ناشناس

سوال 852979

با سلام و عرض ادب<br />1 سال است که بنده عقد کرده و نامزد میباشم.در طی این 1 سال بارها با همسرم بحث و مشاجره داشته ام.اکثرا بنده کوتاه آمده و آشتی کرده ایم.تقریبا 2ماه است که من توانایی تحمل این بحث های بیخود و الکی را ندارم.من دانشجو هستم.وقت رسیدگی به تمام کارهایم را ندارم و دچار آشفتگی ذهن هستم.نه به درسهایم خوب میرسم نه به زندگی شخصی ام.همسرم اصلا مرا درک نمیکند.مثل بچه ها مرتب بحث  و دعوا  دارد تا حرف خودش را به کرسی بنشاند و طی این بحث ها مرتب به من توهین میکند.بیشتر بحث های ما سر مسایل کوچک است.مثلا من حوصله ندارم به خانه آنها بروم و با مادرش هم صحبت شوم.یا وقتی دوستان همسرم او را به گردش دعوت میکنند و من آن روز حال عمومی خوب ندارم به جای رسیدگی به من یک دعوای مفصل راه افتاده و درنهایت من با نهایت بدحالی و مصرف قرص مسکن و...با آنها بیرون رفته و این لحظات را تحمل میکنم.من دیگر توان تحمل این زورگویی ها و بی حرمتی ها را ندارم.از شما برای راهنمایی من به منظور چگونگی ادامه این رابطه و یا جدا شدن از همسرم کمک می خواهم.<br />با تشکر<br />

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
باسلام
دوست گرامی قطعا دوران عقد یک دوران بسیار خوب و طلایی برای شناخت است چه شناخت از همسر چه شناخت از خود.
قطعا شما دو نفر مهارت صحبت با هم را نیاموخته اید که نمی توانید در مورد هیچ مساله ای صحبت داشته باشید.
توصیه جدی من این است که رابطه تان را با هم غنی کنید یعنی مهارتهای ارتباطی را بیاموزید و به طور جدی سعی کنید تغییرات مهم در رفتارتان ایجاد کنید و حتی به اتفاق هم نزد مشاور مراجعه کنید.
مطالعه کتابهای مرتبط نیز کمک جدی به هر دوتان می کند. فقط به رفتارهای همسرتان نگاه نکنید بلکه توجه جدی به نوع رفتار خودتان هم داشته باشید. اینکه چه کار می کنید یا چگونه صحبت می کنید که نتیجه ان توهین و درگیری و بحث است؟ ایا واقعا مساله و درخواست خود را بارعایت احترام مطرح می کنید یا اینکه لحن بیان تان طوری است که باعث تحریک همسرتان می شود؟
در هر حال قبل از اینکه به فکر جدایی باشید تلاشهایی انجام دهید تا در صورت امکان رابطه تان اصلاح شود. اول راه حلهای مختلف را امتحان کنید و اگرنتیجه نگرفتید به راه حل اخر فکر کنید.
برای اغلب زوجها گفتگو به هنگام ایجاد اختلاف عقیده مشکل است. بحث و گفتگو در مورد هر اختلاف نظری بسیار غیر معمول به نظر می رسد اما امکان پذیر است زیرا اغلب زوجها مهارت گفتگو با یکدیگر را ندارند و نمی دانند چطور به توافق مورد رضایت هر دو طرف برسند.
چهار رهنمود وجود دارد که من آنها را به شما توصیه می کنم:
رهنمود اول: مقرراتی وضع کنید که گفتگو را لذت بخش کند. قبل از شروع گفتگو در مورد این اصول به توافق برسید:
4- در سراسر گفتگوها در مورد موضوع خوشحال و سرحال باشید
5- احساس امنیت را در اولویت قرار دهید. به هنگام گفتگو تهدید نکنید که موجب ناراحتی همسرتان شود حتی اگر گفتگویتان با شکست مواجه شد
6- اگر در گفتگو به بن بست رسیدید برای مدتی دست بکشید و سپس دوباره موضوع را مورد بحث و گفتگو قرار دهید.
رهنمود دوم: مشکل را از دیدگاه خود و همسرتان مشخص کنید. قبل از یافتن راه حل برای مشکلات، موضع خود و همسرتان را در مورد مساله مشخص کنید. هر دو باید خواسته و علت علاقه تان را به آن را توصیف کنید. سپس موقعیتهای دیگری را که موجب احساس رضایت شما می شود، توضیح دهید. قبل از گام برداشتن به سوی توافق مطمئن شوید که کامل حرف یکدیگر را می فهمید و به اختلاف عقیده تان احترام بگذارید.
رهنمود سوم: در یافتن راه حل ها با یکدیگر همفکری کنید. به ذهن تان برای یافتن بهترین راه حل فرصت دهید. انواع راه حلهای احتمالی را در نظر بگیرید و همه آنها را بنویسید. اگر به راه حلی برخوردیدی که مورد علاقه تان نبود، انتقاد نکنید. در رهنمود چهارم فرصت ارزیابی آن را خواهید داشت. اگر کمی به ذهن تان فرصت دهید سیل راه حلها به سوی تان سرازیر می شود.
رهنمود چهارم: راه حلی انتخاب کنید که مورد پسند هر دوتان باشد. در فهرست راه حلهای احتمالی، اغلب آنها تنها مورد پسند یکی از زوجین است . اما با جستجو کردن در میان فهرست تان به راه حلهایی می رسید که مورد پسند هر دوتان است.از میان راه حلهایی که برای هر دوتان جذابیت دارد سعی کنید یکی را به عنوان راه نهایی انتخاب کنید. اما اگر نمی توانید راه حلی پیدا کنید که هر دوتان بر روی ان توافق داشته باشید به رهنمود سوم بازگردید و تلاش و همفکری بیشتری کنید.
استفاده از مشاوره حضوری هم برای هر دوتان توصیه جدی می شود.
با تشکر از تماس شما