سوال 855475

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
1. درست است که شنیدن غیبت حرام است، و شما اگر ممکن است یا باید نهی از منکر کنید و یا موضوع صحبت را عوض کنید، و یا از مجلس خارج شوید، و یا از غیبت شونده دفاع کرده و حفظ آبروی مؤمن نمایید؛ ولی همه اینها منوط به این است که نهی از منکر شما اثر داشته باشد. در غیر این صورت، وظیفه ای بر عهده شما نیست؛ البته در این حال هم نباید به سخنان آنها توجه کنید. بی اعتنایی مطلق کنید.
2. در ارتباط با نامحرم جانب احتیاط را رعایت کنید؛ یعنی هر چه ارتباط کمتر باشد، رابطه سالم تر است. در روایت است که امیرالمؤمنین(ع) به همه سلام می کرده اند، به جز زنان جوان؛ و می فرموده اند که از خطرش می ترسم.(نقل به مضمون) این سنت علوی، به خاطر آن است که اهمیت و لزوم احتیاط در این مسئله را نشان دهد.
نگارنده قبول دارد که بسیاری از مردان و زنان ظرفیت ندارند. دستورات شرع از قضا به همین خاطر است که ظرفیت انسانها کم است؛ والا اگر همه خوددار و با تقوا بودند، احکام هم ساده تر وضع می شد.
شما در انجام وظائف شرعی از حرف این و آن نهراسید که بگویند بد اخلاق است و فلان؛ اتفاقا این همان بی ظرفیتی ایشان است که می خواهند شما را صمیمی ببینند و سوء استفاده کنند.
ما نمی گوییم کارتان را رها کنید، ولی عرض می کنیم محکم و استوار باشید. مردان برای زنان استوار و با تقوا در اعماق دلشان احترام قائلند، ولو ابراز نکنند؛ همانطور که زنان هم نسبت به مردان با تقوا چنینند.
پیروز باشید.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.