ناشناس
سوال 872832
سلام. من دختری 28 ساله و مجرد هستم.خانواده ام 6نفره و در حال حاضر لیسانسه وشاغل هستم.در محل کارم مراجعه کننده بسیار است و  گاهی کنترل اوضاع از دستم خارج می شود به گونه ای که به راحتی سر هر مسئله ای کارم به بحث و دعوا می رسد. حتی وجود چند نفر در اتاقم که منتظر هستند مرا عصبی می کند. تا حدودی آدم خجالتی هستم و نگاه کردن دیگران بطور مستقیم مرا عصبی می کند. البته شلغم باعث شده تا حدی به آن عادت کنم اما از بین نرفته است. البته چون جثه ریز و قیافه کم سن و سالی دارم گاهی مرا جدی نمی گیرند و این بیشتر به اعصاب ضعیفم فشار میاورد.مسائلی که گفتم باعث شده از دوره بلوغم اعتماد به نفسم کمتر شود.چون حتی بدترینها هم حالا بهتر از من هستند.برای هر مسئله ای ساعتها خودم را سرزنش میکنم بطوریکه اشتباهات سالها پیشم نیز همواره جلوی چشمم هستند. واقعا خیلی خودم را کنترل میکنم که عصبانی نشوم واین فشار زیادی به من میاورد. همکارانم به اندازه من عصبانی نمی شوند . چطور مشکلم را برطرف کنم؟؟؟؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخ با سلام
دوست خوبم عصبانیت و تحریک پذیری زیاد شما به دلیل افکار و سرزنش ها و خودتحقیری هایی است که سال هاست با شما همراه بوده و اکنون هم منشا و منبع بسیاری از تنش ها در شماست .
بنابراین در وهله اول باید این خودسرزنش گری ها از بین برو د .و تصورات از خود اصلاح شود .بنده معتقدم آنچه باعث می شود تا ما به عنوان یک فرد تاثیر گذار در جامعه و در خانواده حاضر شویم تصویرهای ذهنی ماست .
این تصویر ذهنی مثبت منجر به افکار پخته و سنجیده، بیان خوب و کامل و تاثیر گذار، رفتار محکم و قاطع و جذاب و ... می شود . افرادی که اعتماد به نفس کافی ندارند از موارد فوق محروم هستند . و همین امر موجب می شود تا تصاویر ذهنی مثبت بیشترو بیشتر از انها فاصله بگیرد .
کافی است عوامل این خودتحقیری را بشناسید و با ایجاد تفکر منطقی و تغییر بینش آنها را بی اهمیت کنید فرض کنید جثه ضعیف همواره شما را اذیت کرده و شما افکاری محقرانه را در خود بارها بارها تجربه کرده اید .
جالب است بدانید اگرچه جثه شما تاثیری در نقش اجتماعی شما دارد اما نقش مهم تر باوری است که شما در مورد جثه خود دارید تا زمانی که این باور خودکم بینی و بزرگ نمایی کمبود ها ادامه یابد اعتماد به نفس در شما کمرنگ تر می شود و عوارضی که بیان کردیم گریبان گیر شما می شود .
علاوه بر تغییر بینش که مطرح شد باید تلاش کنید تا نسبت به عوامل محیطی تنش زا نیز آرامش بیشتری را تمرین کنید .
مثلا تا زمانیکه شما مدام در ذهن مرور کنید : اکنون زیر نظر عده ای هستم. عده ای من را تماشا میکنند. اگر دیگران راجع به من قضاوت منفی داشته باشند چه، و .... مسلما عصبانی می شوید و توان روحی تون کاهش می یابد . مسایل تنش زا را بشناسید و به حاشیه ببرید .
البته در کنار تقویت اعتماد به نفس این تمرین لازم است . سعی کنید به خود فکرکنید و خو درا محور قرار دهید و فعالیت و برنامه ای که در دست اقدام دارید . و آن قدر خو درا با اهمیت و قابل احترام بدانید که اجازه ندید تا این حد نظرات دیگران برای شما مهم تلقی شود .
همواره در حالات عصبانی رفتاری آرام را در خودعادت دهید . ما به واکنشهای مختلف در موقعیت های مختلف عادت می کنیم و خو می گیریم . بنابراین سعی کنید پیش از بروز واکنش های خاص که ظاهری شایسته ندارند با خودگویی مثبت و ایجاد آرامش واکنش خو درا مدیریت کنید .
یادتان باشد تغییر باور ها به زمان و تمرین نیاز دارد .
دوست خوبم عصبانیت و تحریک پذیری زیاد شما به دلیل افکار و سرزنش ها و خودتحقیری هایی است که سال هاست با شما همراه بوده و اکنون هم منشا و منبع بسیاری از تنش ها در شماست .
بنابراین در وهله اول باید این خودسرزنش گری ها از بین برو د .و تصورات از خود اصلاح شود .بنده معتقدم آنچه باعث می شود تا ما به عنوان یک فرد تاثیر گذار در جامعه و در خانواده حاضر شویم تصویرهای ذهنی ماست .
این تصویر ذهنی مثبت منجر به افکار پخته و سنجیده، بیان خوب و کامل و تاثیر گذار، رفتار محکم و قاطع و جذاب و ... می شود . افرادی که اعتماد به نفس کافی ندارند از موارد فوق محروم هستند . و همین امر موجب می شود تا تصاویر ذهنی مثبت بیشترو بیشتر از انها فاصله بگیرد .
کافی است عوامل این خودتحقیری را بشناسید و با ایجاد تفکر منطقی و تغییر بینش آنها را بی اهمیت کنید فرض کنید جثه ضعیف همواره شما را اذیت کرده و شما افکاری محقرانه را در خود بارها بارها تجربه کرده اید .
جالب است بدانید اگرچه جثه شما تاثیری در نقش اجتماعی شما دارد اما نقش مهم تر باوری است که شما در مورد جثه خود دارید تا زمانی که این باور خودکم بینی و بزرگ نمایی کمبود ها ادامه یابد اعتماد به نفس در شما کمرنگ تر می شود و عوارضی که بیان کردیم گریبان گیر شما می شود .
علاوه بر تغییر بینش که مطرح شد باید تلاش کنید تا نسبت به عوامل محیطی تنش زا نیز آرامش بیشتری را تمرین کنید .
مثلا تا زمانیکه شما مدام در ذهن مرور کنید : اکنون زیر نظر عده ای هستم. عده ای من را تماشا میکنند. اگر دیگران راجع به من قضاوت منفی داشته باشند چه، و .... مسلما عصبانی می شوید و توان روحی تون کاهش می یابد . مسایل تنش زا را بشناسید و به حاشیه ببرید .
البته در کنار تقویت اعتماد به نفس این تمرین لازم است . سعی کنید به خود فکرکنید و خو درا محور قرار دهید و فعالیت و برنامه ای که در دست اقدام دارید . و آن قدر خو درا با اهمیت و قابل احترام بدانید که اجازه ندید تا این حد نظرات دیگران برای شما مهم تلقی شود .
همواره در حالات عصبانی رفتاری آرام را در خودعادت دهید . ما به واکنشهای مختلف در موقعیت های مختلف عادت می کنیم و خو می گیریم . بنابراین سعی کنید پیش از بروز واکنش های خاص که ظاهری شایسته ندارند با خودگویی مثبت و ایجاد آرامش واکنش خو درا مدیریت کنید .
یادتان باشد تغییر باور ها به زمان و تمرین نیاز دارد .