سوال 8729

وقتی شخصی به ویروس ابولا بیمار می‌شود، خیلی سریع بستری می‌شود چرا که معمولا دچار استفراغ و اسهال می‌شود و تنها راه نجات رفتن به بیمارستان و بستری شدن و تحت درمان قرار گرفتن است. افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به ابولا هستند، کسانی هستند که چه در خانه و چه در بیمارستان مراقب بیماران هستند. علاوه بر این، ویروس ابولا تا زمانی که قربانی علائمی نداشته باشد گسترش نمی‌یابد. این امر تعیین می‌کند که چه کسی به ابولا مبتلا شده و چه کسی مبتلا نشده و به همین دلیل عملیات قرنظینه افراد بسیار ساده‌تر از کووید-۱۹ صورت میگیرد.
اما در کووید-۱۹ موضوع فرق دارد چرا که برخی افراد به این بیماری مبتلا هستند، اما خود این موضوع را نمی‌دانند و بدون علائم یا قبل از بروز علائم می‌توانند این بیماری را گسترش دهند. چنین افرادی تا زمانی که علائم شدید و جدی در آن‌ها ظاهر نشود بستری نخواهند شد و با شرکت در مراسم و سواحل می‌توانند ویروس را گسترش دهند بدون اینکه حتی بدانند که به آن آلوده هستند. هرچه شدت این بیماری در بدن فرد شدیدتر باشد و فرد نکات بهداشتی را نیز رعایت نکند و تعاملات اجتماعی وی در جامعه بیشتر باشد، احتمال انتقال این ویروس به دیگران گسترش می‌یابد. به همین دلیل است که دولت‌ها قوانینی مانند قرنطینه و رعایت فاصله اجتماعی و استفاده اجباری از ماسک را وضع کرده‌اند چراکه افراد بسیاری وجود دارند که ناقل هستند، اما خود از آن بی خبرند و می‌توانند با بی احتیاطی این ویروس را به دیگران انتقال دهند و با نگاه به همین موضوع ساده می‌توان به راحتی دریافت که چرا میزان مرگ و میر این بیماری بیش از موارد مبتلا به ابولا است.