ناشناس
سوال 89253
بنام خدا
<br />سلام وخسته نباشید
<br />1- در مورد زندگینامه عمر به بحارالانوار رجوع كردم وكلی فیض بردم!!
<br />2- در مورد تقسیم بیت المال شما عمل عمر را از نظر شیعه غیر قابل قبول دانستید.
<br />حال در مورد اعطای تسهیلاتی ویژه به خانواده شهدا-خود جانبازان وایثارگران وخانواده هایشان در مواردی مثل سهمیه كنكور-سربازی و... با توجه به اینكه این تسهیلات صرفا به خاطر حضور در هشت سال جنگ بوده چه توضیحی دارید؟
<br />آیا تفاوتی بین این عمل و عمل عمر در اعطای امتیازات ویژه مثلا به بدریون-احدیدون و... وجوددارد؟
<br />به این سوال هم پاسخ دهید كه چرا حضرت علی (ع) به طلحه و زبیر كه به خاطر رشادتهایشان!! در جنگهای مسلمین حقوق اضافه میخواستند كوتاه نیامد و حق ویژه ای به آنها نداد؟
<br />خواهشا كاملا روشن و واضح توضیح بدهید .
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام و تحیت.
دوست عزیز!
بین عمل عمر و بین آنچه پس از انقلاب اسلامی به عنوان سهمیه رزمندگان و خانواده شهدا در نظر گرفته شد، فرقهای جدی وجود دارد.
كسی كه با رفتن به جبهه و مثل آن بهترین سالهای عمرش را برای كشور خود وقف كرده است، به طور طبیعی خود را از بسیاری از منافع مادی و دنیوی محروم كرده، و به طور حتم در این میان به تحصیل و آینده زندگی‌اش ضربه زده است. این در حالی است كه افرادی در همان شرایط با ماندن در شهر و استفاده از امكانات توانسته‌اند هم وضع مادی خود و هم رتبه تحصیلی شان را ارتقاء داده و آتیه مادی كاملی را برای خود تأمین كنند.
آیا چنین افراد از خود گذشته‌ای لایق حمایت نیستند، تا بتوانند جبران ما فات كنند؟! كسانی كه بهترین شرایط را رها كردند و برای دفاع از این سرزمین به میدان رفتند و اكنون كه بازگشته‌اند از همه امكانات و شرایط عقب افتاده‌اند؛ آیا نباید از آنها حمایت كرد؟!
البته این نكته نباید فراموش شود كه پس از گذشت چندین سال از پایان یافتن دفاع مقدس، و اعطای فرصت و تسهیلات به این افراد فداكار، كسانی كه به خاطر شركت در جبهه از فعالیت درس و دانشگاه خود عقب مانده، تاكنون فرصت كافی برای جبران آن عقب ماندگی را داشته اند. و لذا شاید بتوان گفت كه خوب است اكنون با كم كردن درصد سهمیه و سپس با حذف آن، زمینه برای شركت و حضور یكسان همگان فراهم شود.
در این جا ذكر این نكته لازم است كه این سهمیه، دادن امتیاز و حق شركت در میدان كار و فعالیت است؛ یعنی كسی كه با این سهمیه وارد دانشگاه و یا میدان كار و فعالیت می‌شود، فقط از امتیازش استفاده كرده و باری بر دوش دولت و بیت المال نیست، بلكه اعطای تسهیلاتی است تا خود او تحصیل كند و با كار و فعالیت خودش زندگی آینده خود را در سایه خدمتی كه به مردمش ارائه می كند تأمین كند. بر خلاف شیوه آن خلفاء در تقسیم بیت المال بین بدریون و كسانی كه در احد شركت كرده بودند؛ چرا كه آن تقسیم و استفاده از سرمایه و موجودی بیت المال است، بدون این كه فعالیتی مفید در مقابل آن برای جامعه صورت بگیرد.
در مورد طلحه و زبیر نیز باید بگوئیم كه اولاً افراد دیگری هم مانند آنها بوده اند كه رشادتهایی داشتند؛ لذا اگر قرار بود حقی به آنها تعلق بگیرد بایستی به همه تعلق می‌گرفت.
بعلاوه كه آنها با حضور در بدر و احد، دچار عقب ماندگی مادی و از دست دادن فرصت پیشرفت نشده‌اند، كه بخواهند از این طریق و توسط بیت المال تأمین شوند؛ بلكه آنها به دنبال این بودند كه به خاطر شهرت اجتماعی كه دارند و به خیال خود ارزش آنها بیشتر از بقیه است، لذا سهم بیشتری از منافع و سرمایه بیت المال داشته باشند.
امیدواریم توانسته باشیم پاسخگوی شما باشیم.
پیروز باشید.
مشاوره مذهبی ـ قم.
باستانی.
دوست عزیز!
بین عمل عمر و بین آنچه پس از انقلاب اسلامی به عنوان سهمیه رزمندگان و خانواده شهدا در نظر گرفته شد، فرقهای جدی وجود دارد.
كسی كه با رفتن به جبهه و مثل آن بهترین سالهای عمرش را برای كشور خود وقف كرده است، به طور طبیعی خود را از بسیاری از منافع مادی و دنیوی محروم كرده، و به طور حتم در این میان به تحصیل و آینده زندگی‌اش ضربه زده است. این در حالی است كه افرادی در همان شرایط با ماندن در شهر و استفاده از امكانات توانسته‌اند هم وضع مادی خود و هم رتبه تحصیلی شان را ارتقاء داده و آتیه مادی كاملی را برای خود تأمین كنند.
آیا چنین افراد از خود گذشته‌ای لایق حمایت نیستند، تا بتوانند جبران ما فات كنند؟! كسانی كه بهترین شرایط را رها كردند و برای دفاع از این سرزمین به میدان رفتند و اكنون كه بازگشته‌اند از همه امكانات و شرایط عقب افتاده‌اند؛ آیا نباید از آنها حمایت كرد؟!
البته این نكته نباید فراموش شود كه پس از گذشت چندین سال از پایان یافتن دفاع مقدس، و اعطای فرصت و تسهیلات به این افراد فداكار، كسانی كه به خاطر شركت در جبهه از فعالیت درس و دانشگاه خود عقب مانده، تاكنون فرصت كافی برای جبران آن عقب ماندگی را داشته اند. و لذا شاید بتوان گفت كه خوب است اكنون با كم كردن درصد سهمیه و سپس با حذف آن، زمینه برای شركت و حضور یكسان همگان فراهم شود.
در این جا ذكر این نكته لازم است كه این سهمیه، دادن امتیاز و حق شركت در میدان كار و فعالیت است؛ یعنی كسی كه با این سهمیه وارد دانشگاه و یا میدان كار و فعالیت می‌شود، فقط از امتیازش استفاده كرده و باری بر دوش دولت و بیت المال نیست، بلكه اعطای تسهیلاتی است تا خود او تحصیل كند و با كار و فعالیت خودش زندگی آینده خود را در سایه خدمتی كه به مردمش ارائه می كند تأمین كند. بر خلاف شیوه آن خلفاء در تقسیم بیت المال بین بدریون و كسانی كه در احد شركت كرده بودند؛ چرا كه آن تقسیم و استفاده از سرمایه و موجودی بیت المال است، بدون این كه فعالیتی مفید در مقابل آن برای جامعه صورت بگیرد.
در مورد طلحه و زبیر نیز باید بگوئیم كه اولاً افراد دیگری هم مانند آنها بوده اند كه رشادتهایی داشتند؛ لذا اگر قرار بود حقی به آنها تعلق بگیرد بایستی به همه تعلق می‌گرفت.
بعلاوه كه آنها با حضور در بدر و احد، دچار عقب ماندگی مادی و از دست دادن فرصت پیشرفت نشده‌اند، كه بخواهند از این طریق و توسط بیت المال تأمین شوند؛ بلكه آنها به دنبال این بودند كه به خاطر شهرت اجتماعی كه دارند و به خیال خود ارزش آنها بیشتر از بقیه است، لذا سهم بیشتری از منافع و سرمایه بیت المال داشته باشند.
امیدواریم توانسته باشیم پاسخگوی شما باشیم.
پیروز باشید.
مشاوره مذهبی ـ قم.
باستانی.