سوال 900827

با سلام دوست خوبم با وجود این علائم در گام اول دارودرمانی را برای مادرشما توصیه میکنیم . تجربه این علائم در این سنین چندان برای ا و خوشایند نیست . در گام دوم سعی کنید مشغله های مفیدی را برای مادر فراهم کنید با توجه به علاقمندیهایش او را در زمینه های مختلف ترغیب به فعالیت کنید. اگر او بتواند در جهت علاقه خود درخارج از خانه زمانی را بگذراند کمتر تحت تاثیر این کنتاکت ها قرار خواهد گرفت . علاوه بر این مادر باید بیاموزد که ریلکس نمودن بدن در مواقع اضطراب و تنش بهترین کمک کننده برای اوست .چه این که ایشان باید در این مواقع بی اعتنایی و بی توجهی کامل را تمرین کنند و در قبال هر رفتار ناخوشایند صرفا عضلات خود را راحت و شل نگه داشته و ذهن را به موضوع دیگری معطوف دارند . البته انجام این تمرین تا حدودی دشوار است اما با تمرین شدنی است . شمارش معکوس، تصویر سازی و ... می توانند در انتقال افکار موثر باشند . علاوه بر این سعی کنید محیط را با وضعیت روحی مادر هماهنگ کنید .اگر امکان گفتگو با عوامل آسیب رسان هست حتما این کار را انجام داده و انها را از وضعیت مادر مطلع کنید . همچنین موقعیت های بر انگیزاننده در افراد و اطرافیان را که موجب بهم ریختن وضعیت روحی مادر هم می شوند بشناسیدو حتی الامکان کاری کنید که محیط زندگی مادر هرچه آرام تر باشد . مثلا اگر رفتاری پدررا عصبانی میکند و منجر به صدای بلند او می شود تا جایی که امکان دارد از بروز آن رفتار خودداری شود . به هر حال لازم است بر روی عامل به وجود آورنده نیز اقداماتی صورت گیرد . نکته بعد این که مادر را با فعالیت های ورزشی منظم عادت دهید که تاثیر زیادی در وضعیت روحی او خواهد داشت .