ناشناس
سوال 909334
با سلام و خسته نباشید.من دختری هستم 20 ساله.دانشجوی عمران دانشگاه دولتی شهر خودم.مشکلی که میخواهم با شما درمیان بگذارم مربوط به رابطه ام با خانواده و دوستانم است.خانواده ی من از طرف مادر شدیدا مذهبی است و من این قضیه را از همان ابتدا که به بلوغ رسیدم نمیتوانستم قبول کنم.حرف های زور و اجبار مادرم در مورد حجاب را به هیچ عنوان نپذیرفتم و به همین علت از همان سنین اولیه ی بلوغ رایطه ی خوبی با مادرم نداشتم.پدرم هم کلا سر هر مسئله ای با من در جنگه و خیلی هم فحاشی میکنه.یک برادر دارم که 6 سال ازم کوچیکتره و اصلا هم صحبت هم نمیشیم!..خب این بود تعریف خانوادم!..اصلا و ابدا نمیتوانم و نمیتوانند با من درست برخورد کنند.وقتی از دانشگاه برمیگردم وارد شدن به خانه برایم کابوس بزرگیست.حاضرم ساعت ها در اتوبوس بمانم و در شهر تاب بخورم ولی ولی وارد خانه نشوم...این خیلی زجرآوره...تمامی این رفتارهای آنها باعث افسردگی من و کاهش اعتماد به نفسم در برخورد با دیگران شده.به حدی خودم را ازبقیه و مخصوصا از دوستانم پایین تر میبینم.البته دوستانم آدم های پر از اعتماد به نفسی هستند که آنها نیز یاد گرفته اند از من سواستفاده کنند و مرا جلوی دیگران کوچک میکنند.یکی از این دوستان که صمیمی تر از بقیه است دقیقا مثل یک تخلیه کننده ی انرژی است برایم!همیشه خود را برترین و زیباترین و باهوش ترین میداند..همه را مسخره میکند..اینقدر اعتماد به نفس دارد که این حس را به همه تلقین میکند که او برتر از همه است!و من نمیتوانم این رفتار ها را تحمل کنم.دوستان دیگرم از آن دسته آدم هایی هستند کهچاپلوسی یک نفر را میکنند!یعنی در همه حال ان شخصی که احساس برتر بودن میکند را تشویق میکنند بطوریکه به من سرکوفت بزنند!!..خواهش میکنم راهنماییم کنید.من باید به دوستی با چنین آدمهایی ادامه بدهم؟اگر بله چگونه اعتماد به نفسم را بالا ببرم و نگذارم تحقیرم کنند؟؟خانواده ام را چگونه تحمل کنم!؟؟..هر دفعه افسردگیم اومد بهتر بشه کسی مانع شد!..خواهش میکنم راهنماییم کنید..با تشکر
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخکاربر گرامی، سوال شما به علت غیر مرتبط بودن، تکراری بودن یا نا مناسب بودن حذف شده است.