سوال 91960

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
رابطه روح و بدن در انسان رابطه اتحادی است، و این مطلب به خوبی باید درک شود.
توضیح آن كه ترکیب انسان از روح و بدن یک ترکیب تألیفی و مزجی ـ مثل مخلوط فیزیكی و محلول شیمیایی ـ نیست، بلكه یک ترکیب اتحادی است. روح و بدن به یک وجود موجود شده اند و با هم شدت ارتباط، بلکه اتحاد كامل دارند، و در واقع بدن رقیقه و مرتبه نازله روح، و روح مرتبه عالیه بدن است. نه روح بدون بدن ممکن است ادامه حیات دهد، و نه بدن بدون روح؛ حتی پس از مرگ روح باز هم با بدن است، لکن با بدن برزخی نه عنصری.
با این بیان به سراغ نیازها برویم.
برخی نیازها بالاصاله از آن مرتبه نازل تر ـ یعنی بدن ـ است؛ اما بالتبع مال روح هم هست. از این رو گرسنگی، درد، لذت جسمی و ... در روح خود را نشان می دهد، چون همه درک ها و تحریک ها در آنجاست.
از سوی دیگر تحولات روح بر بدن هم تأثیر می گذارد؛ چنانچه مثلا حسد موجب بیماری جسم می شود، در حالی که خود یک خصلت روانی و روحی است.
برخی حکماء مسلمان این را این گونه تعبیر کرده اند که "النفس فی وحدتها کل القوی" یعنی نفس و روح در عین وحدتش همه قوا را شامل است، اعم از قوه شهوت ـ که شهوت غذا و شهوت نکاح و ... را دربرمی گیرد ـ و قوه غضب و قوه وهم و قوه خیال و قوه عقل.
اگر ابهامی هست با ما در میان بگذارید.
با التماس دعا.
مشاوره مذهبی ـ قم.
باستانی.