ناشناس
سوال 9284
سلام چرا خداوند در ایه 30 سوره انبیا فرموده:ایا کسانیکه کافر شدند ندیدند که اسمان ها و زمین یکی بود .هیچ کسی ان زمان را ندیده بود چرا خدا از کافران انتظار دیدن ان زمان را دارد؟ ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخ«أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ»
آيا كافران نديدند كه آسمان ها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آن ها را از يكديگر باز كرديم؛ و هر چيز زنده اى را از آب قرار داديم؟! آيا ايمان نمى آورند؟(انبیاء: 21/ 30)
با سلام و درود
بررسی لغوی:
«رأى»: ديدن، دانستن، نگاه كردن.(قرشی، قاموس قرآن، ج3، ص34)
ديدن بنا به نيروى نفسانى انواعى دارد: 1. ديدن و ادراک با حواس ظاهر؛ 2. ديدن با وهم و تخيّل؛ 3. ديدن با تفكر و انديشه؛ 4. ديدن و ادراک با عقل و خرد.(راغب، مفردات ألفاظ القرآن، ص374)
بیان تفسیری:
مراد از "رؤيت" علم فكرى است و اگر آن را رؤيت ناميد به خاطر اين است كه علم فكرى در هر امرى آن را مانند رؤيت محسوس مى سازد.(طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج14، ص390)
اين استفهام براى نكوهش و سركوبى است؛ يعنى آيا كافران ندانستند كه خداوند كارهايى می كند كه ديگران نمی كنند؟ او آسمان ها و زمين را كه پيوسته بودند از يكديگر جدا كرد و در ميان آن ها هوا قرار داد. بنا بر اين، او سزاوار پرستش است نه غير او.(طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج7، ص72)
بنابر این:
مراد از «رؤیت»، دیدن با چشم سر نیست بلکه به معنای دانستن است؛ یعنی چرا در نظام عالَم و هستی، تفکر نمی کنند؟! اگر تفکر کنند، می فهمند که «الله» آفریدگار آسمان و زمین و...، سزاوار پرستش است.
آيا كافران نديدند كه آسمان ها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آن ها را از يكديگر باز كرديم؛ و هر چيز زنده اى را از آب قرار داديم؟! آيا ايمان نمى آورند؟(انبیاء: 21/ 30)
با سلام و درود
بررسی لغوی:
«رأى»: ديدن، دانستن، نگاه كردن.(قرشی، قاموس قرآن، ج3، ص34)
ديدن بنا به نيروى نفسانى انواعى دارد: 1. ديدن و ادراک با حواس ظاهر؛ 2. ديدن با وهم و تخيّل؛ 3. ديدن با تفكر و انديشه؛ 4. ديدن و ادراک با عقل و خرد.(راغب، مفردات ألفاظ القرآن، ص374)
بیان تفسیری:
مراد از "رؤيت" علم فكرى است و اگر آن را رؤيت ناميد به خاطر اين است كه علم فكرى در هر امرى آن را مانند رؤيت محسوس مى سازد.(طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج14، ص390)
اين استفهام براى نكوهش و سركوبى است؛ يعنى آيا كافران ندانستند كه خداوند كارهايى می كند كه ديگران نمی كنند؟ او آسمان ها و زمين را كه پيوسته بودند از يكديگر جدا كرد و در ميان آن ها هوا قرار داد. بنا بر اين، او سزاوار پرستش است نه غير او.(طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج7، ص72)
بنابر این:
مراد از «رؤیت»، دیدن با چشم سر نیست بلکه به معنای دانستن است؛ یعنی چرا در نظام عالَم و هستی، تفکر نمی کنند؟! اگر تفکر کنند، می فهمند که «الله» آفریدگار آسمان و زمین و...، سزاوار پرستش است.