ناشناس

سوال 950000

سلام.خسته نباشید،من 20سالمه تازه وارددانشگاه شدم ترم 2مهندسی شهرسازی راستش مشکلات من ازجایی بیشترشدکه به دانشگاه رفتم تمامی همکلاسای دخترمن به غیرازمن مانتویی هستن طوری که تنهادخترچادری منم .چادرهم برای من دست وپاگیراست هم ازش متنفرم فقط وفقط بخاطراینکه خانوادم بسسیارمذهبین مجبورم بپوشم چادربه کنارحتی حق یک کرم زدن هم ندارم طوریکه من بطورمخفی تودانشگاه ارایش میکنم ووقتی میخوام میام خونه پاک میکنم وهمیشه استرس اینودارم ک دوستام نفهمن.یاخانوادم سرزده به دانشگاه نیان ک منوارایش کرده ببینن.خواهش میکنم کمکم کنین که چکاری انجام بدم که درست باشه؟ایاشماصلاح میدونین باتوجه به اینکه خانوادم مذهبین ومن ازچادرواقعامتنفرم باخانواده ام مطرح کنم ک دیگه نپوشم؟مشکل من اینه ک اگه بگم نمیخوام بپوشم پدرم میگه رفتم ئانشگاه اینطوری شدم خواهش میکنم راهنماییم کنین

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام
دوست خوبم پوشش داشتن در هر نوعی نیاز به شناخت و علاقه و پذیرش دارد . در این صورت دیگر هیچ گاه ابزاری برای حقارت درونی و یا مانعی برای فعالیت های اجتماعی و ... محسوب نمی شود . اگرباور درونی و نشاخت و علاقه به پوششی که دارید حاصل شد آن وقت نه تنها آن را عامل حقارت خود نمی دانید نه تنها پنهان کاری نمی کنید که ... در موقعیت های مختلف از آن دفاع میکنید و حتی موجب تاثیر گذاری بر دیگران هم می شوید .مشکل اینجاست که ما چادر را در یک سو قرار می دهیم و انواع پوشش های دیگر و پوشیدگی های دیگر را در سوی دیگر .در حالی که چادر هم یک نوع از هزاران نوع پوشش است که شما دارید . لذا به هیچ وجه تک و تنها به نظر نمی رسید . مانند این که یک نفر مانتوی کوتاه دارد و دیگری بلند تر . یکی آرایش غلیظ دارد و دیگری بدون آرایش است و ...
لذا من توصیه میکنم به فلسفه حجاب پی ببرید .وقتی دانستید برای چه باید حجاب داشته باشید دیگر حتی چادر نداشتن هم عامل بدحجابی شما نمی شود . و می توانید به خانواده متوجه کنید که اصل برای شما پوشش است نه چادر . و آن وقت می توانید با نوع پوشش مناسبتون به آن ها ثابت کنید که در بی چادری هم دختری محجب و قابل اعتمادید . اما وقتی شما همراه با چادر آرایش هم می کنید درو اقع هیچ شناختی از اصل پوشش و حجاب ندارید . در این مورد در واقع شما چادری را که بر سر می کنید به تمسخر می گیرید .
پس سعی کنید ابتدا خودتان به یک باور درونی ناب دست پیدا کنیدبدون القائات محیطی و مقایسه های غلط و چشم و هم چشمی  و سپس از آن دفاع کنید و مستدل در مورد آن صحبت کنید .