ناشناس
سوال 968095
با سلام<BR>من دختری 25 ساله هستم . حدود 2 سال است ازدواج کردن و به تازگی صاحب دختری شده ام . از بچگی به خاطر مشکلات پدر و مادرم دچار مشکلاتی از قبیل عدم اعتماد به نفس و زود رنجی شدید شده ام به طوری که با کوچکترین مشکل و بی ارزش ترین مساله اشکهایم سرازیر میشوند و این مساله بعد از ازدواج شدید تر شده و من از این وضع خسته و ناراحت هستم به طوری که اکثر اوقات برای اینکه گریه نکنم در جواب دادن سکوت میکنم . دوست ندارم همچین مادری برای دخترم باشم و دوست دارم دخترم مرا قوی ببیند و با اعتماد به نفس بزرگ شود لطفا جهت درمان خود مرا راهنمایی کنید <BR>خیلی ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام
خواهر خوبم یکی از دلایل زودرنجی اینه که ما از دیگران توقعاتی بالاتر از واقعیت داریم . به همین دلیل وقتی با رفتار آن ها روبرو می شویم که با خواسته های ما تطابق ندارد دچار دل ازردگی می شویم . افکار ما در این میان نقش زیاد دارد . به این معنا که وقتی با رفتاری از سوی فردی روبرو می شویم این افکار ما هستند که ان را خوب یا بد مخابره میکنند . لذا وقتی زودرنج هستیم سعی میکنیم اکثریت رفتارها را ناخوشایند مخابره کنیم . و دستور ازردگی به خود بدهیم .
پس برای این امر تمرین داشته باشید .
نکته دیگر این که از گریه کردن هنگام بیان خواسته هاتون بیم نداشته باشید . هرچه از این امر بیشتر ممانعت کنید گریه شما و نیازتان بیشتر می شود . اجازه دهید در صورت نیاز اشک شما سرازیر شود و سپس شروع به صحبت کنید . توجه خو درا به بیان خواسته تون بدهید نه گریه و اشک .
اگر شما نیاز به گریه دارید به خود احترام بگذارید . هیجان خو درا سرکوب نکنید .
از طرفی دیگر خواسته های خود را به همسرو اطرافیان بگویید . گاها اطرافیان از خواسته های ما اطلاعی ندارند که به آن توجه کنند . البته این بیان خواسته ها نباید موجب افزایش توقع ما شود . هر فرد مختار است طبق قواعد ذهنی خود رفتار کند و اگر خواسته ما را در نظر می گیرد به ما لطف میکند .
برای تقویت اعتماد به نفس به فرزندتان به او یاد بدهید به خود احترا م بگذارد . چه در ذهن و چه در رفتار .