سوال 9687

تک فرزندی خودش نمیتونه عامل اصلی بوده باشه. بچه ایی که هرچیزی هر زمانی خواسته در اختیارش بوده طبیعیه وقتی تو شرایط غیر از این قرار بگیره ناراحت میشه و نمیتونه بپذیره بهتره بگم نمیتونه هضم کنه یا برای خودش توجیه کنه چرا حالا مثل قبل نیست. 
توصیه میکنم بیشتر باهاش حرف بزنید 
به محض اینکه احساس کردید داره ناراحت میشه حواسش رو پرت کنید یا بخندونیدش یه ضد موقعیت براش ایجاد کنید 
یادمون نره اونا بچن باید از دید اونا به دنیا نگاه کنیم اونا معنی زود رنجی یا حتی خیلی از تعابیر دنیای بزرگترا رو نمیدونن به وقت نیاز دارن تا اطرافشونو و حواسشون رو بشناسن گاهی خیلی از رفتارهای اون ها که از طرف ما قابل پذیرش نیست علتش برای اون بچه ها مشخص نیست اون بچه فقط بچست نمیدونه کارش اشتباهه یا اصلا چرا اشتباه بوده 
باهاش بازی کنید گاهی بذارید ببره و گاهی بذارید باخت رو تجربه کنه
خیلی راحت میتونید با بازی خیلی از رفتارهای بچه ها رو اصلاح کید
براش قصه تعریف کنید و شخصیت ها رو تو موقعیت اون قرار بدید مثلا اگر کار بدی کرده اون کارو تو قصه به شخصیت داستان نسبت بدید و تو قصه با یه شخصیت دیگه توضیح بدید این کار غلطه و چرا غلطه 
بعد از قصه باهاش حرف بزنید اما هیچ اشاره مستقیمی به بچه نکنید که مثلا ببین توهم اینکارو کردی، اصلا ففط ازش بپرسید به نظر تو کارش اشتباه بود؟ اگر گفت اره دلیلش رو بشنوید و اگر هم گفت نه ازش بخواید براتون توضیح بده، توضیحات کودک بهترین کلید شما برای ورود به دنیای کودکانه اونه. با زاویه دیدش اشنا میشید. 
بذارید تو جمع بازی کنه اگر دعواشون شد مگر در مواقع ضرر جسمی هیچ دخالتی نکنید بذارید خودش مشکلاتش رو حل کنه 
به بچه ها برچسب نزنیم. بچه ها بعضا نا اگاهانه کاری انجام میدن این دلیل بر دروغگویی یا زودرنجی یا ... نیست 
یادمون نره اونا فقط بچن همین بذاریم بچگی کنن