سوال 985377

باسلام

دوست گرامی درست است که تربیت دینی فرزندان از همان اوایل کودکی شروع می شود و بافت و ترکیب خانواده تاثیر بسزایی در تربیت دینی فرزندان دارد اما گاه افراط و تفریط ها باعث می شود که دلزدگی ایجاد شده و بچه ها تا حدی دچار خستگی و احساس انزجار و دوری از مبانی دینی را داشته باشند.

حفظ قران و فعالیتهایی مشابه ارزش و اهمیت خاص خود را دارد اما باید قبول کرد که برای بسیاری از کودکان این جریان به مرور خسته کننده می شود و انها را از فعالیتهای طبیعی یک کودک که حق طبیعی اوست دور می کند.

ضمن اینکه در بسیاری از موارد در هنگام تربیت دینی فرزندان ، به طبیعت وجودی انسان، اهمیت و اصالت داده نمی شود و لذا فرزندان در آینده دچار از خود بیگانگی می شوند. در بسیاری از موارد والدین حق آزادی و حق انتخاب را در دوره‌های کودکی و نوجوانی و جوانی از فرزندان‌ گرفته و آنها را مجبور به عمل می کنند.
این اجبار و این گرفتن حق آزادی و حق طبیعی زندگی، حق متفاوت بودن از بچه‌ها موجب می شود، آنها در انتخاب های آینده گزینه‌های تحمیل شده را کنار بگذارند.

تک بعدی بودن خانواده‌ها نیز، موجب این مشکلات و آسیب‌ها می‌شود. در برخی خانواده‌های مذهبی، مسائل به صورت صرفا یک طرفه و تک‌بعدی مطرح می‌شود و فرزندان براساس پذیرش بدون سوال، اعتقادات و رفتارها را قبول کرده اند. لذا وقتی بزرگ می‌شوند و به سوالاتشان پاسخ داده نمی‌شود، این پذیرش‌های یک طرفه را کنار می‌گذارند.

 

از طرف دیگر برای معرفی دین عمدتا  از روش های کلیشه ای و تکراری استفاده می کنیم. همین امر در بی علاقگی و گریز فرزندان از مسائل دینی، مؤثّر بوده است. در برخی تحقیقات ، یکی از دلایل گریز دانش آموزان از نماز جماعت، سخنرانی های طولانی و تکراری مطرح شده است. به عبارت دیگر ما هندسه گفتار با نسل جدید و فرزندانمان را به خوبی نمی دانیم و یا رعایت نمی کنیم. پرگویی، مکررگویی و ارتباط مستقیم آمرانه و دستوری، باعث دل زدگی و دین گریزی می شود.


از طرف دیگر نوجوان، موجودی عاطفی، زود رنج و شکننده است. اگر با نوجوان با همدلی و احترام برخورد شود به سهولت می توان در قلب او نفوذ کرد. لازم نیست آموزه های دینی و تکالیف شرعی را بر نوجوانان تحمیل کرد که این امر عکس العمل منفی دارد، بلکه کافی است آن ها را به صورت جذاب، عرضه نمود و در کنار هدایت، بر همدلی تأکید ورزید.
راهکار مناسب برای تربیت دینی فرزندان:

- والدین باید صداقت، رفاقت، تدین و مهربانی و اهل عمل بودن به خیر و خوبی‌ها را از خود نشان دهند. لذا عمل گرا بودن خود والدین بسیار مهم است

-  فرزندان را متذکر خدا قرار دهید و این به معنی تسبیح دادن به دست فرزند نیست، بلکه باید بستر خانواده بستر ذکر و یاد خدا باشد و یاد خدا به طوری در آن خانه قوی باشد که کسی جرأت گناه نداشته باشد.

-  فرزندان را امر به معروف و نهی از منکر کنید و بدانید با که می‌رود، کجا می‌رود و چه می‌کند. ضمن اینکه در خیلی ازفعالیتها مانند گشت زدن در فضای مجازی حتم همراه فرزندتان باشید و تنها رهایش نکنید.



-  دوست بودن پدر و مادر با فرزندانشان نیز بسیار مهم است. کلید تربیت یک کلمه است و آن اینکه با فرزندانتان دوست و همراه شوید و نگذارید قبل از شما افراد دیگری با آنها دوست شوند.

با تشکر از تماس شما