سوال 988166

باسلام
در برخورد با اشتباه فرزندان در گام اول باید دانست که به هیچ عنوان نباید تنبیه کرد
ضمن اینکه این امر مهم است که والدین بدانند در هر مقطعی سنی رشد چه چیزهایی مهم است و برخوردی که والدین با اشتباهات کودکان می‌کنند بستگی دارد که کودک در چه سنی است و در آن مرحله سنی کودک در چه مرحله‌ای از رشد قرار داشته باشد.
📍از صفر تا ۳ سالگی دوره اعتماد و استقلال در کودک است. کارهایی که از بچه در این سنین سر می‌زند که از نگاه والدین اشتباه تلقی می‌شود، اما باید به مفهوم استقلال در کودکان توجه کنیم، چرا که می‌خواهد به استقلال برسد پس باید به استقلال کودک احترام گذاشت مثلا وقتی می خواهد کفش بپوشد و نمی تواند ولی اصرار بر انجام آن دارد بگویید
تو پاتو بزار تو کفش و سپس کمک کنید بند کفشش را ببندد و سپس کودک را تشویق کنید که آفرین خودت کفشت را پوشیدی.
📍 سنین ۳ تا ۶ سالگی دوره ابتکار و خلاقیت است و بچه‌ها در این سن کارهایی انجام می‌دهند که از نگاه والدین عجیب است یعنی اسباب بازی‌ها را خراب می‌کند، چرخ ماشین را در می‌آورد که از دید والدین خطا است، اما از دید کودکان خلاقیت و نوآوری بوده که اگر چرخ ماشین را در می‌آورد و... اصلا قصد تخریب ندارد، بلکه می‌خواهد خلاقیت به خرج دهد و اثر عمل خود را نشان دهد، بنابراین هر کاری انجام می‌دهد که عمل تازه‌ای را تجربه کند. پس به خاطر خرابکاری ها تحقیرش نکنید
📍مقطع سنی ۶ تا ۱۲ سالگی دوره لیاقت و کارایی است. عملکردهای کودک در این سن در راستای اثبات توانمندی و لیاقت است. پدر و مادر نباید این احساس را در فرزند تضعیف کنند، بلکه با برخوردهای اصولی باید سعی در تقویت این احساس در کودک برآیند، به او مسولیت دهند، به خاطر انجام درست کارها تشویقش کنند و هر جا مرتکب خطا شد، اگر خطا کوچک بود چشم پوشی کنند در غیر این صورت و در صورت تکرار، با آرامش اشتباه تذکر داده شود و در مورد چگونگی درست انجام دادن آن کار با وی وارد صحبت شوند
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯