ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبرای قطع داروهای ضدافسردگی، باید گام‌به‌گام عمل کنید و موارد زیر را در نظر بگیرید:
به‌تدریج عمل کنید: ممکن است وسوسه شوید که به‌محض بهبود علائمتان، مصرف داروهای ضدافسردگی را متوقف کنید، اما اگر دارو را بیش‌ازحد زود قطع کنید، افسردگی شما ممکن است عود کند. پزشکان به‌طورکلی توصیه می‌کنند که بیماران پس از شروع مصرف داروهای ضدافسردگی برای ۶ تا ۹ ماه قبل از تصمیم‌گیری در مورد قطع آن‌ها مصرف آن‌ها را ادامه دهند. اگر ۳ بار یا بیشتر دچار عود افسردگی شده باشید، مصرف داروهای ضدافسردگی حداقل باید ۲ سال طول بکشد.
با پزشکتان در مورد فواید و خطرات داروهای ضدافسردگی در وضعیت خاص خود مشورت و با او در تصمیم‌گیری در مورد چگونگی (و زمان) قطع مصرف آن‌ها همکاری کنید.
قبل از قطع مصرف دارو باید اطمینان داشته باشید که وضعیت کارکردی خوبی دارید، وضعیت زندگی شما پایدار است و می‌توانید با هرگونه افکار منفی احتمالی که ممکن است بروز کند، مقابله کنید. نباید تلاش کنید در هنگام استرس یا در حین تغییر مهمی در زندگی مانند شروع کردن یک شغل جدید یا دچار شدن به بیماری دارویتان را قطع کنید.
برنامه‌ریزی کنید: قطع مصرف داروهای ضدافسردگی معمولاً شامل کاهش تدریجی دوز در بازه‌های زمانی۲ تا ۶ هفته‌ای است. پزشک می‌تواند در مورد نحوه کاهش تدریجی دوز و تجویز داروهای مناسب برای انجام این تغییرات به شما آموزش دهد. برنامه زمانی بستگی به نوع داروی ضدافسردگی مصرفی، مدت‌زمان مصرف آن، دوز فعلی و هرگونه علائمی که طی تغییرات دارویی قبلی تجربه کرده‌اید، دارد. همچنین نگهداری یک "تقویم خلق‌وخو" که در آن روزانه خلق خود را (در مقیاس ۱ تا ۱۰) ثبت کنید، ایده خوبی است.
انجام روان‌درمانی را در نظر داشته باشید: کمتر از ۲۰ درصدی افرادی که داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنند، تحت روان‌درمانی قرار می‌گیرند، اگرچه این امر اغلب برای بهبود افسردگی و پیشگیری از عود آن ضروری است. در یک متاآنالیز یا فراتحلیل بررسی‌های کنترل شده به‌وسیله محققان دانشگاه پزشکی هاروارد و سایر دانشگاه‌ها، مشخص شد افرادی که هنگام قطع داروی ضدافسردگی تحت روان‌درمانی قرار می‌گیرند، احتمال کمتری برای عود افسردگی دارند.
فعال بمانید: با تغذیه خوب، تکنیک‌های کاهش استرس و خواب منظم - و به‌ویژه فعالیت بدنی - منابع درونی خود را تقویت کنید. ورزش اثر ضدافسردگی قدرتمندی دارد. نشان داده شده است افرادی که پس از بهبود افسردگی، حداقل هفته‌ای ۳ بار ورزش می‌کنند، بسیار کمتر احتمال دارد که دچار عود افسردگی شوند. ورزش باعث می‌شود سروتونین بیشتری برای اتصال به گیرنده‌های سلول‌های عصبی در دسترس باشد، بنابراین می‌تواند جایگزین تغییرات سطح سروتونین هنگام قطع تدریجی داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) و سایر داروهایی که بر سیستم سروتونین اثر می‌گذارند، شود.
پشتیبانی کسب کنید: هنگام طی این فرایند با پزشک خود در ارتباط باشید. هرگونه علائم جسمی یا عاطفی را که ممکن است مرتبط با قطع مصرف دارو باشد، به اطلاع او برسانید. اگر علائم خفیف باشند، احتمالاً پزشک به شما آرامش خاطر می‌دهد که این علائم موقتی هستند و ناشی از خارج شدن دارو از سیستم بدن شما هستند. (گاهی اوقات تجویز یک دوره کوتاه‌مدت داروهایی به‌جز داروهای ضدافسردگی مانند داروهای آنتی‌هیستامین، آرام‌بخش یا خواب‌آور می‌تواند این علائم را تسکین دهد.) اگر علائم قطع دارو شدید باشند، ممکن است نیاز باشد به دوز قبلی بازگردید و میزان مصرف دارو را آرام تر کاهش دهید. اگر داروی مهارکننده بازجذب سروتونین یا SSRI با نیمه‌عمر کوتاه مصرف می‌کنید، تغییر دادن آن به دارویی با نیمه‌عمر طولانی‌تر مانند فلوکستین ممکن است مفید باشد.
یکی از اعضای خانواده یا دوست نزدیک را در برنامه‌ریزی خود برای قطع دارو دخیل کنید. اگر اطرافیان متوجه باشند که شما در حال قطع مصرف داروهای ضدافسردگی هستید و ممکن است گاهی اوقات تحریک‌پذیر یا گریان باشید، کمتر احتمال دارد آن را موضوعی شخصی تلقی کنند. یک دوست نزدیک یا خویشاوند همچنین ممکن است بتوانند نشانه‌های عود افسردگی را که شما متوجه آن‌ها نیستید، تشخیص دهد.
کاهش دوز دارو را کامل کنید: در روند تدریجی کاهش دوز دارو هنگامی که زمان توقف مصرف دارو می‌رسد، دوز مصرفی شما بسیار ناچیز خواهد بود برخی روانپزشکان یک قرص ۲۰ میلی‌گرمی فلوکستین را در روز بعد از آخرین دوز داروی ضدافسردگی با نیمه‌عمر کوتاه‌تر تجویز می‌کنند تا دفع نهایی آن دارو از بدن با راحتی بیشتری انجام شود، اگرچه این رویکرد در یک کارآزمایی بالینی آزمایش نشده است.
یک ماه پس از قطع کامل دارو، برای معاینه پیگیری با پزشک خود ملاقات کنید. در این ویزیت پیگیری، او اطمینان حاصل می‌کند که علائم قطع برطرف شده‌اند و هیچ نشانه‌ای از بازگشت افسردگی وجود ندارد. چک‌آپ‌های ماهانه مداوم نیز ممکن است توصیه شود.
به‌تدریج عمل کنید: ممکن است وسوسه شوید که به‌محض بهبود علائمتان، مصرف داروهای ضدافسردگی را متوقف کنید، اما اگر دارو را بیش‌ازحد زود قطع کنید، افسردگی شما ممکن است عود کند. پزشکان به‌طورکلی توصیه می‌کنند که بیماران پس از شروع مصرف داروهای ضدافسردگی برای ۶ تا ۹ ماه قبل از تصمیم‌گیری در مورد قطع آن‌ها مصرف آن‌ها را ادامه دهند. اگر ۳ بار یا بیشتر دچار عود افسردگی شده باشید، مصرف داروهای ضدافسردگی حداقل باید ۲ سال طول بکشد.
با پزشکتان در مورد فواید و خطرات داروهای ضدافسردگی در وضعیت خاص خود مشورت و با او در تصمیم‌گیری در مورد چگونگی (و زمان) قطع مصرف آن‌ها همکاری کنید.
قبل از قطع مصرف دارو باید اطمینان داشته باشید که وضعیت کارکردی خوبی دارید، وضعیت زندگی شما پایدار است و می‌توانید با هرگونه افکار منفی احتمالی که ممکن است بروز کند، مقابله کنید. نباید تلاش کنید در هنگام استرس یا در حین تغییر مهمی در زندگی مانند شروع کردن یک شغل جدید یا دچار شدن به بیماری دارویتان را قطع کنید.
برنامه‌ریزی کنید: قطع مصرف داروهای ضدافسردگی معمولاً شامل کاهش تدریجی دوز در بازه‌های زمانی۲ تا ۶ هفته‌ای است. پزشک می‌تواند در مورد نحوه کاهش تدریجی دوز و تجویز داروهای مناسب برای انجام این تغییرات به شما آموزش دهد. برنامه زمانی بستگی به نوع داروی ضدافسردگی مصرفی، مدت‌زمان مصرف آن، دوز فعلی و هرگونه علائمی که طی تغییرات دارویی قبلی تجربه کرده‌اید، دارد. همچنین نگهداری یک "تقویم خلق‌وخو" که در آن روزانه خلق خود را (در مقیاس ۱ تا ۱۰) ثبت کنید، ایده خوبی است.
انجام روان‌درمانی را در نظر داشته باشید: کمتر از ۲۰ درصدی افرادی که داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنند، تحت روان‌درمانی قرار می‌گیرند، اگرچه این امر اغلب برای بهبود افسردگی و پیشگیری از عود آن ضروری است. در یک متاآنالیز یا فراتحلیل بررسی‌های کنترل شده به‌وسیله محققان دانشگاه پزشکی هاروارد و سایر دانشگاه‌ها، مشخص شد افرادی که هنگام قطع داروی ضدافسردگی تحت روان‌درمانی قرار می‌گیرند، احتمال کمتری برای عود افسردگی دارند.
فعال بمانید: با تغذیه خوب، تکنیک‌های کاهش استرس و خواب منظم - و به‌ویژه فعالیت بدنی - منابع درونی خود را تقویت کنید. ورزش اثر ضدافسردگی قدرتمندی دارد. نشان داده شده است افرادی که پس از بهبود افسردگی، حداقل هفته‌ای ۳ بار ورزش می‌کنند، بسیار کمتر احتمال دارد که دچار عود افسردگی شوند. ورزش باعث می‌شود سروتونین بیشتری برای اتصال به گیرنده‌های سلول‌های عصبی در دسترس باشد، بنابراین می‌تواند جایگزین تغییرات سطح سروتونین هنگام قطع تدریجی داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) و سایر داروهایی که بر سیستم سروتونین اثر می‌گذارند، شود.
پشتیبانی کسب کنید: هنگام طی این فرایند با پزشک خود در ارتباط باشید. هرگونه علائم جسمی یا عاطفی را که ممکن است مرتبط با قطع مصرف دارو باشد، به اطلاع او برسانید. اگر علائم خفیف باشند، احتمالاً پزشک به شما آرامش خاطر می‌دهد که این علائم موقتی هستند و ناشی از خارج شدن دارو از سیستم بدن شما هستند. (گاهی اوقات تجویز یک دوره کوتاه‌مدت داروهایی به‌جز داروهای ضدافسردگی مانند داروهای آنتی‌هیستامین، آرام‌بخش یا خواب‌آور می‌تواند این علائم را تسکین دهد.) اگر علائم قطع دارو شدید باشند، ممکن است نیاز باشد به دوز قبلی بازگردید و میزان مصرف دارو را آرام تر کاهش دهید. اگر داروی مهارکننده بازجذب سروتونین یا SSRI با نیمه‌عمر کوتاه مصرف می‌کنید، تغییر دادن آن به دارویی با نیمه‌عمر طولانی‌تر مانند فلوکستین ممکن است مفید باشد.
یکی از اعضای خانواده یا دوست نزدیک را در برنامه‌ریزی خود برای قطع دارو دخیل کنید. اگر اطرافیان متوجه باشند که شما در حال قطع مصرف داروهای ضدافسردگی هستید و ممکن است گاهی اوقات تحریک‌پذیر یا گریان باشید، کمتر احتمال دارد آن را موضوعی شخصی تلقی کنند. یک دوست نزدیک یا خویشاوند همچنین ممکن است بتوانند نشانه‌های عود افسردگی را که شما متوجه آن‌ها نیستید، تشخیص دهد.
کاهش دوز دارو را کامل کنید: در روند تدریجی کاهش دوز دارو هنگامی که زمان توقف مصرف دارو می‌رسد، دوز مصرفی شما بسیار ناچیز خواهد بود برخی روانپزشکان یک قرص ۲۰ میلی‌گرمی فلوکستین را در روز بعد از آخرین دوز داروی ضدافسردگی با نیمه‌عمر کوتاه‌تر تجویز می‌کنند تا دفع نهایی آن دارو از بدن با راحتی بیشتری انجام شود، اگرچه این رویکرد در یک کارآزمایی بالینی آزمایش نشده است.
یک ماه پس از قطع کامل دارو، برای معاینه پیگیری با پزشک خود ملاقات کنید. در این ویزیت پیگیری، او اطمینان حاصل می‌کند که علائم قطع برطرف شده‌اند و هیچ نشانه‌ای از بازگشت افسردگی وجود ندارد. چک‌آپ‌های ماهانه مداوم نیز ممکن است توصیه شود.