ناشناس
سوال 989277
سلام وقت بخیر بنده پدر دو فرزند هستم . دختر بزرگم 9-10 ساله وپسرم خردسال و2.5 ساله است.پسرم بعضی چیزها را که در دست دارد پرتاب می کند و تا به حال چند بار مثلا چنگال را ناگهانی برداشته وپرت کرده کنار چشم خواهرش که خدارحم کرده بهمون... من ومادرش نمی دانیم علت کارش چیست و چه رفتاری قبل وبعدش باید داشته باشیم. ضمنا ضربه هم می زند . با چیزی که دستش باشد ناگهانی می زند.معمولا وقتی چیزی که می خواسته وبرایش ضرر داشته را ازدستش بگیری یا مانع کارش شوی که دوس داشته اقدام به زدن یا چنگ زدن میکند.خواهرش را با دست زده .بخصوص نسبت به شرایط وچیزهایی که خواهرش حساس است اورا کنار می زند و یا میزند. می خواستم بدانم چه کار می توانیم بکنیم تا از همین سن پایین هم این مشکلش رفع شود وهم به لحاظ روحی ،توجه ومحبت در خانواده فرزندان سالمی داشته باشم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
4 پاسخ
سلام و عرض ادب و احترام
دلایل زیادی وجود داره اینکه کودک یکبار این کار را انجام داده و سبب توجه شما شده و کودک با تکرار این حرکت سعی در جلب توجه شما داره برخورد شما بسیار مهمه بعد از پرتاب شی شما نباید با کودک پرخاشگری کنید یا کودک رو تنبیه کنید بهتره علت پرتاب کردن رو بفهمید ممکنه کودک پرتاب کردن رو از خواهر یا الگویی که داره دیده باشه و اونو تکرار میکنه و شما باید سعی در آرام کردن کودک و آموزش به کودک که این کار با خطر همراهه و باعث ناراحتی شما میشه و همه اینها برمیگرده به سبک فرزند پروری و رفتار شما با کودک سعی کنید وسایل خطرناک در معرض دید کودک نباشه و توصیه میکنم کتابهای فرزند پروری رو مطالعه کنید تا روش برخورد با کودک رو فرا بگیرید و اگر بعد از پرتاب شی شما کودک رو تنبیه کنید یا پرخاشگری کنید با کودک مسلما این رفتار کودک تکرار خواهد شد و بهتره حساسیت بیش از حد از خودتون نشون ندین که کودک با اینکار جلب توجه شما رو دریافت کنه و این مسئله رو فراموش نکنید که رفتار شما در تربیت کودک بسیار مهمه و حتما حتما فرزند پروری رو فرا بگیرید که مشکلات بعدی کودک رو بتونید حل کنید موفق باشید
دلایل زیادی وجود داره اینکه کودک یکبار این کار را انجام داده و سبب توجه شما شده و کودک با تکرار این حرکت سعی در جلب توجه شما داره برخورد شما بسیار مهمه بعد از پرتاب شی شما نباید با کودک پرخاشگری کنید یا کودک رو تنبیه کنید بهتره علت پرتاب کردن رو بفهمید ممکنه کودک پرتاب کردن رو از خواهر یا الگویی که داره دیده باشه و اونو تکرار میکنه و شما باید سعی در آرام کردن کودک و آموزش به کودک که این کار با خطر همراهه و باعث ناراحتی شما میشه و همه اینها برمیگرده به سبک فرزند پروری و رفتار شما با کودک سعی کنید وسایل خطرناک در معرض دید کودک نباشه و توصیه میکنم کتابهای فرزند پروری رو مطالعه کنید تا روش برخورد با کودک رو فرا بگیرید و اگر بعد از پرتاب شی شما کودک رو تنبیه کنید یا پرخاشگری کنید با کودک مسلما این رفتار کودک تکرار خواهد شد و بهتره حساسیت بیش از حد از خودتون نشون ندین که کودک با اینکار جلب توجه شما رو دریافت کنه و این مسئله رو فراموش نکنید که رفتار شما در تربیت کودک بسیار مهمه و حتما حتما فرزند پروری رو فرا بگیرید که مشکلات بعدی کودک رو بتونید حل کنید موفق باشید
سلام
دوست عزیز فرزندان در هر گروه سنی خصوصیاتی دارند که با دانستن اون اضطراب واسترس ونگرانی شما نسبت به آنها کمتر می‌شود.
من توصیه میکنم کتاب کلید رفتار با کودک 2ساله و3 ساله را بخونید. خیلی بهتون کمک میکند.
به فرزندتان در این سن سه تا جمله را نگویید.:
دست نزن
نکن
بشین
این سه جمله بچه را در این سن لجباز میکند وباعث شکل گرفتن خشم و لجبازی در او می‌شود.
وقتی چیزی را پرت میکنه، رو به روش می‌نشینید دستش را میگیرید وبا یک جمله کوتاه میگویید.:(نه خطرناک هست.)
البته به شرط اینکه مفهوم خطر ناک را درک کرده باشد.
اگر دوباره تکرار کرد یک توپ کوچک به دستش میدین ومیگین توپ را میتونی پرت کنی تو سبد.
به این ترتیب به رفتارش جهت میدین.
تمرکزتون روی رفتارهای مثبتش باشد چرا که کودک دوست دارد دیده شود و شما با توجه به هر رفتار همان را تقویت می کنید.
پس توجه داشته باشید که به چه رفتاری توجه و تمرکز می کنید.
موفق باشید.
شیوا نامجو مشاوره خانواده
دوست عزیز فرزندان در هر گروه سنی خصوصیاتی دارند که با دانستن اون اضطراب واسترس ونگرانی شما نسبت به آنها کمتر می‌شود.
من توصیه میکنم کتاب کلید رفتار با کودک 2ساله و3 ساله را بخونید. خیلی بهتون کمک میکند.
به فرزندتان در این سن سه تا جمله را نگویید.:
دست نزن
نکن
بشین
این سه جمله بچه را در این سن لجباز میکند وباعث شکل گرفتن خشم و لجبازی در او می‌شود.
وقتی چیزی را پرت میکنه، رو به روش می‌نشینید دستش را میگیرید وبا یک جمله کوتاه میگویید.:(نه خطرناک هست.)
البته به شرط اینکه مفهوم خطر ناک را درک کرده باشد.
اگر دوباره تکرار کرد یک توپ کوچک به دستش میدین ومیگین توپ را میتونی پرت کنی تو سبد.
به این ترتیب به رفتارش جهت میدین.
تمرکزتون روی رفتارهای مثبتش باشد چرا که کودک دوست دارد دیده شود و شما با توجه به هر رفتار همان را تقویت می کنید.
پس توجه داشته باشید که به چه رفتاری توجه و تمرکز می کنید.
موفق باشید.
شیوا نامجو مشاوره خانواده
دوست بزرگوار پرت کردن خاصیت سن دوسال و زیر سه سال فرزند شما به چند دلیل ممکنه اینکارو انجم بده اول از همه نیازش به اینکار هست و بعنوات بازی بهش نگاه میکنه از طرف دنبال و کشف و تحربه هم هست پس میخواد ببینه با مرت کردن توپ چه اتفاقی میفته؟و با مرت کردن کنترل داخل صفحه تلویزیون جه اتفافی؟پس ما میگیم دوست داری پزت کنی؟بدو توپا رو بیار بندازیم داخل سبد
یا بادکنکها رو بندازی بره بالا به سقف
یا عروسک پشمالو هارو بندازیم داخل سبد
و بعد در حین پرت کردن وسایل خطرناک خیلی قاطع و با جدیت همقدش میشیم به چشامش نگاه میکنیم و میگیم پرت کردن کنترل خطرناک نه
و جلوی بچه اگه خودمون میخواییم وسیله ای بهش بدیم یا به دیگر اعضای خانواده میگیم بفرمایید کودک قطعا میبیته تقلید میکنه و یاد میگیره
اگرهم واقعا وسایل خطرناکی دم دستش نیست و سایل بیخطر پرت میکنه خیلی بهش توجه نمیکنیم که کودک فکر کنه با اینکارش مدام جلب توجه مارو میگیره
یا بادکنکها رو بندازی بره بالا به سقف
یا عروسک پشمالو هارو بندازیم داخل سبد
و بعد در حین پرت کردن وسایل خطرناک خیلی قاطع و با جدیت همقدش میشیم به چشامش نگاه میکنیم و میگیم پرت کردن کنترل خطرناک نه
و جلوی بچه اگه خودمون میخواییم وسیله ای بهش بدیم یا به دیگر اعضای خانواده میگیم بفرمایید کودک قطعا میبیته تقلید میکنه و یاد میگیره
اگرهم واقعا وسایل خطرناکی دم دستش نیست و سایل بیخطر پرت میکنه خیلی بهش توجه نمیکنیم که کودک فکر کنه با اینکارش مدام جلب توجه مارو میگیره
باسلام
دوست گرامی، همه کودکان روحیه بسیار حساس و شکننده ای دارند و والدین در نوع برخورد با آنها باید دقت بیشتری داشته باشند. جیغ زدن، کوبیدن سر به دیوار، پرت کردن اشیاء و… جزو عاداتی است که برخی کودکان در سنینی خاص آنرا تجربه می کنند. لذا با روش های درست رفتاری می توان این عادات را از لیست رفتارهای کودک خود حذف نمود.
تنها نکته ای که باید آنرا بیاد بسپارید این است که کودک خود را محدود نکنید و با سخت گیری و تنبیه وی ترک این عادت را برای وی مشکل ننمایید. هر چند کودکان نسبت به اتفاقاتی که در اطرافشان می افتد درک چندانی ندارند اما زود متوجه می‌شوند که ما والدین روی چه مسائلی حساس هستیم و لذا آن را تکرار می کند
برای مثال وقتی کودک متوجه حساسیت والدین نسبت به پرتاب اجسام می‌شود، کم‌کم پرت کردن اشیا به صورت یک عادت و برای بیان خشم مورد استفاده قرار میگیرد و کودک شما هنگامی که عصبانی می‌شود هر آنچه دم دستش باشد را پرت کند. اگر در پاسخ به پرتاب کردن، عکس‌العمل تندی نشان ندهید معمولا این رفتار‌ها هم می‌گذرند و پرتاب کردن در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از آن به عنوان وسیله‌ای برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد.
آنچه که واضح می باشد این است که متوقف کردن کودکان در سنین پایین از پرت کردن اجسام بی‌فایده است، در عوض به او نشان دهید چه چیزهایی را می‌تواند پرت کند و چه مکانی برای این بازی آموزنده مناسب است و تنها در صورتی وارد عمل شوید که کودکتان در حال پرت کردن چیزی است که خطر دارد و ممکن است به خودش یا دیگران آسیب بزند.
باید ظروف پلاستیکی استفاده کنید و اجسام خطرناک را از دسترس کودک خارج کرد. اگر این دوران در کودکی بدون بکن نکن و توجه زیاد ما بگذرد کودک انرا رها میکند وگرنه از آن برای کنترل و عصبانی کردن ما استفاده میکنند.
اگر تعداد وسایلی که به کودک اجازه می‌دهید پرت کند زیاد باشد، او سریع‌تر یاد میگیرد که چه چیزهایی را نباید پرت کند، او را به پرت کردن چیزهای بیخطر تشویق کنید. انتخاب‌هایی به او بدهید که در مکان و زمان مناسب پرتاب کردن‌شان ضرر چندانی ندارد، مثلا در خانه توپ کوچکی در اختیارش بگذارید یا یک بالشت نرم و سبک یا در بیرون یک مشت سنگ برای پرتاب کردن در رودخانه تا او با آنها غریزه پرتاب کردن را ارضا کند.
📍پرتاب کردن‌هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می‌دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می‌تواند نظر شما را جلب کند آن را بار‌ها و بار‌ها تکرار خواهد کرد. در عوض به او بگویید «اگر عصبانی هستی بهتره حرف بزنی، اینجوری من بهتر می‌فهمم مشکلت چیه.» به روش‌های مختلف او را به استفاده از کلمات و بیان احساساتش تشویق کنید.
📍اگر کودک شما با پرتاب کردن مثلا یک مکعب چوبی در حال آسیب رساندن به خواهرش است ، با همان آرامش او را منع کرده و بگویید «این کار خطرناکه» و به طور موقت از روش محرومیت استفاده کنید که بسته به سن کودک از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه می‌تواند باشد
📍مراقب تن صدای‌تان باشید، هیچ اشکالی ندارد اگر با تن صدا و لحن‌تان به کودک بفهمانید که از این کار او ناراحت شدید اما هرگز عصبانیت را در صدای‌تان نشان ندهید.
📍بعد از هر بار پرت کردن وسایل را جمع نکنید و برای مرتب کردن از خود او کمک بگیرید. این کار را به یک بازی تبدیل کنید، با او چهارزانو روی زمین بنشینید و بگویید «ببینم حالا کی برنده میشه؟ کی می‌تونه زود‌تر اینا رو جمع کنه؟»
📍اگر پرت کردن از روی عصبانیت باشد، می توانید در هنگام عصبانیت او سریعا حواسش را پرت کنید و یا با یک بازی او را مشغول کنید. اینکار باعث می شود کودکتان از تکرار سرکوبیدن و یا پرت کردن خودداری کرده و به مرور این عادت را کنار می گذارد.
📍به هیچ عنوان او را از پرت کردن به صورت مستقیم نهی نکنید. سعی کنید ابزارهای کمی در اختیارش قرار دهید، در این مواقع مراقب دستانش باشید. از حرکات چهره و بی توجهی به او برای مدت کم استفاده کنید. با حرکاتی مثل ابراز ناراحتی خود، و یا نگاه های افسوس گونه به شیء پرت شده و یا دردی که از پرت شدن شیء در بدن شما ایجاد شده و… کار زشت او را به او گوشزد کنید
موفق باشید 🎯🎯🎯
دوست گرامی، همه کودکان روحیه بسیار حساس و شکننده ای دارند و والدین در نوع برخورد با آنها باید دقت بیشتری داشته باشند. جیغ زدن، کوبیدن سر به دیوار، پرت کردن اشیاء و… جزو عاداتی است که برخی کودکان در سنینی خاص آنرا تجربه می کنند. لذا با روش های درست رفتاری می توان این عادات را از لیست رفتارهای کودک خود حذف نمود.
تنها نکته ای که باید آنرا بیاد بسپارید این است که کودک خود را محدود نکنید و با سخت گیری و تنبیه وی ترک این عادت را برای وی مشکل ننمایید. هر چند کودکان نسبت به اتفاقاتی که در اطرافشان می افتد درک چندانی ندارند اما زود متوجه می‌شوند که ما والدین روی چه مسائلی حساس هستیم و لذا آن را تکرار می کند
برای مثال وقتی کودک متوجه حساسیت والدین نسبت به پرتاب اجسام می‌شود، کم‌کم پرت کردن اشیا به صورت یک عادت و برای بیان خشم مورد استفاده قرار میگیرد و کودک شما هنگامی که عصبانی می‌شود هر آنچه دم دستش باشد را پرت کند. اگر در پاسخ به پرتاب کردن، عکس‌العمل تندی نشان ندهید معمولا این رفتار‌ها هم می‌گذرند و پرتاب کردن در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از آن به عنوان وسیله‌ای برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد.
آنچه که واضح می باشد این است که متوقف کردن کودکان در سنین پایین از پرت کردن اجسام بی‌فایده است، در عوض به او نشان دهید چه چیزهایی را می‌تواند پرت کند و چه مکانی برای این بازی آموزنده مناسب است و تنها در صورتی وارد عمل شوید که کودکتان در حال پرت کردن چیزی است که خطر دارد و ممکن است به خودش یا دیگران آسیب بزند.
باید ظروف پلاستیکی استفاده کنید و اجسام خطرناک را از دسترس کودک خارج کرد. اگر این دوران در کودکی بدون بکن نکن و توجه زیاد ما بگذرد کودک انرا رها میکند وگرنه از آن برای کنترل و عصبانی کردن ما استفاده میکنند.
اگر تعداد وسایلی که به کودک اجازه می‌دهید پرت کند زیاد باشد، او سریع‌تر یاد میگیرد که چه چیزهایی را نباید پرت کند، او را به پرت کردن چیزهای بیخطر تشویق کنید. انتخاب‌هایی به او بدهید که در مکان و زمان مناسب پرتاب کردن‌شان ضرر چندانی ندارد، مثلا در خانه توپ کوچکی در اختیارش بگذارید یا یک بالشت نرم و سبک یا در بیرون یک مشت سنگ برای پرتاب کردن در رودخانه تا او با آنها غریزه پرتاب کردن را ارضا کند.
📍پرتاب کردن‌هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می‌دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می‌تواند نظر شما را جلب کند آن را بار‌ها و بار‌ها تکرار خواهد کرد. در عوض به او بگویید «اگر عصبانی هستی بهتره حرف بزنی، اینجوری من بهتر می‌فهمم مشکلت چیه.» به روش‌های مختلف او را به استفاده از کلمات و بیان احساساتش تشویق کنید.
📍اگر کودک شما با پرتاب کردن مثلا یک مکعب چوبی در حال آسیب رساندن به خواهرش است ، با همان آرامش او را منع کرده و بگویید «این کار خطرناکه» و به طور موقت از روش محرومیت استفاده کنید که بسته به سن کودک از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه می‌تواند باشد
📍مراقب تن صدای‌تان باشید، هیچ اشکالی ندارد اگر با تن صدا و لحن‌تان به کودک بفهمانید که از این کار او ناراحت شدید اما هرگز عصبانیت را در صدای‌تان نشان ندهید.
📍بعد از هر بار پرت کردن وسایل را جمع نکنید و برای مرتب کردن از خود او کمک بگیرید. این کار را به یک بازی تبدیل کنید، با او چهارزانو روی زمین بنشینید و بگویید «ببینم حالا کی برنده میشه؟ کی می‌تونه زود‌تر اینا رو جمع کنه؟»
📍اگر پرت کردن از روی عصبانیت باشد، می توانید در هنگام عصبانیت او سریعا حواسش را پرت کنید و یا با یک بازی او را مشغول کنید. اینکار باعث می شود کودکتان از تکرار سرکوبیدن و یا پرت کردن خودداری کرده و به مرور این عادت را کنار می گذارد.
📍به هیچ عنوان او را از پرت کردن به صورت مستقیم نهی نکنید. سعی کنید ابزارهای کمی در اختیارش قرار دهید، در این مواقع مراقب دستانش باشید. از حرکات چهره و بی توجهی به او برای مدت کم استفاده کنید. با حرکاتی مثل ابراز ناراحتی خود، و یا نگاه های افسوس گونه به شیء پرت شده و یا دردی که از پرت شدن شیء در بدن شما ایجاد شده و… کار زشت او را به او گوشزد کنید
موفق باشید 🎯🎯🎯