ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
باسلام
دوست گرامی البته آموزش بیان احساسات، در هر رده سنی متفاوت و متمایز است برای مثال
📍برای کودکان پیش‌دبستانی آموزش را با کلمات اولیه احساسات مثل شاد و غمگین شروع کنید. بدین‌صورت که لغات مربوط با احساس را برای کودک خود بخوانید و هم‌زمان از طریق حالات چهره خودتان یا عکس‌های مرتبط با هر حس، به او آموزش دهید. این کار کمک می‌کند تا کودک بین هر حس و مشخصه آن ارتباط برقرار کند.
📍بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند از یادگیری کلمات احساس پیچیده‌تر مانند ناامید، مأیوس و عصبی بهره‌مند شوند. یک راه عالی برای آموزش احساسات به کودکان، بحث در مورد اینکه شخصیت‌های مختلف در کتاب‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی چه احساسی دارند، از او بپرسید “فکر می‌کنی الآن چه احساسی دارد؟” سپس، در مورد احساسات مختلفی که ممکن است آن شخصیت تجربه کند و دلایل آن صحبت کنید.
✅یک نکته مهم دیگر اینکه، صحبت کردن در مورد احساسات دیگران نیز همدلی را آموزش می‌دهد. کودکان خردسال فکر می‌کنند که دنیا حول آن‌ها می‌چرخد، بنابراین می‌تواند یک تجربه آموزنده برای آن‌ها باشد تا یاد بگیرند که دیگران هم احساساتی دارند. اگر کودک شما بداند که هل دادن دوستش به زمین ممکن است دوستش را عصبانی و ناراحت کند، احتمال اینکه او این کار را بکند کم‌تر می‌شود.
⚠️تذکر
خودتان هم الگوی شایسته برای فرزندتان باشید
اگر به کودک خود بگویید که وقتی عصبانی است با کلمات آن را ابراز کند اما شاهد آن باشد که شما بعد از یک تماس تلفنی گوشی را پرت می‌کنید، کلمات شما مؤثر نخواهد بود. الگوی خوبی برای ابراز احساسات ناخوشایند برای فرزندتان باشید. زمان‌هایی را که احساس عصبانیت یا ناامیدی می‌کنید، به آن اشاره کنید و آن را با صدای بلند بگویید. بگویید “من عصبانی هستم که این ماشین پیچید جلوی من ” سپس چند نفس عمیق بکشید یا یک مهارت مقابله سالم دیگر را نشان دهید تا کودک شما بتواند مهارت‌هایی را که هنگام عصبانیت از آن استفاده می‌کنید را تشخیص دهد.
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯
دوست گرامی البته آموزش بیان احساسات، در هر رده سنی متفاوت و متمایز است برای مثال
📍برای کودکان پیش‌دبستانی آموزش را با کلمات اولیه احساسات مثل شاد و غمگین شروع کنید. بدین‌صورت که لغات مربوط با احساس را برای کودک خود بخوانید و هم‌زمان از طریق حالات چهره خودتان یا عکس‌های مرتبط با هر حس، به او آموزش دهید. این کار کمک می‌کند تا کودک بین هر حس و مشخصه آن ارتباط برقرار کند.
📍بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند از یادگیری کلمات احساس پیچیده‌تر مانند ناامید، مأیوس و عصبی بهره‌مند شوند. یک راه عالی برای آموزش احساسات به کودکان، بحث در مورد اینکه شخصیت‌های مختلف در کتاب‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی چه احساسی دارند، از او بپرسید “فکر می‌کنی الآن چه احساسی دارد؟” سپس، در مورد احساسات مختلفی که ممکن است آن شخصیت تجربه کند و دلایل آن صحبت کنید.
✅یک نکته مهم دیگر اینکه، صحبت کردن در مورد احساسات دیگران نیز همدلی را آموزش می‌دهد. کودکان خردسال فکر می‌کنند که دنیا حول آن‌ها می‌چرخد، بنابراین می‌تواند یک تجربه آموزنده برای آن‌ها باشد تا یاد بگیرند که دیگران هم احساساتی دارند. اگر کودک شما بداند که هل دادن دوستش به زمین ممکن است دوستش را عصبانی و ناراحت کند، احتمال اینکه او این کار را بکند کم‌تر می‌شود.
⚠️تذکر
خودتان هم الگوی شایسته برای فرزندتان باشید
اگر به کودک خود بگویید که وقتی عصبانی است با کلمات آن را ابراز کند اما شاهد آن باشد که شما بعد از یک تماس تلفنی گوشی را پرت می‌کنید، کلمات شما مؤثر نخواهد بود. الگوی خوبی برای ابراز احساسات ناخوشایند برای فرزندتان باشید. زمان‌هایی را که احساس عصبانیت یا ناامیدی می‌کنید، به آن اشاره کنید و آن را با صدای بلند بگویید. بگویید “من عصبانی هستم که این ماشین پیچید جلوی من ” سپس چند نفس عمیق بکشید یا یک مهارت مقابله سالم دیگر را نشان دهید تا کودک شما بتواند مهارت‌هایی را که هنگام عصبانیت از آن استفاده می‌کنید را تشخیص دهد.
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯