سوال 989573

Question

سلام وقتتون بخیر من دختر ۲۲ ساله هستم. در خودم احساس میکنم که نیاز به ازدواج دارم و برای پذیرفتن مسئولیت های زندگی مشترک اماده هستم. از طرفی دانشجو هستم، کار میکنم، من خواهرم و مادرم جدا از پدرمون زندگی میکنیم . رابطم با پدرم خوب نیست کلا و فکر میکنم اگر خواستگاری داشته باشم قطعا لج میکنه و از طرفی نمیدونم خانواده ها چه فکری راجب زندگی خانواده من میکنن و اذیتم میکنه. سوالم اینه که با توجه به این شرایط اصلا فکر به ازدواج کنم یا نه؟ و اگر نه چجوری احساس همراه و یار داشتن تو زندگی رو برای خودم حل و فصل کنم؟:)

مریم عطاریان · Answer

باسلام
دوست گرامی وقتی به این نتیجه رسیده اید که می توانید تشکیل زندگی دهید پس باید در زمینه تقویت مهارت‌های ارتباطی و زندگی مشترک، زیاد مطالعه کنید و کسب اطلاعات نمایید
از طرف دیگر برای یک ازدواج موفق، داشتن یک خانواده منسجم ضرورت دارد
الان که هیچ اتفاقی نیفتاده و صحبتی از خواستگاری نیست، توصیه می کنم ارتباط تان با پدرتان را اصلاح کنید، از لجاجتها بکاهید، با پدرتان بیشتر رفت و آمد کنید و حتی اگر ایشان بی اعتنایی کردند شما و حتی خواهرتان رابطه با پدرتان را اصلاح کنید و رابطه را نزدیک تر کنید
📍پدر برای فرزندان خصوصا دختران، پس از ازدواج یک پشتوانه بسیار مهم و تاثیر گذار است و حتی حضور فیزیکی‌ اش مانع از بسیاری مشکلات می شود پس حتما رابطه تان با پدرتان را اصلاح کنید تا هر گاه زمان ازدواج تان شد، به راحتی پدرتان هم از شما حمایت کند
📍ارتباطات اجتماعی تان با افراد مناسب را هم افزایش دهید تا فرصت‌های مناسب برای تان مهیا شود
موفق باشید 🎯🎯🎯

سوال 989573

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها