ناشناس
سوال 990461
من چند ماهی هست که با یه دختر آشنا شدم و خب باهم خوبیم و خوش میگذرهولی تو فکرم مدام این میاد که آیا به هم میرسیم یا نه؟اگه نرسیم چی میشه؟ما همو دوست داریماز طرفی نمیتونم رابطه رو تموم کنماگه ممکنه کمکم کنید♡
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
سلام دوست گرامی
از صحبت هایتان می توان حدس زد که سنِ کمی دارید، یعنی هنوز به سن ازدواج نرسیده اید .به همین خاطر می ترسید به طرف مقابل نرسید . این ترسها و نگرانی ها برای نوجوانانی که وارد رابطه می شوند وجود دارد زیرا فکر می کنند دیگر کسی را مثل طرف مقابل پیدا نمی کنند؛ احساس می کنند طرف مقابلشان ، اولین و اخرین کسی ست که می توانند با او خوشبخت شوند.نگران هستند که نکند طرف مقابل رهایشان کند و...
دلیل این حالات ، غلیان احساساتِ دوران نوجوانی ست احساساتی که زود گذر و ناپایدار هستند.
هر چقدر در این رابطه های هیجانی پیش بروید و روباپردازی کنید، بالطبع احساسات ناخوشایند بیشتری را تجربه خواهید کرد.
بنابرابن بهتر است واقع بینانه تر به ماجرا نگاه کنید.
اگر حدسم در مورد سن تان اشتباه است و به سن ازدواج رسیده اید وآمادگی های لازم را دارید ، برای خواستگاری و دوران آشنایی پیش قدم شوید و باز هم واقع بینانه تر پیش بروید و از تفکر همه یا هیچ فاصله بگیرید.یعنی اینگونه نباشد که بگویید : یا با او ازدواج می کنم یا تا اخر عمر مجرد می مانم.
این نوع تفکر با قواعد هستی جور در نمی آید.زیرا همیشه آنچه ما می خواهیم اتفاق نمی افتد.
از صحبت هایتان می توان حدس زد که سنِ کمی دارید، یعنی هنوز به سن ازدواج نرسیده اید .به همین خاطر می ترسید به طرف مقابل نرسید . این ترسها و نگرانی ها برای نوجوانانی که وارد رابطه می شوند وجود دارد زیرا فکر می کنند دیگر کسی را مثل طرف مقابل پیدا نمی کنند؛ احساس می کنند طرف مقابلشان ، اولین و اخرین کسی ست که می توانند با او خوشبخت شوند.نگران هستند که نکند طرف مقابل رهایشان کند و...
دلیل این حالات ، غلیان احساساتِ دوران نوجوانی ست احساساتی که زود گذر و ناپایدار هستند.
هر چقدر در این رابطه های هیجانی پیش بروید و روباپردازی کنید، بالطبع احساسات ناخوشایند بیشتری را تجربه خواهید کرد.
بنابرابن بهتر است واقع بینانه تر به ماجرا نگاه کنید.
اگر حدسم در مورد سن تان اشتباه است و به سن ازدواج رسیده اید وآمادگی های لازم را دارید ، برای خواستگاری و دوران آشنایی پیش قدم شوید و باز هم واقع بینانه تر پیش بروید و از تفکر همه یا هیچ فاصله بگیرید.یعنی اینگونه نباشد که بگویید : یا با او ازدواج می کنم یا تا اخر عمر مجرد می مانم.
این نوع تفکر با قواعد هستی جور در نمی آید.زیرا همیشه آنچه ما می خواهیم اتفاق نمی افتد.