سوال 990592

با سلام
در ابتدا باید دقت کنید که با عکس العمل نامناسب و بازخورد غلط، باعث تثبیت این رفتار در او نشوید. دزدی در این سن ممکن است به دلایل مختلف صورت گیرد که پیدا کردن آن دلایل و رفع آن باعث می شود رفتار مورد نظر نیز برطرف گردد.
اگر کار اشتباه او برملا شده، بهتر است در مورد احساس او در هنگام انجام این کار و دلیلش با او صحبت کنید. اگر هنوز برمل نشده، دلایل و شواهد کافی پیدا کنید و سپس در این مورد با او صحبت کنید.
اصولا نوجوانان به چند علت دزدی می کنند: اضطرابی که قال کنترل نیست. هیجانی که دوست دارد در زندگی تجربه کند. کمبودهایی که نتوانسته از راه درست برآورده کند ماننند پول ، احساس ارزشمندی و توجه.
گاهی هم فشار دوست و گروه همسال و میل به نشان دادن خودش و تثبیت موقعیتش در بین دوستان، باعث چنین خطایی می شود.
شما در قدم اول باید علت را مشخص کنید و سپس گفتگوی صحیحی با او داشته باشید. بدون خشونت و فشار روحی، سعی کنید بستری بوجود آورید که او بتواند حرف بزند. از او بخواهید در مورد حرف های تان فکر کند.
برایش کامل توضیح دهید که می تواند این کار برایش سابقه کیفری درست کند و زندگی اش را با مشکلاتی روبرو سازد. علاوه بر مشکلات قانون در مورد ارزش های خانوادگی و دینی هم صحبت کنید اما در تمام این مراحل او حس نکند مورد نصیحت واقع شده و شما در مقابل او هستید.
او باید بیاموزد که دزدی با پشیمانی تنها به پایان نمی رسد و باید بتواند کارش را جبران کند.
بهترین نسخه برای مشکلات رفتاری نوجوان گفتگو و احساس رفاقتی است که در او ایجاد می کنید. او باید خطای خود را بفهمد اما بداند عشق و محبت شما را از دست نداده و برای جبران کنار او هستید.
به احتمال زیاد این عادت در او به خاطر عکس العمل نادرست شما بوده است. اگر این رفتارها را نشان دادید اما مجدد شاهد تکرار دزدی در او شدید، بهتر است کمی جدی تر عمل کنید و بعضی امتیازات او را به عنوان تنبیه قطع کنید.
اما فراموش نکنید گاهی سخت گیری بیشتر باعث نمی شود فرد کار خطایی را انجام ندهد بلکه پنهان کردن این کار را بهتر یاد می گیرد.