ناشناس

سوال 990874

من فقط ۲۰ سالمه اما اونقدر شکسته و غمگینم که هیچ امید و انگیزه‌ای ندارمهرروز میگم ای کاش امروز روز اخر عمرم باشه، خیلی شده به خودکشی فکر‌کنم اما مادرم که میاد جلو چشمم دلم نمیاد و باز صبر و تحمل میکنم فقط و فقط بخاطر مامانم.هی سرزنش میشنوم چون صرفا خاستگار ندارم و اگرم داشته باشم به نتیجه نمیرسهبا اینکه هیچ تفریح و خوشی و خوشگذرونی مثل بقیه دخترا ندارم و فقط درس میخونم، میخان از درسمم محرومم کن و این بیشتر و بیشتر عذابم میدهبشدت خسته و بی طاقت شدمتا میام میگم همه چیز خوب پیش میره باز یجوری باید زندگیم بریزه بهمخیلی نیاز به ارامش دارم.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
سلام شما علاءم افسردگی را دارید حتما باید با مشاور . روانزسک صحبت کنید.
profile-photo
باسلام
همانطور که نوشته اید شما فقط ۲۰ سال دارید و برای درس خواندن و خواستگار و ......هنوز . فرصت زیادی دارید.
اگر حرف های دیگران باعث ناامید شما می شود بجای بها دادن و غصه خوردن آن ها را به گونه ای تفسیر کنید که تاثیر کمتری روی روح و روان شما بگذارد.
به خودگویی ها و افکارتان نیز دقت کنید. افکار منفی را شناسایی کنید و آنها را به چالش بکشید . شما مجبور نیستید شنونده صرف نظرات دیگران باشید. خواستگار نداشتن ممکن است تنها نگرانی از آینده شما باشد.
ممکن است فاجعه سازی شرایط و احساس تحمل و تحت فشار بودن ناشی از سن شما باشد. سعی کنید با افراد مثبت نشست و برخاست کنید و هر زمان بی حوصله بودید با فعالیت و ورزش ،اسیر افکار منفی نشوید. موفق باشید