سوال 991192

با سلام به شما مادر گرامی
ابتدا رفتارهای کودک را طبقه بندی کنید: رفتاهای خطرناک مانند رد شدن از خیابان به تنهایی و رفتارهای بی خطر .

حال می توانید در صورتی که رفتار کودک آسیب زا نیست، به ان بی توجهی کنید؛ انگار که متوجه آن نشده اید. در این مورد بایدحوصله داشته باشید تا فشار زیادی را تحمل نکنید.
رفتار مناسب و مطلوب کودک را تأیید کنید و او را مورد تشویق قرار دهید. گاه به گاه نیز به او پاداش دهید. بهتر است پاداش ها متنوع باشد.

در صورتی که سن کودک ایجاب می کند، در مورد رفتارهای خطرناک برای وی توضیح قابل فهم دهید و قاطعانه و بدون عصبانیت روی حرفتان بایستید.
اگر بناست قبل از صرف ناهار حوراکی مورد نظرش را نخورد، یکبار دلیل خود را برای او بگویید و تسلیم بهانه گیری های او نشوید. با اصرارهای او فقط " نه نمیشه" خود را تکرار کنید.
اگر کودک به رفتار نامناسب خود ادامه داد، به او بگویید از رفتارش ناراحت هستید. می توانید محرومیتی را متناسب با سن او در نظر بگیرید. مثلاً بگویید چون برادرت ر ا کتک زدی، پنج دقیقه در اتاقت می مانی. افراط نکنید و دلایل محرومیت را برایش توضیح دهید.
خونسردی خود را همیشه حفظ کنید تا کودک نتواند شما را تحت تأثیر اصرارهای بی موردش قرار دهد.
خواسته های معقول کودک را برآورده کنید و با آن مخالفت بی مورد نکنید.

گاه برآورده کردن نیازها را کمی به تعویق بیاندازید تا کودک صبوری کردن را نیز بیاموزد.