سوال 991323

سلام و عرض ادب و احترام
دوست عزیز افکار خودکشی یک هشدار جدیه و حتما باید توسط روانشناس یا روانپزشک مورد بررسی قرار بگیرن تا در صورت وجود افسردگی یا مشکلات دیگه مداخلات صورت بگیره
اینکه گاهی افراد برای جلب توجه هم از کلمه خودکشی استفاده میکنن وجود داره که همین هم باید علتش شناسایی بشه پس توصیه میشه حتما توسط روانشناس بررسی بشن و مداخلات زود هنگام انجام بشه و شما تنها کاری که میتونید انجام بدید همدلی کردنه درک احساسات خواهر زادتون و از امروز نهی و نصیحت اجتناب کنید و با والدینش صحبت کنید تا فرزندشون رو برای ارزیابی دقیق پیش روانشناس ببرن در ضمن اگر افکار خودکشی رو برای شما فقط بیان کرده شما رو خیلی نزدیکتر از اطرافیانش دیده پس شما نقش مهمی در زندگیش دارید و میتونید کمک کننده باشید همدلی و همراهی و کمک به حل مشکلاتش بسیار مهمه
موفق باشید

سلام افرادی که افسرده هستند در بعضی ها شون تفکرات خودکشی هم دیده میشه که باید توسط مشاور و روانپزشک تحت نظر باشند چون خواهرزاده شما در موردش حرف هم میزنه،افراد افسرده از چیزهایی که قبلا لذت میبردند دیگه لذت نمی برند،تمرکز ندارند،خلق شون پایینه،افکار خودکشی دارن،در تصمیم گیری مشکل دارند و ساید علائم که تشخیص توسط درمانگر باید صورت بگیره و احتیاج به مصرف دارو هم توسط روانپزشک تشخیص داده میشود

با سلام
ممنونم از اعتماد و همراهی شما
بحث خودکشی حتی وقتی در ذهن فردی می چرخد نیاز به بررسی جدی دارد. حال که خواهر زاده شما بیان می کند و در رموردش حرف می زند حتما بای از ییک متخصص کمک بگیرید.
ممکن است افسردگی یا ناامیدی علت این فکر باشد. هستند کسانی که برای جلب توجه چنین چیزی بگویند اما نباید خطر کنید حتی اگر فقط برای جلب توجه باشد، علت اصلی آن باید مشخص شود.
اما شما به عنوان فردی که نزدیک به او هستید بهتراست کازی کنید که امید به زندگی در او بیشتر شود.
یکی از افرادی که خودکشی کرده در یادداشتی پیش از اقدام خود نوشته :« اگر در راه یک نفر به من لبخند بزند، نخواهم پرید.»
افرادی که به زندگی خود خاتمه می دهند، امیدی برای ادامه ندارند. چیزی که شاید شما بتوانید کمک کنید تا او بدست بیاورد.
کسی که از خودکشی می گوید خود را در کوچه بن بستی دیده که راه به جایی ندارد پس با صحبت کردن و کمک به حل مسئله ای که درگیرش شده، می توانید به او کمک کنید.
اهما لو پشت گوش انداختن می تواند جبران ناپذیر باشد. قصد ندارم به شما استرس وارد کنم اما زمان را جدی بگیرید.
با او همدلی نکید، به حرف هایش گوش دهید. غم و مشکلاتش را جدی بگیرید و تمسخر نکنید.
از جملا ت کلیشه ای مانند:« قوی باش ،یا به خانواده ات فکر کن» اجتناب کنید.
به او بفهمانید در دسترسش هستید و هر وقت بخواهد می تواند با شما صحبت کند و هرچه زودتر او را به یک روانپزشک ببرید.
خونسرد اما پیگیر باشید تا این مشکل برطرف شود.