ناشناس

سوال 991358

چطور ارتباطم رو با فرزند نوجوانم بیشتر و صمیمی تر کنم طوریکه راحت حرفهاش رو با من یا پدرش بزنه؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
با سلام و ممنون از همراهی شما مادر عزیز
برای ارتباط بهتر با فرزند نوجوان تان برخی قوانین کلی را در نظر بگیرید:
_ابتدا خود را به جای او بگذارید و ببینید دوست دارید حرف هایتان را با چه کسی در میان بگذارید. آن فرد چه خصوصیاتی داشته باشد؟ چه رفتاری قبل،حین و بعد از گوش دادن باعث می شود شما احساس امنیت کرده و با او صحبت کنید؟ همین ویژگی ها اگر در خودتان باشد، مخاطب حرف های فرزندتان خواهید شد.
_هر کسی برای صحبت کردن و گفتن حتی برخی حرف های خصوصی کسی را انتخاب می کند که با او صمیمی باشد. اگر فرزندتان حس غریبگی کند، طبیعی است که راحت نتواند حرف هایش را باشما در میان بگذارد. سعی کنید با او صمیمی و گرم رفتار کنید.
_نتیجه ی صحبت های تان خیلی مهم است. گاهی او فقط یک گوش شنوا می خواهد و نیازی ندارد به محض گفتن مشکلش ، راه حل ها را برای او قطار کنید. در چنین شرایطی فقط گوش شنوا باشید. اگر راه حل خواست و خودش چنین چیزی را پیشنهاد داد، حواس تان باشد که با حل مسئله درست، راه حل های منطقی و کاربردی بدهید. شرایط سنی و زمان فعلی را در نظر بگیرید و چیزهایی بگویید که شدنی باشد.
_بازهم خودتان را جای او بگذارید، اگر یک نفر مدام با لحن دستوری با شما صحبت کند، خود را در جایگاه دانای کل ببیند و فکر کند شما هیچ چیز نمی فهمید، مایل هستید ببه حرف هایش گوش دهید یا وقتی لازم است، حرف های خود را به او بگویید؟ پس خودتان هم چنین جایگاهی برای او نداشته باشید.
_گاهی باهم فیلم ببینید، پیاده روی بروید، چای بنوشید و کارهایی انجام دهید که رابطه دو نفره تان صمیمی تر شود. این کارها در روهای معمولی باعث می شود تا در روزهای خاص مخاطب حرف های او باشید.
موفق باشید
سلام دوست بزرگوار دنیای نوجوانی دنیای کاملا متفاوت با کودکی است برای همین هم هست که همیشه به والدین توصیه میشه خودتون و فرزندتون رو برای ورود به مرحله نوجوانی فرزندتون آماده کنید
توصیه میشه کتاب ۵زبان عشق نوجوان رو حتما تهیه کنید و مطالعه بفرمایید.جدای از اون برای خوب شدن ارتباط تون با نوجوانتون سعی کنید بیشتر دزکش کنید نوجوانان در این سن بخاطر تغییر و کم و زیاد شدن هورمونهاشون یه خورده کلافگی و بهم ریختگی و عصبیانیت رو دارند حتی میبنید گاهیی یک دفعه تغییر مود میدن مثلا خوشحالن یهو فاز نازاحتی میگیرن،تا جایی که کارهاش و خواسته هاش خطر جدی برای خودش یا دیگری نداره اجازه بهش بدید
نوجوانان در این سن خیلی به سمت گروه دوستان کشیده میشن دوستانیکه با عرف و شان خانوادگی خودتون نزدیک هستن رو شناسایی و خودتون باب ارتباط و دوستی با خانواده دوست نوجوانتون زو فراهم کنید باهم قرار های عصرانه یا در مزل یا بیزون از منزل بزارید.
نشستهای خانوادگی با نوجوانتون داشته باشید و در مورد قوانین خونه و خونوادتون باهم صحبت کنید و به توافق برسید تشویق و تنبیه های مناسب سن و شرایط و خصوصیات فرزندتون رو مشخص و دقیق بیان کنید مثلا ما ازت میخواییم که ساعت ۶ غروب خونه باشی
یا تا این ساعت استفاده از گوشی رو تموم میکنی و.......
ارتباطتون رو با کمی صبر و درک فرزندتون بهتر کنید و مطمئن باشید این دوران هم به زودی میگذره و ان شاءالله با اگاهی و مدیریت شما والد عزیز بخیر و خوشی تموم میشه
با سلام به شما مادر گرامی
وقتی رفتار ما به عنوان پدر یا مادر با نوجوانمان به گونه ای باشد که احساس کند او را همانگونه که هست بدون قید و شرط دوست داریم و او را به خاطر رفتار نامناسب تنبیه یا قضاوت نمی کنیم با ما راحت است. اعتماد می کند و حرفش را می زند.
وقتی نوجوان می بیند ما پس از اشتباه کردن حتی خودمان یا همسرمان را نیز به باد انتقاد نمی گیریم، با این پیش زمینه، ابایی از گفتن حرفش ندارد.
اگر نوجوان همواره شاهد این الگوی رفتاری پدر و مادر باشد که مشکلاتشان را طرح می کنند و بدون سرزنش دیگری فقط به دنبال پیدا کردن راه حل هستند، الگو می گیرد، بدون ترس حرفش را می زند و پنهان کاری نمی کند. گاه حتی نظر ما را هم جویا می شود.

شما می توانید رفتار مثبت نوجوان را تقویت و تحسین کنید و از این طریق اعتماد به نفس او را افزایش دهید. می توانید برخی از رفتارهای نامناسب و بی خطر او را نادیده بگیرید، تا مجبور نباشید مرتب او را مورد سؤال قرار دهید. می توانید به او مسئولیت دهید و پس از انجام دادن وی را تشویق کنید تا مسئولیت پذیری برای او ارزش شود.
با او در تفریح و سرگرمیهای مورد علاقه اش همراه شوید تا متوجه شود به او بها می دهید.
در تصمیم گیری ها در مورد سفر، خرید، رستوران و...از او نظر خواهی کنید تا احساس ارزشمندی کند.
چارچوبها و محدودیتهای او را شفاف و قاطع بیان کنید و از او انتظار داشته باشید آنها را رعایت کند.

هر گاه دیدید خودش از عهده کار ی بر می آید، نحوه انجام و تصمیم گیری درباره آن را به خود او واگذار کنید تا بتدریج مستقل شود.
مطمئن باشید در صورتیکه ما صبور، مهربان و حامی باشیم، راه دوستی و صمیمیت خودبه خود برایمان هموار خواهد شد. کافی است فرزندان ما را امن بیابند و از ما حس خوب و خوشایند و عشق دریافت کنند.

موفق باشید