سوال 991362

باسلام
دوست گرامی با توضیحاتی که دادید به نظر می رسد این آقا شخصیتی وابسته ندارد اما بیش از اندازه نسبت به مادر خود احساس مسوولیت دارد
افراد دارای شخصیت وابسته این ویژگی ها را دارند 👇
🎤ترس شدید و غیر واقعی از رهاشدن
🎤احساس اضطراب یا درماندگی در زمان تنهایی
🎤ناتوانی در مدیریت مسئولیت های زندگی بدون کمک گرفتن از دیگران
🎤نداشتن قدرت اظهارنظر به دلیل ترس از دست دادن حمایت یا تأیید دیگران
🎤تمایل شدید به دریافت حمایت از دیگران، حتی تن دادن به انجام کارهایی که برای فرد لذت بخش نیست، صرفاً برای دریافت کردن حمایت از جانب دیگران.
🎤در تصمیم گیری های روزمره یا نظری ندارد یا در تصمیم گیری مردد است و شک دارد.
🎤مشکل در شروع یا تکمیل پروژه ها به دلیل عدم اعتماد به نفس یا توانایی تصمیم گیری
🎤تلاش در برقراری و ایجاد رابطه جدید بلافاصله پس از شکست در رابطه قبلی صرفاً برای تأیید و دریافت حمایت
🔅لذا می بینید که نکات بالا در این آقا چندان صدق نمی کند بلکه این آقا درست یا غلط، به شدت نسبت به مادر خود احساس مسوولیت دارد و حتی به خاطر این مساله زندگی اولش را هم از دست داده است
توجه کنید الان وقت آن نیست که شما مشکلات این آقا را تشخیص دهید و یا دنبال اصلاح ایشان باشید بلکه با توجه به شرایطی که دارد ببینید امکان زندگی با ایشان را دارید؟
به طور دقیق توقعات ایشان را از همسر آینده اش جویا شوید ، ببینید زن در زندگی ایشان چه جایگاهی دارد؟ چقدر در زندگی مشترک قرار است وقت برای وی تخصیص داده ‌شود؟
حتی توصیه می کنم با همسر قبلی این آقا صحبت کنید و ببینید چرا زندگي شان به جدایی رسید؟
آیا خانم بیش‌از حد حساس بوده اند یا این آقا مراقبت از مادر را از حد گذرانده بودند؟
جلسات مشاوره قبل از ازدواج هم بسیار توصیه میشود
❤️توجه کنید،مراقبت و توجه به والدین در دوران کهنسالی ضرورت دارد ولی باید دید آیا این آقا می تواند میان مجموعه مسوولیت‌های خود هماهنگی ایجاد کند؟
آیا می تواند به درستی از ظرفیت‌ها و حمایت سایر خواهر و برادرها هم بهره ببرد؟
همه این موارد را دقیق بررسی کنید و سپس تصمیم گیری نمایید
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

با سلام
درست است که ما دوست داریم به والدینمان خدمت کنیم و مایلیم در صورت توان کاری برای آنها انجام دهیم؛ که امری شایسته است و ستودنی. اما ما با ازدواج کردن هویت جدیدی پیدا می کنیم و در قبال همسر و فرزندانمان مسئول و پاسخگو که البته به معنای نادیده گرفتن و طرد والدین نیست. به تعبیری دیگر ، اولویت ما پس از ازدواج همسر و فرزندانمان می شود.

اگر بنا باشد وقت آزاد همسر هر روز فقط صرف رسیدگی به مادر و شاد کردن ایشان و پر کردن اوقات تنهایی و خلأ های ایشان شود، کی در دسترس شما و با شما هستند و پاسخگوی نیازهای شما؟
به نظر می رسد در صورتی که ایشان همین رفتارها و رویه را در زندگی قبلی خود نیز داشته اند، دلیل جدایی همسر سابقشان چیزی فراتر از حسادت به مادر بوده است و بی توجهی ایشان به همسر و برآورده نکردن نیازهای احساسی و عاطفی و اولویت قائل نشدن برای ایشان و زندگی مشترکشان در جدایی نقش داشته است.
به این جهت بهتر است بیشتر تعمق کنید و تا مطمئن نشده اید چه انتظاراتی از زندگی مشترک و همسرتان دارید و آیا ایشان ملاک های شما را در انتخاب همراه و همسر برآورده می کند یا خیر، تن به این ازدواج ندهید.
موفق باشید