ناشناس

سوال 991366

سلام من ۲۳سالمه و دانشجوی علوم‌پزشکی در سطح لیسانسم. یک خاستگار دارم ک ۲۶سالشه و پزشگ هستند .اخلاقشون خیلی خوبه و حدود ۸ ماهه میشناسمشون .از لحاظ اخلاقی و رفتاری خیلی باهم‌جور هستیماما از لحاظ خانوادگی باهم اصلا تفاهم‌نداریم.خانواده من خانواده این ک زیاد مذهبی نیستن و میش گفت بازن اما خانواده ایشون خیلی مذهبین و پدرشون روحانی هستند.اما خب من و آقا پسر عقایدمون مثل خانواده من هست .از طرفیم ایشون خیلی ریز نقش و لاغرن و دو سه سانت از بنده کوتاهترن.خانواده من سره این‌موضوعات بشدت مخالفن چندباریم ک با مشاور صحبت کردم‌گفتن این ازدواج اصلا درست نیست اما من نگرانی ک دارم بخاطر حسیه ک بین من و ایشونه و میترسم هیچوقت نتونم این حس دیگ نسبت ب کسی پیدا کنم.نظر شما چیه ؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
احساس شما قابل احترام هست. اما هشدار خانواده و مشاور را جدی بگیرید. تفاوت های ظاهری هم قطعا در آینده می تواند برای شما جدی شود.
در ازدواج دوست داشتن لازم هست اما کافی نیست.
خانواده و فرهنگ بسیار بسیار مهم هست. این آقا ۲۶ سال در این خانواده بزرگ شده قطعا همه ی ما رفتارهایی از والدین به ارث می بریم.
توجه داشته باشید ازدواج وصلت دو خانواده هست و نمی توان فرهنگ و خانواده را نادیده گرفت.
با سلام
دوست عزیزم هشت ماه رابطه آنقدر کافی بوده است که شما از همدیگر شناخت پیدا کنید. نگرانی شما در باره احساستان قابل درک است. اما به نظر می رسد قبل از اینکه روی اولویتها، ارزشها و تناسب خانوادگی و موقعیت اجتماعی و شباهت های یکدیگر تمرکز کنید، احساسات نقش آفرینی کرده اند.
بهتر است در ازدواج ها دختر و پسر حداقلِ موافقت خانواده ها را داشته باشند تا در زندگی مشترکشان حمایت و همراهی آنها را داشته باشند و مخالفت ها و احتمالا دخالت ها و بی اعتنایی های آنها زندگی زوج را رو به سردی سوق ندهد.
قیافه و ظاهر ایشان باید برای شما جذاب باشد؛ که ظاهرا هست. اما مخالفت خانواده شما جای تامل زیاد دارد. اشاره ای به نظر خانواده آقا نکرده اید؛ چه بسا مخالفت آنها بیش از خانواده شما باشد، نمی دانیم.
هم عقیدگی ایشان با شما، ریشه در باور و نگاه شخصی ایشان دارد یا از علاقه به شما نشئت گرفته است؟ اگر مورد اول صادق است، حاضرند نظرشان را به خانواده بگویند و آنها را متقاعد کنند یا خیر؟ تا حداقل همراهی آنها را داشته باشند؟

شما جایی هم برای نظر و پیشنهاد مشاورها بگذارید. به هر حال بیرون آمدن از رابطه ای به این شکل دشوار است. اگر به این نتیجه رسیدید که باید رابطه را قطع کنید، با نگرانی و احساس ناخوشایندتان بمانید. سوگواری کنید. گریه کنید. به خودتان مجال دهید تا زمان بگذرد، احساستان کمرنگ تر خواهد شد و رو به جلو می روید. فراموش نمی کنید ولی درس می گیرید. شما فقط 23 سال دار ید.
راه سختی در پیش رو دارید. شاید همان ابتدا با اندکی تعمق به این نتیجه می رسیدید که کاری را که نمی توانم تمام کنم، بهتر است شروع نکنم. موفق باشید
اکرم مبرم/ مشاور خانواده و پیش از ازدواج

profile-photo
باسلام
دوست گرامی از ترس احساسات، که ویژگی شان گذرا بودن است نباید دست به یک تصمیم سرنوشت ساز زد
هم منطق خانواده شما و هم مشاور، در مورد این سبک ازدواج هشدار داده و هم خودتان به عینه شاهد تفاوت‌ها هستید
🔅توجه کنید گمان نکنید که اگر دیدگاه اعتقادی و مذهبی این آقا نسبت به خانواده اش متفاوت است به معنای این است که کاملا شبیه شماست و با افکار و اعتقادات تان هیچ زاویه ای ندارد
فراموش نکنید که ریشه های ما در خانواده مان محکم شده و اگر به مرور زمان نسبت به خانواده و افکارشان زاویه بگیریم، این مقوله دائمی نیست و ما در نهایت به سمت خانواده متمایل تر می‌شویم لذا اطمینان داشته باشید اختلاف اعتقادی که میان خانواده شما دو نفر وجود دارد، قطعا در صورت ازدواج، میان شما دو نفر هم تسری می یابد
⚠️در مورد این ازدواج به شما هشدار داده شده پس از آن دوری کنید و از تبعات آن نهراسید، هر نتیجه ای که داشته باشد، مقطعی است، آن را به زمان بسپارید و به خودتان فرصت دهید تا به مرور از این مقوله فاصله بگیرید و بتوانید کم کم فرصت‌های متناسب ازدواج را ارزیابی کنید
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯🎯