ناشناس
سوال 991519
کودک چهار ساله م از تنهایی میترسه که این من و کلافه کرده، اصلا از من جدا نمیشه، اگر متوجه بشه کسی پیشش نیست شدیدا جیغ و داد و گریه راه میندازه، چکار کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
4 پاسخ
سلام و عرض ادب و احترام
دوست عزیز کودک شما ترسی دارن که علتش باید شناسایی بشه در حال حاضر شما سعی کنید در برابر ترسش رفتار نامناسب نداشته باشین کودکتون رو در آغوش بگیرید سوالی که ازش میتونید بپرسید اینه که چیشده که گریه می‌کنی یا چیشده که جیغ میزنی سوالتتون رو با چرا نپرسید مثال چرا جیغ میزنی
سعی کنید کودک رو شبها قبل از خواب به اتاقش ببرید براش قصه بخونید و تا خوابش نبرده اتاقرو ترک نکنید یک نور ملایم هم بزارید برای اینکه بیدار شد بیشتر نترسه اگه بیدار شد و گریه کرد برید تو اتاقش کنارش دوباره اونجا بمونید تا خوابش ببره به مرور عادت می‌کنه به تنها خوابیدن
بازی کردن در طول روز با کودک فراموش نشه حداقل روزی نیم ساعت باید با کودک بازی کنید و در صورتی که مشکل حل نشه حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید برای ارزیابی دقیق علت ترس
موفق باشید
دوست عزیز کودک شما ترسی دارن که علتش باید شناسایی بشه در حال حاضر شما سعی کنید در برابر ترسش رفتار نامناسب نداشته باشین کودکتون رو در آغوش بگیرید سوالی که ازش میتونید بپرسید اینه که چیشده که گریه می‌کنی یا چیشده که جیغ میزنی سوالتتون رو با چرا نپرسید مثال چرا جیغ میزنی
سعی کنید کودک رو شبها قبل از خواب به اتاقش ببرید براش قصه بخونید و تا خوابش نبرده اتاقرو ترک نکنید یک نور ملایم هم بزارید برای اینکه بیدار شد بیشتر نترسه اگه بیدار شد و گریه کرد برید تو اتاقش کنارش دوباره اونجا بمونید تا خوابش ببره به مرور عادت می‌کنه به تنها خوابیدن
بازی کردن در طول روز با کودک فراموش نشه حداقل روزی نیم ساعت باید با کودک بازی کنید و در صورتی که مشکل حل نشه حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید برای ارزیابی دقیق علت ترس
موفق باشید
سلام
دوست عزیز دلایل متفاوتی برای ترس فرزندتان می‌تواند وجود داشته باشد، یکی از آنها دوست داشتن مشروط فرزند است و وقتی کار اشتباهی انجام می‌دهد اورا تهدید به رفتن کنید، او فکر می‌کند او را تنها خواهید گذاشت و وحشت می‌کند.
ویا به او بگویید که به شرطی دوستت دارم که مثلا فلان کار را انجام دهی ویا فلان کا را انجام ندهی.
ویا به او بگویید که دختر ویا پسر بدی است.
در تمام این موارد ترس رفتن شما وتنها ماندن در او شکل می‌گیرد.
و نیز وقتی برای کنترل فرزندتان او را از چیزی ترسانده باشید.
تمام این موارد موارد دیگر باعث ترس در فرزندتان می‌شود.
باید به او نشان دهید که او را دوست دارید حتی اگر کار اشتباهی انجام دهد وکارش را دوست ندارید ونه خود او را و همیشه در کنار او می مانید.
توصیه آخر من به شما این است که با او زیاد قائم موشک بازی کنید ودر این بازی زود پیدا شوید.
به مرور ترس از تنهایی وتنها ماندن کم می‌شود. صبور باشید.
موفق باشید
شیوا نامجو مشاور خانواده
دوست عزیز دلایل متفاوتی برای ترس فرزندتان می‌تواند وجود داشته باشد، یکی از آنها دوست داشتن مشروط فرزند است و وقتی کار اشتباهی انجام می‌دهد اورا تهدید به رفتن کنید، او فکر می‌کند او را تنها خواهید گذاشت و وحشت می‌کند.
ویا به او بگویید که به شرطی دوستت دارم که مثلا فلان کار را انجام دهی ویا فلان کا را انجام ندهی.
ویا به او بگویید که دختر ویا پسر بدی است.
در تمام این موارد ترس رفتن شما وتنها ماندن در او شکل می‌گیرد.
و نیز وقتی برای کنترل فرزندتان او را از چیزی ترسانده باشید.
تمام این موارد موارد دیگر باعث ترس در فرزندتان می‌شود.
باید به او نشان دهید که او را دوست دارید حتی اگر کار اشتباهی انجام دهد وکارش را دوست ندارید ونه خود او را و همیشه در کنار او می مانید.
توصیه آخر من به شما این است که با او زیاد قائم موشک بازی کنید ودر این بازی زود پیدا شوید.
به مرور ترس از تنهایی وتنها ماندن کم می‌شود. صبور باشید.
موفق باشید
شیوا نامجو مشاور خانواده
❇️ با سلام خدمت شما دوست عزیز❇️
*کودکتان از تنهایی می ترسد و مقابله شما با این ترس می تواند اوضاع را وخیم تر کند. اگر متوجه کلافگی شما شود و حس کند از این موضوع خسته شده اید، بیشتر دچار این هیجان می شود.
*هیچ هیجانی مخصوصا اگر بیش از حد باشد، بی دلیل نیست. سعی کنید دلیل این موضوع را پیدا کنید.
*باهم در موردش صحیت کنید. هنگام بازی یا در قالب داستان به او بگویید که اگر بزرگترها برای مدتی نباشند به معنی فراموش کردن کودک نیست. نمایش و بازی با عروسک ها بهترین راه است. آموزش کودکان هنگام بازی خواهد بد نه در جملاتی که مثل نصیحت به او می گویید.
*فرزند شما هنوز کوچک است و توقع منطقی از او داشته باشید.یک فرزند چهار ساله نمی تواند در خانه تنها بماند.
*گاهی از او کمی فاصله بگیرید. یعنی کم کم شرایط را به گونه ای بچینید که مثلا اول با چند متر فاصله و بعد در اتاق مجاور بازی کند. حواس تان باشد اجبار و قهر و خشم در کار نباشد که باعث می شود آسیب های جدی به فرزندتان برسد.
*در هنگام ترس، او را در آغوش بگیرید و به او بگویید خطری تهدیدش نمی کند و حواس تان به اوست.
*فیلم های ترسناک نبینید، اخبار هولناک را دنبال نکنید ومراقب باشید حتی با دیگران درباره مسائل ترسناک صحبت نکنید. ممکن است فکر کنید فرزندتان حواسش نیست اما او شنونده ی تمام حرف های شماست.
* اگر این ترس بسیار بیشتر شد و به جنبه های دیگر ارتباطات او لطمه زد، حتما به مشاور مراجعه کنید.
موفق باشید
*کودکتان از تنهایی می ترسد و مقابله شما با این ترس می تواند اوضاع را وخیم تر کند. اگر متوجه کلافگی شما شود و حس کند از این موضوع خسته شده اید، بیشتر دچار این هیجان می شود.
*هیچ هیجانی مخصوصا اگر بیش از حد باشد، بی دلیل نیست. سعی کنید دلیل این موضوع را پیدا کنید.
*باهم در موردش صحیت کنید. هنگام بازی یا در قالب داستان به او بگویید که اگر بزرگترها برای مدتی نباشند به معنی فراموش کردن کودک نیست. نمایش و بازی با عروسک ها بهترین راه است. آموزش کودکان هنگام بازی خواهد بد نه در جملاتی که مثل نصیحت به او می گویید.
*فرزند شما هنوز کوچک است و توقع منطقی از او داشته باشید.یک فرزند چهار ساله نمی تواند در خانه تنها بماند.
*گاهی از او کمی فاصله بگیرید. یعنی کم کم شرایط را به گونه ای بچینید که مثلا اول با چند متر فاصله و بعد در اتاق مجاور بازی کند. حواس تان باشد اجبار و قهر و خشم در کار نباشد که باعث می شود آسیب های جدی به فرزندتان برسد.
*در هنگام ترس، او را در آغوش بگیرید و به او بگویید خطری تهدیدش نمی کند و حواس تان به اوست.
*فیلم های ترسناک نبینید، اخبار هولناک را دنبال نکنید ومراقب باشید حتی با دیگران درباره مسائل ترسناک صحبت نکنید. ممکن است فکر کنید فرزندتان حواسش نیست اما او شنونده ی تمام حرف های شماست.
* اگر این ترس بسیار بیشتر شد و به جنبه های دیگر ارتباطات او لطمه زد، حتما به مشاور مراجعه کنید.
موفق باشید