ناشناس

سوال 992131

با سلام من دختری ۳۴ساله هستم که به مدت یک سال با همکارم به قصد ازدواج در ارتباط بودم و با توجه به مخالفت خانواده پسر به خاطره اینکهما خانواده مذهبی بودیم و خانواده آقا پسر نمی‌پسندیدند ازدواج بهم خورد و رابطه سه ماه قبل تموم شد از اونجایی که ما همکار هستیم ولی در دو قسمت جدا کار میکنیم من در این سه ماه ایشون رو ندیدم و کم کم داشتم مراحل سوگواری بعد از جدایی رو طی میکردم و اوضاع کمی بهتر شده بود ولی چند روز قبل ایشون رو دیدم و حالم از روزهای اول خیلی بدتر شده انگار برگشتم به روزهای اول جدایی و همه تلاش هام برای فراموشی این فرد از بین رفتبا توجه که من کارمند رسمی هستم به هر کسی میگم می‌خوام به خاطره اینکه دیگه این فرد رو نبینم استعفا بدم همه مخالفت میکنن و میگن کار به این خوبی رو از دست میدی ولی برای خودم اینکه از این افسردگی و اضطراب شدید در بیام الویت داره من ریزش موی شدید کهیر و معده دردهای شدید رو تو این سه ماه تجربه کردم و واقعا دیگه از تحملم خارج شده میخواستم بدونم باید چی کار باید کنم؟؟؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

8 پاسخ
profile-photo
درود 🌱
همه ما بعد از شکست عشقی باید به فکر بازیابی خود باشیم تا بتوانیم سریع‌تر و راحت‌تر از این دوران بحرانی عبور کنیم.
_از گرفتن تصمیمات عجولانه و احساسی مثل استعفا پرهیز کنید
_وقت گذاشتن برای خود، می‌تواند به شما کمک کند تا بحران را سریع‌تر پشت سر بگذارید. از این زمان برای تأمل استفاده کنید.
_احساسات خود را روی یک کاغذ بنویسید. این کار به شما کمک می‌کند تا با احساسات پیچیده و خاطرات خود راحت‌تر کنار بیایید
_به خودتان زمان بدهید، اگر لازم است تمام روز در رختخواب گریه کنید یا با یک دوست صحبت کنید.
_به خودتان یادآوری کنید که چرا رابطه تمام شده است و قوی باشید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
سلام دوستم
ببینید انتظار نداشته باشید که هر روز حالتان بهتر از دیروز شود و وضعیت روحی روانی تان خیلی زود استیبل شود.واقعیت این است که زمانی که ما دوره ی سوگواری خود را می گذرانیم و به خیال خود احساس می کنیم همه‌چیز خوب پیش می رود،‌با روزهایی مواجه می شویم که با علت یا بدون علت حال بدی را تجربه می‌کنیم و احساسات ناخوشایندی مثل احساس تنهایی ، دلتنگی،‌ خشم،‌اضطراب ،‌ غم و ...تمام وجودمان را فرا می گیرد.
این به معنای این نیست که شما به خانه ی اول بازگشته اید ، اصلا.در واقع شما در مسیر عبور از یک بحران هستید؛ در این مسیر بسیار بالا و پایین می شوید تا به وضعیت نسبتا ثابتی برسید.
در این مسیر گاهی آنقدر احساسات ناخوشایند فشار می آورند که افراد دست به تصمیمات غیر منطقی می زنند.مثلا کسی تصمیم می گیرد دوباره رابطه را از سر بگیرد ، کسی تصمیم می گیرد از طرف مقابل انتقام بگیرد و کسی مثل شما تصمیم می گیرد از کار خود استعفا بدهد.
چاره ی کار آگاه شدن از روند سوگواری ست و اینکه در این مسیر یک فرد امن در کنارمان باشد.پیشنهادم به شما این است که از روانشناس حاذق کمک بگیرید که در این مسیر در کنارتان باشد و در صورت لزوم تکنیکهای تخصصی از او فرا گیرید.
عاطفه یزدی/ روانشناس
profile-photo
باسلام
دوست عزیز شرایطی که شما سپری می کنید قطعا سخت و قابل درک هست اما استعفا کار درستی نیست و با توجه به آسیب های روانی و جسمانی بهتر است مراجعه حضوری به روانشناس داشته باشید تا تخصصی به شما در این زمینه کمک شود.
profile-photo
دورانی که شما دارید تجربه می کنید بنام دوران شکست عاطفی و چون شما در این رابطه سرمایه گذاری عاطفی کردید دچار شکست عاطفی شده اید و شرایطی را که توصیف کردید ویژگی این دوران می باشد استعفا از کار پاک کردن صورت مسله می باشد و برای ترمیم زخم عاطفیتان نیاز به یک متخصص در این زمینه دارید چون اکر این موضوع بررسی تخصصی نگردد در روابط بعدی شما و انتخابهایتان تاثیر منفی خواهد داشت لذا اکیدا توصیه مینمایم ارجاع به یک متخصق
profile-photo
باسلام
پایان یک رابطه عاطفی قطعا دشوار است ولی چیزی که باعث تداوم و ناراحتی های جسمی شما شده افکار شما است.
درباره افکار و باورهایتان توضیحی نداده اید ولی میتوانید برای کنترل افکار و جایگزینی آن ها از یک روانشناس کمک بگیرید
برای حل مشکل فقط دو گزینه استعفا یا ماندن و حرص خوردن وجود ندارد.‌ شاید بنظر شما سلامتتان ارزش استعفا و ترک موقعیت را دارد. اگر توانایی کنترل افکار و هیجانات منفی را در خودتان تقویت کنید حس توانمندی خواهید داشت. در حالیکه با ترک موقعیت احساس عجز و ناتوانی و با چرا چرا کردن خودتان را سرزنش می کنید.‌ و بعد از مدتی که هیجانات منفی فروکش کرد دیگر دلیل موجهی برای استعفای خود ندارید و افکار منفی باز ذهنتان را درگیر می‌کند.
profile-photo
با سلام حس و حالتون رو پس از قطع ارتباط عاطفی درک می کنم مسلما دوران سختی رو گذرانده اید اما
۱. در نظر داشته باشید ازین موضوع تجربه کسب کنید و دیگر ارتباطی را بدون تعهد بمدت طولانی ادامه ندین. خانواده شما و ایشان باید خیلی زودتر ازین به نتیجه می رسیدید.
۲. افکارتون رو برای جهت دهی احساستون مدیریت کنید شما باید او را در افکار خود نامرئی کنید البته در ابتدا سخت و دشوار است اما بتدریج با مرور نکردن خاطرات و بی توجهی های ذهنی به این شخص باید عواطفتون رو نسبت به او خاموش کنید . در ملاقات های کاری باید او را از توجهتون خارج کنید و در موقع عدم ملاقات از فکر کردن به او بپرهیزید فکر کردن و مرور خاطرات و زنده کردن احساسات گذشته همگی منجر به باقیماندن در رابطه میشه و راه نجات شما رو می بنده. پس گذشته رو رها کنید تا آینده تون ساخته بشه و سریع تر خودتون رو ترمیم کنید. تلاش کنید برای ترمیم. با استعفا ف ار نکنید مگر اینکه موقعیت کاری دیگری براتون فراهم بشه.
سلام. استعفای شما یعنی به هدر رفتن تمام زحمات چندین ساله و در مقابل آن چیزی بدست نخواهید آورد.
از طرفی آیا این یکسال بدون. اطلاع خانواده با هم بوده‌ایدکه بعد یک سال تازه متوجه اختلاف در حوزه مذهبی شما و خانواده تان شده اند ؟
ایا آقایی که بعد از یکسال تازه به معیارهای اولیه زندگی بازگشته است قابل اعتماد است؟
برای یک زندگی ارام دیدگاه مذهبی هر دو طرف باید حداقل همسو باشد.
به نظرم باید ساعت رفت و آمد ،مسیر و محل فعالیت را تا جایی که دست شما هست تغییر دهید تا حداقل برخورد بین شما رخ دهد.
برای اینکه این موضوع را برای خود حل کنید به ویژگیهای منفی و نکات بدی که از آقا فهمیده اید تمر کز کنید و به این فکر کنید که اگر این موضوع پیش می‌رفت شاید وضعیت زندگی نا به سامانی را تجربه می‌کردید.
سلام دوست عزیز.
استعفای شما فقط پاک کردن صورت مسئله هستش ‌ .
ممکنه بعد از استعفا هم به دلایل دیگه یاد ارتباطتون با اون آقا بیفتین.
بذارین بهتون بگم بعد از استعفا چه اتفاقاتی میفته.
شما امکان اینکه بتونید در همون موقعیت شغلی به طور رسمی در جای مشغول به‌کار بشین بسیار کم میشه.
ممکنه استقلال مالی که الان دارین کلا ازبین بره.
ممکنه اصلا نتونید حتی شغل غیررسمی داشته باشین و همون خونه موندن خودش عاملی میشه برای شروع افسردگی چون اصلا به یاد شما میاره که به خاطر چه کسی این شغل رو از دست دادین.
در ضمن شما یک فرد پخته هستین اگر حتی فرد مقابل ازلحاظ مذهبی مثل خودتون هم بوده چون خانواده شون این طور که‌گفتین از افراد مذهبی خوششون نمیاد شما بعد از ازدواج با چالش های زیادی روبرو بودین
البته از بیانات شما حس میکنم خود فرد مقابل هم مذهبی نبوده و اگر خود شما مذهبی هستین این ازدواج اصلا به صلاح نبوده.
به جای اینکه از موقعیت اجتناب کنید بهتره از یک روانشناس کمک بگیرید شاید چالش های ازدواجتون رو بهتر براتون باز کرد در اینصورت حتما از اینکه این ازدواج سر نگرفته کمتر ناراحت میشین و برخورد به اون آقا افکارتون رو دیگه اذیت نمیکنه