سوال 992693

سلام.من ۵۲سال دارم و نزدیک ۲ ساله که میخوام از شوهرم جدا بشم.و در این مدت با هم زندگی نکردیم.در حال حاضر بالاخره با بخشیدن مهریه و نفقه و ....وکالت طلاق گرفتم.و با این وکالت طلاق اقدام برای جدایی کردم.یک دختر دارم.خیلی ناراحتم گاهی بی دلیل گریه میکنم.گرچه میدونم که خیلی خیلی دلایل محکم برای طلاق دارم.هیچکس رو در تهران ندارم و از تنهایی رنج میبرم.گاهی با خودم ساعتها حرف میزنم و گریه میکنم.لطفا منو راهنمایی کنید

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست عزیز
افرادی که در پروسه طلاق یا بعد از طلاق هستند ممکن است علائمی مانند افسردگی ( تحریک پذیری، حملات ناگهانی گریه،اشکال در خوابیدن، بی خوابی،ناامیدی،احساس گناه،تغییر در اشتهاو...)، انزوای اجتماعی، کاهش میزان شادی و... تجربه کنند.
این بهبودی نیازمند زمان هست. به سلامتیتان الویت دهید. سلامت جسم و روان خود را در نظر بگیرید.
تصمیم بگیرید چه زمانی و با چه افرادی معاشرت کنید.با افرادی صحبت کنید که شما را درک می کنند، قضاوت نمی کنند.
خودتان را سرزنش نکنید با خود مهربان باشید.
برای ورزش، پیاده روی، نوشتن افکار منفی و مراقبه زمان بگذارید.
طلاق ممکن است باعث شود احساس بی کفایتی و یا بی ارزشی کنید. اجازه ندهید این احساسات منفی بر شما غلبه کنندروی نقاط قوتتان تمرکز کنید و سعی کنید آنها را رشد دهید.
گاهی اوقات تکنیک های خانگی موثر نیست و لازم هست کمک حرفه ای از روانشناس دریافت کنید.
ساناز طغرائی/روانشناس،زوج درمانگر،مولف و مدرس
سلام خانم گرامی
دوره میانسالی سنی است که ما بیش از هر زمان دیگر به همراه و هم صحبت نیاز داریم چون فرزندان میروند، بازنشسته می شویم، ترشح هورمونها(به دلیل دوره منوپوز) تغییر می کند و خلق و خوی ما تحت الشعاع عوامل درونی و بیرونی قرار می گیرد.
حال به شرایط شما، طلاق هم اضافه شده است که بار منفی و گاه خارج از حد تحمل به شما تحمیل کرده است. سخت است و قابل درک.
بدیهی است افکار و خاطرات و تجارب ناخوشایند رهایتان نکند، و قرار نیست به این زودی از شرشان خلاص شوید. اکنون وقت ناراحتی و گریه و سوگواری کردن شماست.
اجازه دهید فکرهاتون بیایند و بروند، ولی نگذارید افسار احساساتتون رو در دست بگیرند. مطمئن باشید که بتدریج از شدت و تناوب افکار آزار دهنده کاسته می شود و حالتان رو به بهبودی می رود.
باید متناسب با روحیه و علاقه و امکاناتتون، برنامه جدیدی برای خودتون و زندگی تون بریزید و تفریح و ارتباط با همسالان و شبکه حمایتی دوستان و فامیل را در روتین زندگیتون بگنجانید و با توکل بر خداوند مهربان، با خودتان و فرزندتان مهربان باشید و فصل جدید زندگیتون رو، با امید شروع کنید.
profile-photo
باسلام
دوست گرامی به طور طبیعی، طلاق یکی از پرتنش ترین رویدادهای زندگی است حال با توجه به سن شما که در دوره میانسالی هستید، لذا نیاز به آرامش در این رده سنی بیشتر ملاحظه می‌شود پس طبیعی است که فشاری که شما برای جدایی تحمل می کنید بیش از فشاری است که یک خانم سی ساله در آستانه طلاق حس می کند
🍀به هر حال وقتی چنین تصمیمی گرفته اید حتما دلایل منطقی و محکم دارید لذا این دلایل را دقیق مرور کنید
📌اگر توان مالی دارید مدتی مراجعه حضوری نزد روان شناس داشته باشید تا با صحبت کردن تخلیه هیجانی شوید
📌اگر توان مالی ندارید از مشاوره های رایگان تلفنی بهزیستی. بهره ببرید
📌ورزش منظم فراموش نشود، خصوصا ورزش‌های دسته جمعی که صبح ها در خیلی از پارک‌ها برگزار می‌شود
📌سعی کنید در صورت امکان نزدیک اقوام درجه یک خود باشید
📌رابطه معنوی تان را با خداوند نزدیک تر کنید
به طور کلی داشتن رابطه عمیق معنوی با خداوند، در حفظ روحیه و رفع مشکلات روحی (در همه ادیان) بسیار موثر است
📌حتما فعالیت و سرگرمی جدیدی مانند یادگرفتن یک حرفه یا هنر اکیدا توصیه میشود
📌یک سفر چند روزه برای بهبود آلام روحی تان برنامه ریزی کنید
📌و در نهایت اینکه با توجه به شرایط و امکاناتی که دارید، برای برقراری رابطه با نزدیکان و دوستان خود حتما برنامه ریزی جدی داشته باشید از برنامه ریزی برای سفر به زادگاه تان به طور منظم تا در صورت امکان مهاجرت معکوس و بازگشت به زادگاهتان،
به طور کلی داشتن دایره حمایتی عاطفی، در تسکین آلام روحی بسیار موثر است
موفق باشید🎯🎯🎯🎯