سوال 992891

با سلام و درود خدمت شما
بین این آشفته بازار ، عقل خودتان چه می گوید؟ عقل و خرد انسان بهترین چراغ راه است.
هر جامعه ای متناسب با فرهنگ و عرف اش فرایند ازدواج را تعریف و تبین می کند.
ازدواج یک فرایند است؛ یعنی برای داشتن ازدواج موفق، باید مراحلی را طی کرد.هر مرحله قاعده و قانونِ خودش را دارد که اگر رعایت نشود ، احتمال آسیب هست. متاسفانه در کشور ما سواد ازدواجی و سواد رابطه بسیار ضعیف است و حاضر به یادگیری هم نیستیم زیرا توهم همه چیز دانی اجازه ی یادگیری به ما نمی دهد.
و جمله ی اخر اینکه: برای داشتن ازدواج موفق باید تا اخر عمر ،‌ آغوشمان نسبت به آموختن و یادگیری باز باشد.

سلام بهتر است که دختر و پسر فرایند آشنایی و شناخت را با همدیگه داشته باشند و این اشنایی حداقل احتیاج به یک زمان ۳ ماه به بالا دارد و در این دوران دو فرد باید با پرسیدن سوالات مناسب در جهت اشنایی پیش بروند و حداقل ارتباط را داشته باشند که تا جایی که میشه هیجانات پررنگ نباشه که بتوانند منطقی و عقلانی تصمیم گیری کنند و این مدت با هدف اشنایی می باشد و با دوران دوستی متفاوته چون در انجا جنبه های عاطفی و احساسی پررنگ میباشد و در دوران اشنایی هدف شناخت عمیقتر می باشد بر پایه منطق .
گذاشتن قانون لزوما به معنای شناخت کامل در یک بازه نمی باشد،چون شناخت یک فرد ممکنه سالیان سال به طول بینجامد و هدف ما رسیدن به یک شناخت نسبی می باشد.در شناخت باید فرد را در موقعیتها ک زمانهای متفاوت سنجید ولی در دوستی معمولا قرارها در یک موقعیت رمانتیک و شیک و مرتب میباشد.البته به بلوغ و مهارتهای فرد هم برمیگردد که چگونه با روحیات و ملاکهای هم اشنا میشوند.

باسلام
با قانون و تبصره نمی توان اهداف و انتظار افراد از ازدواج را دستوری کرد.
فردی که خودش را می شناسد ، ملاک ها و انتظارات منطقی دارد و میخواهد با ازدواج و تشکیل خانواده به آرامش برسد در ابتدا اولویت ها را بررسی می کند و جلسات آشنایی را با هدف شناخت جلو می برد پس ظاهر سازی نمی کند و حد و مرزها را در رابطه حفظ می کند. چنین فردی نیاز به صیغه و شش ماه دوستی ندارد.
ولی اگر هدف فردی فرار از تنهایی به هر قیمتی باشد، پنهان کاری می کند، خود واقعی را نشان نمی دهد، جلسات آشنایی را با ابراز علاقه و کنجکاوی جنسی پیش می برد و ......
حتی مشاوره هم وقتی افراد شناخت درست و دقیقی از خودشان ، ملاک ها و انتظاراتشان ندارند، سودمند نیست.
همه افراد دلایلی یکسانی برای ازدواج ندارند و برای شناخت تلاش یکسانی نمی کنند.
شما می توانید سال ها با فردی رابطه داشته باشید ولی اطلاعات درستی از خودتان بروز دهید.‌ ده جلسه و چند ماه چت و تلفن و سوال و جواب وقتی دوطرفه اطلاعات درستی به هم نمی دهند چگونه می خواهد به شناخت منجر شود؟
به همین علت نه قانون و نه جامعه روانشناسان نمی توانند برای همه یک نسخه بپیچند.

کاربر گرامی
فرایند ازدواج بدین صورت می باشد چه ازدواج سنتی و یا ازدواج مدرن:
اشنایی، شناخت، نامزدی، خواستگاری، عقد ، عروسی
جداکردن این مراحل فقط بصورت تئوری برای درک بهتر این مراحل می باشد وگرنه تا اخرین لحظه شناخت وجود دارد حتی زمانی که افراد زیر یک سقف می روند به یک نوع دیگری شناخت ایجاد می شود
در مرحله اشنایی نیاز که دختر و پسر یک سری سوالاتی را از هم بپرسند و در طی این مدت تلاش نمایند اطلاعات از یکدیگر بگیرند و بدهند معمولا این زمان اگر به موارد حاشیه ای پرداخت نشود حدود ۲ ما زمان میبرد ( مثلا هفته ای ۲ تا جلسه ۱.۳۰ )
مرحله نامزدی که به ان شبه زندگی گفته می شود بدین دلیل لازم و ضروری است که ایا انچه را که با هم به توافق و تفاهم رسیده اند را در این مرحله به بوته ازمایش قرار دهند ( مثلا دختر یا پسر گفته‌ اند که اصلا عصبانی نمی شویم و حالا طی این مدت شرایطی بوجود می اید که متوجه می،شود که فرضا عصبانی می شود و مثلا با یک پاسخ تلفن به موقع ، فرد مقابل گوشی را قطع می کند و سایر موارد.....) در این مرحله بسته به نوع فرهنگ بعضی از خانواد ها عقد موقت جاری می نمایند و بعضی از خانواده ها قبول ندارند به خاطر مسایلی که بو جود می اید و حالا پس بهتره که این دوران حداقل حداقل ۶ ماه زمان ببرد تا برهنگی رفتار در دو خانواده و هم از دختر و پسر سر بزند به علت رفتار و امد هایی که با يکديگر دارند و اکثر روان شناسان با توجه به مشکلات فراوانی که در رابطه زوجین وجود دارد تاکید اکید روی این دوره نامزدی دارند
دوران عقد هم بهتر ۳ تا ۶ ماه زمان ببرد ( البته با بستگی به شرایط زوج دارد ) که این دوران امادگی برای شروع زندگی مشترک می باشد