سوال 992913

سلام خانم مشاورکم کم دارم روانم بهم میریزه،۳۶ساله مه الان شد ۶۹خاستگارکه بیشترحضوری بودن،باوربفرمایید توقعم اصلابالا نیست،نصفشون اگر شرایطشون نخورد و نیامدن اما حداقل نصفشون برگشتن،حتی خاستگاری ک رابطه بدی داشته از خطاش گذشتم،اما توی این نصف یک نفر که معمولی باشه واقعا نبوده،سن بیخود میره بالا و واقعا تقصیری نداشتم انگار خدا نمیخاد و نمیخاد دیگه هر پسری بیاد ذهنم میگه دیگه نمیشه،من خودم تقریبااحساسی هستم حتی بعداز جواب منفی قلبم میگیره،چرااین ازدواج سر نمیگیره؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست عزیز اگر معیارهایتان معقول هست پس از توقعات خود کم نکنید. مهم این هست که شما هنوز با فردی که تناسب داشته باشید ملاقات نکرده اید.
ازدواج به هر قیمت اصلا درست نیست و هر فردی باید معیارهایی را در الویت قرار دهد.
سعی کنید دیدار و قرار ملاقات با افرادی را قبول کنید که پیش زمینه ای از فرد داشته باشید و حداقل چند جلسه تلفنی با فرد صحبت کرده باشید.
profile-photo
باسلام
علت این که روان شما از ازدواج نکردن آسیب دیده این است که خودتان را در این اتفاق مقصر می بینید و نگران نظر دیگران درباره تاخیر در ازدواج هستید؟
اگر ملاک های شما بر اساس شناختی است که از خودتان دارید دیگر پر توقع بودن مطرح نیست.
برای ازدواج موفق باید حداقل ملاک ها رعایت شود و اگر فقط بخاطر اینکه ازدواج کنید اولویت ها را کنار بگذارید مجبور هستید شرایطی را تحمل کنید که خیلی سخت تر از دوران تجرد است.
فکر نمیکنید اگر شرایط ازدواج مهیا نشود و هر دو طرف بدلایلی از ادامه آشنایی منصرف شوند خیلی بهتر است تا ازدواج موفقی نداشته باشید و بخواهید با تلاش فراوان طلاق بگیرید و آرزویتان این باشد که بتوانید به همین نقطه امروز برسید؟
بهتر است ذهنتان را درگیر چرا نکنید. و اگر الگوی تکراری در این انصراف ها وجود دارد آنرا شناسایی کنید . از معرف و دیگران علت احتمالی را جویا شوید.شاید با تغییر الگوی تعامل ، در جلسات آشنایی متفاوت عمل کنید و نتیجه بهتری بگیرید.‌ موفق باشید