سوال 993336

کاربر عزیز
علایمی که مطرح شده نشان از یک اختلال روان پزشکی است که در اسرع وقت نیازمند دارو درمانی و رواشناسی در حوزه نوجوانان می باشد و البته این موضوع را نیز در نظر داشته باشید که مراجعه تان به یک روان شناس هم جنس باشد

با سلام
دوست عزیز خواهر شما در سنین حساسی بسر می بره که لازم هست در مورد او کمی محتاط تر رفتار کنید لذا پدر و مادر شما باید اطلاعاتشون رو در مورد او افزایش بدهند تا بدونن باید با چه روش هایی با او برخورد کنند چرا که گاه واکنش های نسنجیده و نااگاهانه میتونه وضعیت رو وخیم تر کند. اقدام دوستانه شما بسیار پسندیده است رابطه ای بدور از سرزنش وبا درک متقابل بنحوی که او احساس راحتی کند و حرف هایش را بزند لازم هست از طرفی سعی کنید دوستانش را بشناسید فیلم هایی که می بیند مدل هایی که از محیط های مختلف برمی دارد و ...
الگوسازی نقش زیادی در بروز این رفتارها دارد.
در کنار این موارد سعی کنید همراه او باشید و فعالیت های سرگرم کننده مشترک داشته باشید هرچه خلا های زمانی او پر شود الگوسازی منفی کمتر رخ می دهد.
از سویی دیگر توانمدی هایش رو با او بازگو کنید تا تصورات مثبتی از خودش درذهن بسازد. هرچه مهارتهایش بالاتر رود این تصور مثبت تر میشه. به او کمک کنید از مهارتهایش استفاده کند. و هرچه بیشتر لذت در مسیر مثبت بودن رو تجربه کنه و همه اینها از همراه بودن اطرافیان و شما حاصل میشه.
یادتون باشه برچسب های منفی رو دور کنید تا رفتارهای منفی تقویت نشود.

درود 🌱
ابراز احساسات در این نسل شاید جسورانه تر از نسل های قبل باشد. زیرا فضای مجازی به نوجوان اجازه می‌دهد از همه دنیا متأثر باشد. فضای مجازی تأثیر بسیاری بر نوجوانان دارد و این فضا باعث شده تا خواسته ها و تمایلات نوجوانان بیشتر در معرض دید قرار گیرد.
اولین تغییری که در این سن در نوجوانان اتفاق می افتد، تغییرات هورمونی است که منجر به میل شدید نسبت به تجارب جدید، خشم، ترس، پرخاشگری، هیجان و بیشتر شدن امیال جنسی است. والدین باید به خوبی آگاه باشند و با راهنمایی‌های درست و تصمیمات به جا، به مرور به آنها آموزش دهند که چطور با این احساسات کنار بیایند.
نوجوان در این سن به شدت نیاز دارند که از سمت جامعه و حتی اطرافیان در کانون توجهات باشند. از همین رو برای اینکه محبوب باشند و بیشتر مورد توجه قرار بگیرند، ممکن است اضطراب و استرس زیادی را تحمل کنند و در بسیاری از موارد ممکن است در طول این مسیر به خود آسیب‌های جبران‌ناپذیری هم بزنند! در چنین شرایطی ممکن است به هیچ عنوان از رازهای ذهن نوجوان که در این مورد عجیب و غریب رفتار می‌کند چیزی متوجه نشوید.
بر اساس فرمایشات شما به نظر می رسد خواهر شما تحت تأثیر موضوعی هستند که باید جدی گرفته شود, با حمایت از او و کمک برای گرفتن تصمیمات بهتر می‌توانید به متخصص مراجعه کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

سلام خیلی خوبه که حس امنیت را به خواهرتان میدهید و باهاشون خوب و همراه با طمانینه رفتار می کنید،ولی حتما با توجه به مواردی که عنوان کردید از یک روانپزشک و روانشناس کمک بگیرید.علایم افسردگی در کنارش موارد دیگر باید چک بشود و برای تشخیص گذاری احتیاج به بررسی کامل نشانه ها می باشد.

با سلام
کاربر عزیز با توجه به مواردی که عنوان کردید، مراجعه حضوری به روانشناس کودک و نوجوان شدیدا توصیه می شود اما خواهرتان نباید به هیچ عنوان برای مراجعه احساس کند که تحت فشار قرار گرفته. از این رو فعلا تا آماده سازی جهت مراجعه به روانشناس، سعی کنید ارتباط بیشتری با وی داشته باشید نه از نوع کنترل کننده، بلکه از نوع دوستانه، اگر در سن و سال او تجربه انجام اعمالی از روی هیجان خواهی داشتید، برای نزدیکی بیشتر با وی برایش تعریف کنید، به خوبی به او گوش دهید تا بتواند اعتماد کند و بیشتر از احساسات و افکارش، دوستانش و مسائلی که دارد با شما صحبت کند. به هیچ عنوان سرزنشگر نباشید و فقط به عنوان همراه و از طریقی دوستانه کنارش قرار بگیرید. سعی کنید تفریحات سالمی در کنار خانواده یا دوستان مورد اعتماد برایش فراهم کنید که تخلیه هیجانی و احساسی تا حد زیادی در محیط امن انجام شود، از دوستانش بیشتر بدانید و بعد ازینکه مطمئن شد نمیخواهید نقش معلم را داشته باشید گاه و بیگاه به صورت غیرمستقیم راهنمایی هایی ارائه دهید.
احیانا اگر اطمینان یافتید که افکار خودکشی، دگرکشی و آسیب رساندن به خود قویا و به صورت مداوم وجود دارد به روانپزشک مراجعه کنید. موفق باشید
مشاور و روانشناس💭