ناشناس
سوال 993384
سلام.من پسر اولم ۱۲ سالشه خیلی شیطون وبازیگوشه چند سالی هست که اصلا حرف گوش نمیده وفحش میده وخسارت به مردم وارد می‌کنه بعضی اوقات خسارتش در ما بیشتر از حقوق چند ماهه منه طوری شد که چند وقته با تنبیه بدنی آرومش میکنم ولی خودم ناراحت وغمگینم ولی از طرفی هم بخدا جونم به لب رسیده کار میکنم ۱۸ م ت تا۲۵م ت خسارت باید بدم۴۰ م ت همه در و همسایه ازش عاصی شدن همه فحش وحرف روبه من میگم چکار کنم به نظرتون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام
دوست گرامی تنبیه بدنی ممکن موقتا به شما کمک کند اما عواقب جبران ناپذیری برای شما و فرزندتان خواهد داشت.
توصیه می کنم حتما به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید. حتی زندگی خانوادگی والدین هم باید بررسی شود.
دوست گرامی تنبیه بدنی ممکن موقتا به شما کمک کند اما عواقب جبران ناپذیری برای شما و فرزندتان خواهد داشت.
توصیه می کنم حتما به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید. حتی زندگی خانوادگی والدین هم باید بررسی شود.
سلام دوست عزیز
بهترین کاری که در حق خودتان و فرزندتان می توانید انجام دهید این است که او را نزد روانپزشک و روانشناس ببرید تا علت این رفتارها را بررسی کنند و بتوانند مشکل را تشخیص دهند و راه حل مناسب به شما ارائه دهند.
به امید این نباشید که گذر زمان و تنبیه بدنی برایتان کاری کند.در نظر داشته باشید هر چه زودتر به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه کنید، مشکلتان راحت تر حل خواهد شد و کار به جاهای باریک کشیده نخواهد شد.
عاطفه یزدی/ روانشناس
بهترین کاری که در حق خودتان و فرزندتان می توانید انجام دهید این است که او را نزد روانپزشک و روانشناس ببرید تا علت این رفتارها را بررسی کنند و بتوانند مشکل را تشخیص دهند و راه حل مناسب به شما ارائه دهند.
به امید این نباشید که گذر زمان و تنبیه بدنی برایتان کاری کند.در نظر داشته باشید هر چه زودتر به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه کنید، مشکلتان راحت تر حل خواهد شد و کار به جاهای باریک کشیده نخواهد شد.
عاطفه یزدی/ روانشناس
درود 🌱
احساس کلافگی و سردرگمی شما در مواجه با رفتارهای نوجوانتون قابل درک است، در شرحی که از شما خواندم، نشانه های بیش فعالی یا اختلال سلوک مشهود است.
بیش‌فعالی به عنوان یک اختلال عصب‌شناسی، ترکیبی از دو اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی است که مبتلایان در خانه، مدرسه و هر محیطی که قرار گیرند، مشکلات رفتاری متعددی ایجاد می‌کنند و همین موجب آزار خانواده و اطرافیان آنها می‌شود.
تنبیه بدنی از سوی برخی والدین که فرزندان مبتلا به بیش‌فعالی و کم‌توجهی دارند، راهی است برای کنترل رفتارهای آزاردهنده کودک، در حالی که این روش کاملاً مطرود است و هر چند به طور آنی کودک را آرام می‌کند، اما او از تنبیه درس نمی‌گیرد. بلعکس تشویق تأثیر بسیاری بر مبتلایان به بیش‌فعالی و کم‌توجهی دارد.
روش درمان این اختلال می‌تواند روان درمانی، دارویی یا ترکیبی از اقدامات دارویی با اقدامات روان‌درمانی باشد. درمان دارویی ADHD براساس داروهای محرک عصبی و غیر محرک استوار است.درمان‌های غیردارویی این اختلال عبارتند از کاردرمانی، گفتار درمانی و درمان شناختی رفتاری، خانواده درمانی، مداخله در مدرسه، آموزش مهارت‌های اجتماعی، آموزش مدیریت والدین و نوروفیدبک است که زیر نظر متخصص صورت می‌گیرد.
همچنین اخیراً بهبود بیماری ADHD از طریق بازی با کودک (بازیِ درمانی) نیز در بین متخصصین رواج یافته‌است. بازی‌های درمانی اصول درمانی زیادی را دربرمی‌گیرند و به بچه‌ها کمک می‌کنند تا دربارهٔ مشکلاتشان گفتگو نمایند. همچنین به آنها مهارت‌های ویژه شناختی و رفتاری را یاد می‌دهد. مثلاً بچه‌ای که مشکلات خودکنترلی دارد مهارت‌های مهم اجتماعی مثل رعایت نوبت، گوش دادن به صحبت دیگران، رعایت قوانین بازی و غیره را نیز در حین بازی یادمی‌گیرد.
بنابراین بهتر است بابهره گیری از دانش و کمک متخصصان، فرزند خود را یاری دهید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
احساس کلافگی و سردرگمی شما در مواجه با رفتارهای نوجوانتون قابل درک است، در شرحی که از شما خواندم، نشانه های بیش فعالی یا اختلال سلوک مشهود است.
بیش‌فعالی به عنوان یک اختلال عصب‌شناسی، ترکیبی از دو اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی است که مبتلایان در خانه، مدرسه و هر محیطی که قرار گیرند، مشکلات رفتاری متعددی ایجاد می‌کنند و همین موجب آزار خانواده و اطرافیان آنها می‌شود.
تنبیه بدنی از سوی برخی والدین که فرزندان مبتلا به بیش‌فعالی و کم‌توجهی دارند، راهی است برای کنترل رفتارهای آزاردهنده کودک، در حالی که این روش کاملاً مطرود است و هر چند به طور آنی کودک را آرام می‌کند، اما او از تنبیه درس نمی‌گیرد. بلعکس تشویق تأثیر بسیاری بر مبتلایان به بیش‌فعالی و کم‌توجهی دارد.
روش درمان این اختلال می‌تواند روان درمانی، دارویی یا ترکیبی از اقدامات دارویی با اقدامات روان‌درمانی باشد. درمان دارویی ADHD براساس داروهای محرک عصبی و غیر محرک استوار است.درمان‌های غیردارویی این اختلال عبارتند از کاردرمانی، گفتار درمانی و درمان شناختی رفتاری، خانواده درمانی، مداخله در مدرسه، آموزش مهارت‌های اجتماعی، آموزش مدیریت والدین و نوروفیدبک است که زیر نظر متخصص صورت می‌گیرد.
همچنین اخیراً بهبود بیماری ADHD از طریق بازی با کودک (بازیِ درمانی) نیز در بین متخصصین رواج یافته‌است. بازی‌های درمانی اصول درمانی زیادی را دربرمی‌گیرند و به بچه‌ها کمک می‌کنند تا دربارهٔ مشکلاتشان گفتگو نمایند. همچنین به آنها مهارت‌های ویژه شناختی و رفتاری را یاد می‌دهد. مثلاً بچه‌ای که مشکلات خودکنترلی دارد مهارت‌های مهم اجتماعی مثل رعایت نوبت، گوش دادن به صحبت دیگران، رعایت قوانین بازی و غیره را نیز در حین بازی یادمی‌گیرد.
بنابراین بهتر است بابهره گیری از دانش و کمک متخصصان، فرزند خود را یاری دهید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱