سوال 994354

Question

سلام.دانشجوی دکترای کامپیوتر با سوابق نخبگی هستم و همواره به تحصیل و پژوهش در رشته ام علاقه مند هستم و در دانشگاه تدریس هم میکنم. اما در دوسالی که بین مقطع ارشد و دکترا کار کردم، احساس بدی از محیط کارم گرفتم.مثلا هیچوقت پیشرفت های کوچکم دیده نمیشد و حقوقم همواره کم بود.درحالی که همکارانی که از من تحصیلات بدتری داشتن و حتی گاهی علایق من را به حوزه آکادمیک سرکوب میکردن،همیشه رشد خوبی از نظر جایگاه داشتن.در نهایت حس میکنم که عزت نفس من از یک کارجوی دوره لیسانس هم کمتر شده و این موضوع،حتی روی اعتماد به نفسم در تشکیل زندگی هم موثر است و حس میکنم که نمیتونم از نظر مالی یک خانواده را پشتیبانی کنم.و مطمئن هستم که مسیر آکادمیک هم من رو به درآمد خوبی نمیرسونه و همیشه خودم رو سرزنش میکنم.چه کنم که بتوانم با حس خوب و معنادار به شغلم برگردم؟

زینب راه چمندی · Answer

سلام و درود

شما وقتی احساس خوبی نسبت به کار و محیط کاری ندارید اگر امکانش وجود داره بهتره بخاطر ایجاد حال خوب درونی از اون محیط خارج بشید و در شرایطی که متناسب با خلقیات و روحیات شماست وارد اون محیط کاری بشید
در وهله بعد اینکه دست از کمال گرایی افراطی بردارید و خودتون رو درگیر شرایط بیرونی و نظام تشویق و تنبیه بیرونی نکنید یعنی سعی کنید با توجه به توانمندیها و منبع کنترل درونی که در اون فرد خودش رو با توجه به توانمندیها ی خودش میسنجه و پیروزی و ناکامی هاش رو درگیر شرایط و توجیهات بیرونی نمیکنه رفتار کنید
پس در نتیجه با این ذهنیت هست که فرد خودش رو کمتر درگیر مقایسه با دیگران میکنه و متعاقب اون به اون احساس رضایتمندی و حال خوب درونی که باید دست پیدا می‌کنه !
چرا که این واقعیت که متاسفانه در فضای کاری و محیط اجتماعی همیشه اون رفتار عادلانه ای که انتظار می‌ره اتفاق نمیفته کتمان ناپذیره
پس بهتره که نگرش و دیدگاه فردی با توجه به تلاش و پشتکار درونی فرد تغییر پیدا کنه
موید باشید 🌱

آرزو شربیانی · Answer

درود 🌱
به نظر می‌رسد با وجود هوش، استعداد درخشانتان، از موقعیت فعلی تان ناراضی هستید.
کارآفرينان، اعتقاد به «مرکز کنترل درونی» است. آن‌ها نقش‌شان را در شکست‌ها و پیروزی‌ها به یک اندازه می‌بینند و هیچ‌گاه به دلیل محدودیت‌های محیطی دست از تلاش نمی‌کشند و از محیط گلایه ندارند. پیشنهاد می‌کنیم زندگی‌نامه‌ی افراد موفق را حتما مطالعه کنید؛
در محیطی که به جسم و روانتان آسیب وارد می شود نمانید، سعی کنید با توجه به گنجینه های درونی تان محیطی را انتخاب کنید که نیازهای اساسی تان را ارضا کند.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

مریم عطاریان · Answer

باسلام
دوست گرامی باید به دو نکته اشاره کنم👇
📍اول اینکه اصلا خودتان را درگیر کلمات و واژه هایی مانند نخبگی و... نکنید
داشتن این ویژگی یعنی نخبه بودن بسیار بسیار با ارزش است اما تمرکز زیاد بر آن اولا توقع شما را زیاد می کند یعنی همواره توقع تشویق از محیط را دارید
دوم اینکه مانع از آن می شود که شما به فکر تقویت سایر توانایی های تان شوید
لذا توصیه می شود حتما سعی کنید درراستای رشته تحصیلی تان حتما در زمینه ای خاص متخصص شوید مثلا برنامه نویسی...
از طرف دیگر سعی کنید خود را نیازمند به مشوق های بیرونی نکنید بلکه متکی به مشوق های درونی باشید از این طریق تشویق اطرافیان خیلی برای تان ارزشمند نخواهد بود
📍دوم اینکه شرایط کاری شما در یک مجموعه هم مهم است مثلا یک کارمند رسمی با سابقه زیاد، طبیعتا وضعیت مالی بهتری نسبت به یک نیروی قراردادی با ساعات کاری محدودتر دارد
نمی گویم مطالبه گر نباشید اما به این جزئیات هم توجه کنید تا کمتر آسیب فکری ببینید
📍افرادی مانند شما که فشار درسی و کاری زیادی دارد نیاز دارد که حتما برای استراحت و تفریح و فعالیت‌های جانبی، برنامه ریزی جدی کند
لذا ورزش منظم، تعامل با افراد و دوستان و آشنایان شاد و اهل تفریح و گردش، مراوده با دوستان پرانرژی و.. اکیدا توصیه میشود
حتما هر به چند وقت یک مسافرت کوتاه هم داشته باشید تا روحیه تان عوض شود
مطالعه موضوعات جانبی هم اکیدا توصیه میشود
موفق باشید🎯🎯🎯

سوال 994354

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها