سوال 994465
با سلام،بنده پسری ۳۹ساله هستم بحمدالله وضع مالی و شغل و تحصیلات خوبی دارم و ملزومات مثل خانه و ...دارم و مستقل و خانواده خلوت و یک برادر دارم،تاکنون هم ازدواج نکرده ام ولی از انجاییکه فردی احساسی و عاطفی هستم و حقیقتا حس میکنم دیر هم شده است و باید زودتر ازدواج کنم وقتی موردی که از همه نظر مناسب می بینم شروع به محبت و بیان احساسات و ابراز علاقه و نهایت احترام ومحبت نسبتا به ایشان میکنم و دوستان و همکاران و مطالب موجود در اینترنت هم کار بنده را غلط دانسته و موجب دوری زن می دانند و درعمل هم مشاهده میکنم وقتی رابطه برقرار و من نهایت احساس و مهرم را خرج میکنم نتیجه عکس گرفته و فکر میکنند قابل اتکا نیستم و باید به ایشان نه زیاد بگویم و...و وقتی هم خانم سرد رفتار میکند و قطع رابطه میکنیم بسیار آسیب می بینم،حقیقتا راه درست را نمی دانم دوباره درخواست بدهم یا نه و کلا چگونه رفتار کنم که صحیح و معقول بوده و نتیجه خوبی بدهد؟باتشکر
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
4 پاسخبا سلام
برادر خوبم سعی کنید بیاموزید که چه در دوران آشنایی و چه پس از ازدواج و زندگی مشترک حتی در ابراز علاقه تعادل داشته و میانه نگهدارید.
بعبارتی سعی کنید به شیوه ای باشد که او تشنه شود . افراط در ابراز علاقه نوعی اشباع و سیراب شدگی ایجاد می کند که بمرور دل زدگی شکل می گیرد. در واقع خود را منطقی نشان دهید . اقتدار در تصمیم گیری داشته و انعطاف زیاد نداشته باشید. در برخی اوت در مورد مسایل مهم نظرتون رو ابراز کنید و تا حدودی حفظش کنید.
زنان مردانی مقتدر را می پسندند. نرمی و اقتدار زیاد و همیشه در حال ابراز علاقه و .. در اغلب زنان مقبول نیست. البته ابتدار با مهربانی و اخلاق مداری منافاتی ندارد.
برادر خوبم سعی کنید بیاموزید که چه در دوران آشنایی و چه پس از ازدواج و زندگی مشترک حتی در ابراز علاقه تعادل داشته و میانه نگهدارید.
بعبارتی سعی کنید به شیوه ای باشد که او تشنه شود . افراط در ابراز علاقه نوعی اشباع و سیراب شدگی ایجاد می کند که بمرور دل زدگی شکل می گیرد. در واقع خود را منطقی نشان دهید . اقتدار در تصمیم گیری داشته و انعطاف زیاد نداشته باشید. در برخی اوت در مورد مسایل مهم نظرتون رو ابراز کنید و تا حدودی حفظش کنید.
زنان مردانی مقتدر را می پسندند. نرمی و اقتدار زیاد و همیشه در حال ابراز علاقه و .. در اغلب زنان مقبول نیست. البته ابتدار با مهربانی و اخلاق مداری منافاتی ندارد.
باسلام
دوست گرامی وقتی یک مرد، بدون اینکه شناخت کافی از یک خانم داشته باشد، شروع به ابراز لطف و محبت زیاد می کند، برای یک خانم قابل اعتماد نیست خصوصا خانمهایی که دنبال ازدواج و تشکیل خانواده هستند
آنها تصور می کنند شما قصد فریب یا سواستفاده را دارید و لذا محبت شما را پس می زنند
لذا شما باید سعی کنید اگر با موردی مناسب مواجه شدید، سریع وارد رابطه عاطفی نشوید
اول کمی وی را تحت نظر بگیرید و ارزیابی اش کنید
سپس از روابط سطحی و مقطعی شروع کنید و سپس اگر همه شرایط مساعد بود، خیلی محترمانه پیشنهاد آشنایی بیشتر جهت ازدواج را بدهید
حال با توجه به روحیات خودتان یا آن خانم خواستگاری رسمی کنید یا اینکه دورادور و صرفا با اطلاع خانواده ها، جهت شناخت بیشتر با هم مراوده داشته باشید
در این دوران هم باید گزیده و بررسی شده رفتار کنید
یعنی نه بی اعتنایی و نه ابراز محبت افراطی
وقتی رابطه رسمی شد و مثلا وارد جریان نامزدی شدید، ابراز محبت کنید
❤️ابراز محبت زودهنگام صرفا رابطه را احساسی کرده و مانع شناخت درست میشود
موفق باشید🎯🎯🎯
دوست گرامی وقتی یک مرد، بدون اینکه شناخت کافی از یک خانم داشته باشد، شروع به ابراز لطف و محبت زیاد می کند، برای یک خانم قابل اعتماد نیست خصوصا خانمهایی که دنبال ازدواج و تشکیل خانواده هستند
آنها تصور می کنند شما قصد فریب یا سواستفاده را دارید و لذا محبت شما را پس می زنند
لذا شما باید سعی کنید اگر با موردی مناسب مواجه شدید، سریع وارد رابطه عاطفی نشوید
اول کمی وی را تحت نظر بگیرید و ارزیابی اش کنید
سپس از روابط سطحی و مقطعی شروع کنید و سپس اگر همه شرایط مساعد بود، خیلی محترمانه پیشنهاد آشنایی بیشتر جهت ازدواج را بدهید
حال با توجه به روحیات خودتان یا آن خانم خواستگاری رسمی کنید یا اینکه دورادور و صرفا با اطلاع خانواده ها، جهت شناخت بیشتر با هم مراوده داشته باشید
در این دوران هم باید گزیده و بررسی شده رفتار کنید
یعنی نه بی اعتنایی و نه ابراز محبت افراطی
وقتی رابطه رسمی شد و مثلا وارد جریان نامزدی شدید، ابراز محبت کنید
❤️ابراز محبت زودهنگام صرفا رابطه را احساسی کرده و مانع شناخت درست میشود
موفق باشید🎯🎯🎯
درود 🌱
همانطور که میدانیم داشتن تعادل در رفتارها و اعمال بسیار مهم و ضروریست، زیادهروی در هر کاری، اشتباه است، حتی در مهر و عاطفه و عشق ورزیدن. پس حتی رفتارهایی که کاملاً صحیح هستند نیز با زیادهروی، کاملاً غلط و نادرست میشوند.محبت زیادی قطعاً مثل هر چیزی که زیادش خوب نیست باعث دلزدگی و در بعضی مواقع حتی باعث خسارتهای روحی و جسمی هم میشود.
در روابط تان اندازه ی مهر و محبتتان را مشخص کنید، قرار نیست دیگران را غرق عشق و علاقه خودمان کنیم و فقط برای آنها توقع بی جا به وجود بیاوریم. علاقه و عاطفه بیش از اندازه هم ظلم به خودمان و هم طرف مقابلمان است، چرا که طعم شیرین مسئولیتپذیری را هم از آنها سلب کردهایم. در اغلب موارد هم با لطف و دوستداشتنهای افراطیمان نهتنها باعث ایجاد علاقه و عشق بیشتر نمیشویم بلکه باعث تغییر خصوصیات خوب و درست در افراد میشویم.
نباید فراموش کنیم که اگر طرف مقابل ظرفیت، توانایی تجزیه و تحلیل یا قدرت استدلال درست نداشته باشد، احتمال دارد که محبتهای شما را به تدریج بهعنوان وظیفه تلقی کند و اصطلاحاً " لطف مکرر حق مسلم" شود. توجه بیش از حد، عشق و محبت زیادی منجر به متوقع شدن و ایجاد حالت خودشیفتگی در افرادی میشود که ظرفیت کمتری دارند؛ این افراد هر گونه محبتی از طرف شما را حق خودشان میدانند، کافی ست کوچکترین تغییری در رفتار شما ایجاد شود تا بهسرعت نسبت به آن واکنش نشان دهند و اعتراض خودشان را اعلام کنند. موارد زیر می تواند برای شما مفید واقع شود:
خودآگاهی: اولین قدم برای مقابله با محبت بیش از اندازه، شناخت علائم و نشانههای آن در خود است.درک ریشه مشکل: شناسایی علل محبت بیش از اندازه به شما کمک میکند تا راهحلی برای آن پیدا کنید.جستجوی کمک حرفهای: اگر محبت بیش از اندازه به طور جدی به روابط شما آسیب میزند، بهتر است از یک متخصص روانشناس یا مشاور کمک بگیرید.برقراری مرزهای سالم: تعیین مرزهای مشخص در رابطه میتواند به شما کمک کند تا از نیاز به کنترل و وابستگی افراطی به طرف مقابل خود جلوگیری کنید.تمرین استقلال: سعی کنید فعالیتها و علایق خود را به طور مستقل دنبال کنید و از وابستگی کامل به طرف مقابل خود رهایی یابید.ارتباط مؤثر: با طرف مقابل خود در مورد احساسات و نیازهای خود به طور شفاف و صادقانه صحبت کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
همانطور که میدانیم داشتن تعادل در رفتارها و اعمال بسیار مهم و ضروریست، زیادهروی در هر کاری، اشتباه است، حتی در مهر و عاطفه و عشق ورزیدن. پس حتی رفتارهایی که کاملاً صحیح هستند نیز با زیادهروی، کاملاً غلط و نادرست میشوند.محبت زیادی قطعاً مثل هر چیزی که زیادش خوب نیست باعث دلزدگی و در بعضی مواقع حتی باعث خسارتهای روحی و جسمی هم میشود.
در روابط تان اندازه ی مهر و محبتتان را مشخص کنید، قرار نیست دیگران را غرق عشق و علاقه خودمان کنیم و فقط برای آنها توقع بی جا به وجود بیاوریم. علاقه و عاطفه بیش از اندازه هم ظلم به خودمان و هم طرف مقابلمان است، چرا که طعم شیرین مسئولیتپذیری را هم از آنها سلب کردهایم. در اغلب موارد هم با لطف و دوستداشتنهای افراطیمان نهتنها باعث ایجاد علاقه و عشق بیشتر نمیشویم بلکه باعث تغییر خصوصیات خوب و درست در افراد میشویم.
نباید فراموش کنیم که اگر طرف مقابل ظرفیت، توانایی تجزیه و تحلیل یا قدرت استدلال درست نداشته باشد، احتمال دارد که محبتهای شما را به تدریج بهعنوان وظیفه تلقی کند و اصطلاحاً " لطف مکرر حق مسلم" شود. توجه بیش از حد، عشق و محبت زیادی منجر به متوقع شدن و ایجاد حالت خودشیفتگی در افرادی میشود که ظرفیت کمتری دارند؛ این افراد هر گونه محبتی از طرف شما را حق خودشان میدانند، کافی ست کوچکترین تغییری در رفتار شما ایجاد شود تا بهسرعت نسبت به آن واکنش نشان دهند و اعتراض خودشان را اعلام کنند. موارد زیر می تواند برای شما مفید واقع شود:
خودآگاهی: اولین قدم برای مقابله با محبت بیش از اندازه، شناخت علائم و نشانههای آن در خود است.درک ریشه مشکل: شناسایی علل محبت بیش از اندازه به شما کمک میکند تا راهحلی برای آن پیدا کنید.جستجوی کمک حرفهای: اگر محبت بیش از اندازه به طور جدی به روابط شما آسیب میزند، بهتر است از یک متخصص روانشناس یا مشاور کمک بگیرید.برقراری مرزهای سالم: تعیین مرزهای مشخص در رابطه میتواند به شما کمک کند تا از نیاز به کنترل و وابستگی افراطی به طرف مقابل خود جلوگیری کنید.تمرین استقلال: سعی کنید فعالیتها و علایق خود را به طور مستقل دنبال کنید و از وابستگی کامل به طرف مقابل خود رهایی یابید.ارتباط مؤثر: با طرف مقابل خود در مورد احساسات و نیازهای خود به طور شفاف و صادقانه صحبت کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱


