سوال 994873

با سلام
خواهر خوبم در مورد تصمیمی که گرفته اید ( هم مادر نشدن و هم ازدواج با آقایی فرزنددار) خوب تامل کنید نمی دانم سنتان چقدر است اما در نظر داشته باشید گاه با تغییر شرایط سنی و برخی تجربیات تصمیم های ما هم تغییر می کند . لذا خیلی عمیق فکر کنید دلایل خود رذ عدم تمایل به مادر شدن بسنجید با تازه مادرها صحبت کنید احساسات واقعی و نه شکایت های ظاهری و شعارگونه شان را بشنوید . اگر ترسی از بارداری و زایمان دارید ترس را از بین ببرید و ...
اما در مورد ازدواج با آقایی فرزنددار شما باید بتونید ارتباط مادر غرزندی با او برقرار کنبد و او را بخشی از ذهن خود بدانید . احساس غریبگی و عدم علقه ذهنی هم خودتون رو معلق نگه می دارد و هم او را در فاصله نگه می دارد .
باید در نظر داشته باشید اگر همسرتون فرزندی دارد گاهی ممکن هست او را در اولویت قرار دهد . ( البته گاهی) و چون در اوایل زندگی شما به همسرتون وابستگی شدید دارید اگر این مساله را نپذیرید به شما سخت خواهد گذشت.
از طرفی بخشی از در امد همسرتان صرف هزینه های فرزندش می شود تا بزرگسالی. درمان و تحصیلات و ازدواج و ... لذا خودتان را برای پذیرش آماده کنید
اگر تصمیم نهایی و قطعی به این نوع ازدواج گرفتید حتما برای مدتی آزمایشی با همسر و فرزندش در ارتباط باشید گاه دو نفره و گاه سه نفره همه نوع موقعیت را محک بزنید و میزان آمادگی و پذیرش خود را ارزیابی کنید .

درود 🌱
شاید بتوان گفت یکی از ویژگی‌های “ازدواج موفق” این است که زن و مرد هم‌دیگر را اولویت اول زندگی خودشان بدانند. یعنی مثلاً آقا به عنوان اولویت اول به شغلش‌ نگاه نکند یا خانم، خانواده خودش را در اولویت اول نگذارد. اما در ازدواج با مرد بچه دار به احتمال زیاد شما اولویت اول نیستید، چراکه از قبل یک اولویت در این رابطه وجود دارد و خب شمایی که در حال ورود به رابطه هستید، باید این نکته را قبول کنید.
زمانی که صحبت از اولویت‌ها می‌شود یعنی مثلاً ممکن است مجبور شوید به خاطر هزینه‌های بچه او، از بخشی از هزینه‌های خودتان بگذرید یا مثلاً مجبور شوید زمان‌هایی از تفریح‌تان را از دست بدهید چراکه شوهرتان باید برای فرزندش زمان بگذارد.
البته که این مسائل برای شمایی که پذیرفته اید فرزندی به دنیا نیاورید، کم رنگ تر جلوه میکند.
قبل از ورود به زندگی با ایشان حتما نزد متخصص کودکان بروید تا بر اساس شناخت ویژگی های کودک بتوانید رابطه ی عاطفی موثری را آغاز کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

سلام و درود
اینکه تمایلی به فرزند آوری ندارید اما تمایل به ازدواج با فردی که فرزند دارد دارید بسیار هم قابل احترامه اما قبل از هرچیز باید آمادگی های لازم رو کسب کنید و خودتون رو با چالش های احتمالی پیش رو آماده کنید و به نوعی باید تاب آوری رو در خودتون تقویت کنیدبا توجه به اینکه فرزند فرد مورد نظرتون خردسال هست پس با کمی مطالعه در حوزه فرزند پروری و تقویت مهارت‌هایی همچون مهارت ارتباطی موثر ،مهارت حل مسأله و مدیریت خشم در مواقع بحرانی و.... به مرور زمان با کمک اطرافیان خصوصا همسر مطالعه و تقویت احساسات مادرانه و همدلانه با فرزند میشه این حس رو به نحو مطلوبی تجربه و به فرزند منتقل کرد
موید باشید 🌱

باسلام
باتوجه به اینکه به بچه‌ها علاقه دارید و خودتان نمی خواهید بچه دار شوید و ازدواج با فردی که فرزند خردسال دارد انتخاب خودتان است قطعا مشکلات کمتری دارید.
اگر باورهای شما درباره کودکان و انتظاراتتان از همسر و زندگی مشترک منطقی باشد و طرف مقابل هم باورهای اشتباهی درباره شما نداشته باشد و برای تربیت به شما سخت نگیرد و اطرافیانش هر رفتار شما را به نامادری بودن نسبت ندهند و شما خودتان را آماده این برخوردها کرده باشید و چند سال اول را با صبوری طی کنید این انتخاب، زندگی مشترک شما را تحت تاثیر قرار نمی دهد و اگر سن کودک کم باشد شما مادر واقعی او خواهید شد.‌
یادگیری مهارت‌های زندگی (مهارت همدلی ، مهارت ارتباط ، مهارت فرزند پروری ، مهارت حل مسئله و مهارت کنترل خشم) مانند هر زندگی و ارتباط دیگری می تواند به شما در داشتن یک زندگی موفق کمک کند.