سوال 995113

سلام و وقت بخیر.
من در ابتدا می‌خوام به شما توصیفی از یک بچه‌ی ۴ ساله بدم . بچه ها تا ۴ سالگی منطقی ندارن و قسمت منطقی مغزشون تعطیل هست . به همین جهت رفتارهایی که انجام میدن بر اساس‌ هیجاناتشون هست و بر اساس لذت آنی که بهشون ‌میده .‌موضوع دیگه این هست که بچه ها در این سن به شدت خودمحور هستند و فقط خودشون در مرکز و دایره توجه خودشون هستند و بر همین اساس رفتار میکنند .
موضوع سوم هم اینه که رفتار بچه ها در این سن به شدت انعکاسی هست و آن چیزی که از الگوها دریافت میکنند رو رفتار میکنند . ‌‌‌
حالا با توجه به این مواردی که گفته شد باید علت رفتار پرخاشگرانه و بددهنی بچه رو جستجو کرد .‌
یکی از دلایل پرخاشگری در این سن این هست که نیاز بچه نادیده گرفته شده و به نیازهای بچه پاسخ درستی داده نشده . حالا یا توجه به اینکه بچه ها خودمحور هستند فقط به این توجه داره که خواسته ی من برآورده نشده و از اون جایی که هیجان بچه ها بر منطقشون غلبه داره دیگه به دنبال این نیست که ببینه مارس د ست هست یا نه و وقتی که در این شرایط قرار بگیره که نیازش نادیده گرفته بشه شروع می‌کنه به جیغ و داد و گریه و پرخاشگری .‌پس با توجه به این موارد لازم هست که حواسمون به نیاز فرزندمون باشه و سعی کنیم که تا حد ممکن نیازهای رو برآورده کنیم که شاهد این رفتارها نباشیم .‌

از طرف دیگه گفتیم که بچه ها به شدت تقلید می‌کنند و رفتارهاشون انعکاسی از رفتار دیگران مثل پدر . مادر.خواهر و برادر . اطرافیان و مخصوصا رسانه هست ‌‌. اگه رفتار ناشایستی از فرزندمون میبینم یک جستجویی در الگوها داشته باشیم و الگویی که داره یه فرزندمون رفتارهای نامناسب رو آموزش میده اصلاح کنیم و در صورت شرایط حذف کنیم و الگوی مناسب رو جایگزین کنیم ‌

درود 🌱پرخاشگری و لجبازی در کودکان ۲ - ۳ - ۴ ساله اتفاق غیر معمولی نیست، البته در مواقعی به عنوان یک سلاح، جهت تصاحب امیال و نیازها استفاده می شود. بهتر است به موضوع پرخاشگری و فحاشی کودک نگاه سیستمی داشته باشید. فراموش نکنیم کودکان بیشتر تحت تاثیر مشاهده ها و واکنش‌های اطرافیان رفتار و واکنش نشان می‌دهند. پس برای خاموش کردن رفتار پرخاشگرانه و مخرب کودک دنبال علت‌ باشید.
کودکان پرخاشگر احتمالا اطرافیان پرخاشگری دارند و کودک در برابر پرخاشگری بزرگ ترها، احساس ناکامی یا به تقلید از آنان برای رسیدن به خواسته های خود پرخاشگری و فحاشی می‌کند. بنابراین و در این شرایط، برخورد آرام و پرهیز از پرخاشگری با کودک رویه او را تغییر می‌دهد.اگر کودک شما در جمع خانوادگی که کودکان دیگری هم حضور دارند، مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد یا به کودکان دیگر بیشتر توجه می‌شود، این خطا نیز می‌تواند به احساس ناکامی و پرخاشگری کودک بینجامد. در نهایت فراموش نکنیم برای هر تغییر در کودکان باید والدین رفتار خود را بررسی کنند و آن را تغییر دهند چون کودکان از عمل ما الگو می‌گیرند، پیروی می‌کنند و صرفا نصیحت زیاد کارساز نیست.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

باسلام
دوست گرامی مهم ترین کار در بر طرف کردن پرخاشگری کودکان، بر قرار کردن ارتباط عاطفی با کودک می باشد.
برای این منظور باید👇👇👇👇
🌷با کیفیت ترین زمانی را که در آن حوصله ارتباط و بازی با کودک خود را دارید انتخاب کنید.
🌷با کودک خود گفتگو کنید و همراه او بازی مورد علاقه اش را انتخاب کنید.
🌷در طول روز با کودک خود حداقل یک ساعت بازی کنید (شاید این مطالب به نظر شما ساده بیاید اما در حل مشکلات کودکان این تکنیک کارایی زیادی دارد)
📌زمانی که کودکتان شروع به پرخاشگری می کند، صبور بوده و زود از کوره در نروید. از چنین فرصت هایی برای آموزش کودک خود بهره گیرید. با آرامش با او صحبت کنید و به او بگوئید چگونه برای به دست آوردن خواسته های خود باید عمل کند.
📌 کودکان از نوع برخورد اطرافیان، واکنش بعدی را انجام می دهند؛ بنابراین شایسته است گاه در مقابل برخی از رفتارها و واکنش های او بی تفاوت باشید تا آن رفتار در وی خاموش گردد؛ زیرا چه بسا توجّه شما خود به خود باعث تقویت رفتار در کودک گردد؛ به عنوان مثال وقتی کودک می بیند شما در برابر پرخاشگری و کندن موهای تان برآشفته شدید تازه یاد می گیرد که برای آشفته شدن شما باید چه کند.
📌 زمینه بروز این گونه رفتارها را در فرزند خود کاهش دهید. به عنوان مثال اگر تجربه نشان داده زمانی که با تندی با او برخورد می شود او شروع به جیغ زدن می کند، سعی کنید خود و دیگران چنین و پرخاشگری و پرتاب اشیا و... می کند، چنین رفتاری با او نداشته باشید.
📌با توجّه به موقعیّتی که او اقدام به پرخاشگری می کند، سعی نمایید در برخی از مواقع از روش محروم سازی به جای تنبیه کلامی و رفتاری برای کاهش رفتار نادرست فرزند خود بهره گیرید. به این صورت که پس از اقدام وی به پرخاشگری ، به او اجازه ندهید با اسباب بازی، بازی نماید. به او توضیح دهید که چرا او را از اسباب بازی هایش محروم کردید. او را از اسباب بازی هایش دور کنید تا مهلت یابد که دریابد چرا او را از اسباب بازی هایش، دور نموده اید ( برای مدت زیاد او را از اسباب بازی ها دور نکنید؛ زیرا در این صورت فراموش می کند که چرا چنین رفتاری با او داشته اید). به وی بگویید که اگر به شما قول دهد که دیگر این کار را تکرار نکند او را به محل بازی باز می گردانید.
📌در انتخاب‌ فیلم و کارتون نیز دقت‌ نموده و شرایطی‌ فراهم‌ آورید فیلم و کارتونی که مناسب‌ سن‌ وی‌ نیست را نبیند.
📌یکی از دلایل تکرار رفتار پرخاشگرانه این است که کودک به این نتیجه می‌رسد که نه ‌تنها رفتار پرخاشگرانه‌اش منجر به پیامد بدی نمی‌شود، بلکه تقویت هم می‌شود. مثلاً والدین گاهی چون حوصله سر و صدا و داد و فریادهای کودک خود را ندارند یا از رفتارهای پرخاشگرانه او می‌ترسند، هنگام بروز رفتار پرخاشگرانه از سوی کودک سریع او را به خواسته‌اش می‌رسانند تا او را آرام کنند، در نتیجه کودک یاد می‌گیرد برای رسیدن به خواسته‌اش پرخاشگری کند. پس باید مراقب باشید که با رفتار خود موجب تقویت رفتار منفی در او نشوید.
📌 در موارد آرامش و عدم پرخاشگری ، رفتارهای مثبت کودک مورد تشویق و توجه قرار گیرد
📌در مخالفت های خود با کودک ، دقت داشته باشید که پای « نه گفتن » خود بایستید تا کودک تصمیمات را جدی بگیرد. جدیت شما ، آرامش و امنیت را برای کودک به ارمغان می آورد. البته منظور ما از قاطعیت به موقع ، خشونت و دیکتاتوری در برابر فرزند نیست (در تربیت او کم نه بگوئید اما محکم).
موفق باشید🎯🎯🎯🎯