ناشناس

سوال 995176

سلام وقت بخیر،من با شناختی که از خودم دارم آدم رک گویی هستم و گاهی ناخودگاه حرفی میزنم که باعث رنجش فرد مقابل میشوم ،خیلی علاقه مندم این خصلت ناپسند خودم را اصلاح کنم لطفا مرا راهنمایی بفرمایید به چه شیوه ای میتوانم در این مسیر موفق شوم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
با سلام
دوست عزیز برای این که ارتباط موثرتری با دیگران داشته باشید باید در چند حیطه تمرین فکری و رفتاری داشته باشید و مهارت کسب کنید
ابتدا سعی کنید همواره احساس طرف مقابلتون رو در هر موقعیت درک کنید و همدلی داشته باشبد دقت کنید همدلی به معنای تایید نیست. به معنای فهم موقعیت یک فرد است. مثلا می دانم شرایط سختی را می گذرونی.
در قدم بعد اینکه ما تمرین کنیم پیش از هر رفتاری ابتدا تامل کنیم. پیامدهای رفتارمون رو ارزیابی کنیم احساس خود و دیگری را پس از هر رفتاری از ما بسنجیم و پس از یک ایست تفکری سپس رفتار مناسب را بروز دهیم.
و قدم بعد این که مهارت ارتباطی تون رو تقویت کنید و ببینید برای یک هدف خاص با چه الحانی می توان صحبت کرد . مطمئنا یک هدف را با روش های مختلف و کلمات متفاوت و لحن های مختلفی می توان دنبال کرد .
و... در اتتها آنچه برای خوپ نمی پسندی برای دیگران مپسند.
profile-photo
درود 🌱
اگر رک گویی به آسیب روانی منجر شود از شأن و اعتبار شخصیت شما می کاهد و روابط اجتماعی تان را به خطر می اندازد. نزد دیگران از احترام کمتری برخوردار خواهید شد و دیگران اینگونه استنباط می کنند که شما بر رفتار و هیجانات خود کنترل ندارید و دچار فقدان خویشتنداری هستید.
دوست عزیز توجه داشته باشید که رک گویی یعنی صراحت کلام و جسارت در بیان حقیقت، نه جسارت در بی احترامی به دیگران. یعنی صراحت بیانی که نفعی برای دیگران داشته باشد و مایه رنجش دیگران نشود.
سعی کنید در این رابطه نقاط قوت تان را تقویت کنید .
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
باسلام
دوست گرامی متأسفانه بسیاری از مردم نمی دانند رک گویی چیست و چگونه باید از آن استفاده کنند. بسیاری از مردم بی ادبی و بی احساسی را با گشاده رویی اشتباه می گیرند. وقتی کسی از شما نظر می پرسد و شما از روی مهربانی خیلی صریح انتقاد می کنید، به این رک گویی می گویند.
اما وقتی بی دلیل از دیگران انتقاد می کنید، دیگران به آن رک بودن نمی گویند. به عنوان مثال، اگر به همکار خود بگویید که آنها کوتاه قد هستند یا بینی بزرگی دارند، این رک گویی نیست. بلکه وارد حوزه بی ادبی می شود. وجه تشخیص رک گویی، سازنده بودن آن است. اگر باید صادق باشید، مطمئن باشید که با این کار یا کسی را از اشتباه و سقوط نجات می دهید یا از آسیب خود جلوگیری می کنید.
پس تفاوت رک گویی و بی ادبی را بدانید، هرگاه هم قصد صحبت با کسی را داشتید، اول وی را خوب بشناسید و سپس با فکر و تامل صحبت کنید
فکر کردن قبل از حرف زدن را عادت زندگی تان کنید تا کمتر دچار مشکل شوید
📍فقط نیاز به تمرین بیشتر دارید، نگران نباشید
موفق باشید🎯🎯🎯
profile-photo
کاربر گرامی باسلام
اینکه صحبت شما باعث رنجش دیگران میشه، حتما به این معنی نیست که شما حرف اشتباهی میزنید و باید حتما تغییر کنید، صفت رک گویی اگر با رعایت احترام و ادب همراه باشه، اتفاقا صفت بدی نیست و عرض بنده این هستش که مراقب باشید بی جهت خودتون رو سرزنش نکرده باشید.
مورد بعدی اینکه بررسی بفرمایید این اظهاراتی که میفرمایید ناخوداگاه میان و باعث ناراحتی دیگران میشن، حس شما اون زمان چی بوده که اون حرف رو زدید، چون میگید ناخوداگاه هستش، به نظر میرسه ممکنه بصیرت نداشته باشید که چی باعث میشه اون صحبت رو بکنید پس باید از روی حستون به فکرتون برسیم، مثلا از بابت عجول بودنتون هست، حوصلتون سرمیره، حس می کنید دارن بهتون دروغ میگن و ناراحت میشید، یا دچار خشم میشید،... اگر متوجه بشید چه فکر و باوری باعث میشه که چنان اظهاراتی داشته باشید، یعنی چه چیزی در شما تحریک میشه، میتونید به صورت ریشه ای حلش کنید، وگرنه اینکه فقط جلوی حرف زدنتون رو بگیرید و مدام حرفتون رو بخورید ممکنه احساسات ناخوشایند دیگه ای رو در شما ایجاد کنه، ببینید حرفی که می زنید اگر حتما لازمه که گفته بشه رو پس باید بزنید، اما میتونید در زمان تنهایی تمرین کنید که برفرض یه عبارت رو به چند روش میشه مطرح کرد، پس یک راه دیگه هم تمرین کردن شیوه های مختلف بیان موضوعات هستش.
موفق باشید
مشاور و روانشناس🕊