سوال 995258

باسلام
دوست گرامی اول این نکته را متذکر شوم که، هر آنچه که با احساسات ما انسانها سر و کار دارد، اثری عمیق بر روح و روان ما گذاشته و گویی ردی عمیق در مغز ما ایجاد می کند حال این تجربه عاطفی مثبت باشد یا منفی، شکست‌های عاطفی باشد یا از دست دادن یک عزیز و تجربه داغدیدگی
لذا دنبال این نباشید که داغدیدگی را فراموش کنید، این اتفاق نمی افتد از نامش مشخص است، داغی سنگین است و هرگز سرد نمی شود پس سعی کنید واقع بین باشید ولی می توانید بار هیجانی و عاطفی این واقعه را به مرور کمرنگ و سپس محو کنید یعنی اگر در مسیر درست حرکت کنید، چند سال بعد، این واقعه صرفا یک تجربه دردناک است که از سر گذرانده اید و دیگر با وجودش می توانید زندگی کنید
💡از طرف دیگر، برای مدیریت این نوع مشکل، گذشت زمان خیلی مهم است و شاید بتوان گفت گذشت زمان، خودش بهترین تسکین دهنده است
🔑ضمن اینکه برای رفع این مشکل باید
برای خودتان روشن کنید که چرا می خواهید فراموش کنید؟
هر قدر دلایل تان منطقی تر باشد، کنار آمدن با این مساله راحت تر خواهد بود چرا که در ابتدای فراموشی بعد هیجانی این امر خیلی شدیدتر است و شاید هم دردناکترین قسمت فراموشی، کنار آمدن با این حجم احساسات منفی باشد چرا که به شدت دشوار است و زمان بر
اما وقتی دوران هیجانات منفی فروکش کرد، شما دیگر با مقوله منطق و دلیل مواجه هستید پس هر چه دلایل منطقی تری برای کنار امدن داشته باشید، موفق تر عمل خواهید کرد
توصیه اول من به شما این است که حتما مراجعه حضوری نزد روان شناس داشته باشید. صحبت کردن در مورد این غم بسیار به شما کمک می کند و بار هیجانی منفی تان را می کاهد . صحبت کردن در این مورد بسیار بسیار مفید است چون کسی را دارید که با شما همدردی کند و درک تان کند
از گریه کردن هم اصلا فرار نکنید، گریه کنید تا سبک شوید
ضمنا ورزش منظم را شروع کنید🏸
با دوستان و همسالان خود زیاد ارتباط برقرار کنید
حتما برای مسافرت برنامه ریزی کنید🚌
حتما با یک فرد امین و قابل اعتماد درددل کنید، گریه کنید و غم هایتان را بیرون بریزید
نگذارید تنهایی بر شما غلبه کند، در هایتان را با افراد قابل اعتماد به اشتراک بگذارید
گاهی اوقات غم و ناراحتی تان را بنویسید و به آب بیندازید، درتسکین دردهای عاطفی تان بسیار مفید است📝
📌تمام مکان‌هایی که قبلا با برادرتان خاطره دارید را فعلا کنار بگذارید و مراجعه نکنید
📌این مساله مدیریت می‌شود به شرط آنکه اولا خودتان تصمیم جدی بگیرید و در ثانی اجازه ندهید افکار مربوط به ایشان دائم در ذهن تان مانور بیاید
این اتفاق هیچگاه از ذهن تان پاک نمی‌شود فقط سعی کنید از بار هیجانی منفی آن بکاهید و به مرور آن را از بین ببرید
🌸تلاوت قرآن در تسکین داغدیدگی بسیار بسیار موثر است
موفق باشید🎯🎯🎯

درود 🌱
تنش زا ترین رخداد زندگی هر فردی از دست رفتن عزیزان، می باشد که بسیار جانگداز است و سبب می شود که بازماندگان افسرده و غمگین شوند.
درست است بعد از فوت یکی از عزیزانتان لحظه ای از فکر او غافل نمی شوید و یاد او از دل شما بیرون نمی رود اما باید بدانید زمان حلال مشکل شماست و درد و رنج این مصیبت با گذشت زمان از بین نمی رود بلکه کمرنگ تر می شود به طوری که می توانید با آن کنار آیید و به زندگی عادی خود باز گردید.
هنگام از دست دادن عزیزان خود به سوگ می نشینیم و غصه می خوریم و برای پذیرش این فقدان به شیون و مویه می پردازیم . گریه و شیون ، انجام مراسم مذهبی به احترام مرده یا گردآمدن دوستان و افراد خانواده برای شریک شدن در مصیبت تحمل مرگ عزیزان را آسان تر می کند.
بازگشت به زندگی عادی به این معنی نیست که آن عزیز فراموش شده است. الگو گرفتن از افرادی که چنین مصیبت هایی دیده اند نیز می تواند کمک زیادی به خانواده داغ دیده کند.
با کمک متخصص دوره ای سوگ را طی کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

با سلام
دوست عزیز حالات و رفتار شما کاملا طبیعی است. شما در فقدان برادرتون احساسات مختلفی اعم از ناامیدی افسردگی بی انگیزگی و .. رو تجربه می کنید . در این برهه اگر تمایل داشتید درد و دل کنید گریه کنید گاه از فعالیت کاری و درسی تون فاصله بگیرید و ...
اما در فاصله زمانی چهلم یا دوماه به بعد باید سعی کنیدزندگی را به روال عادی برگردونید در ابتدا شاید کمی سخت باشد انگیزه ای نباشد و رمقی نداشته باشید اما با مدیریت درون باید روال عادی را که درمانگر شماست پی بگیرید فعالیت های روزمره و اجبار در انجام اونها سلامت روان شما را بتدریج فراهم می کنه و کمک زیادی به شما خواهد داشت. همراه با آن با دوستان در ارتباط باشید . علاقمندی های گذشته رو پی بگیرید و اگر نیاز به همدلی داشتید در صورتی که عادت شما نشود و خود را رها نکنید بلامانع است.
براتون آرامش آرزو می کنم..

سلام و درود
همه افراد بعد از از دست دادن و فقدان عزیزی خصوصا در اوایل این اتفاق دچار حالات روحی نامساعدی میشوند که نیازمند زمانند تا با این فقدان کنار بیان و بتونند به پذیرش برسند پس این حالات تا حدی طبیعیه
به نوعی افراد در این مرحله سوگ بعد از جدایی رو تجربه میکنند که از لحاظ روانشناسی مراحلی داره که حتما باید بسلامت فرد طی کنه تا بعداً دچار اثرات روانی آسیب زایی نشوند(مراحل سوگ:انکار_خشم_چانه زنی.. مرحله آخر پذیرش که در واقع فرد وقتی به این مرحله رسید یعنی مراحل سوگواری رو به سلامت ازش عبور کرده که در همه افراد زمانش با توجه احساسات و عواطف مختلفی که دارند متفاوته
اما باید دقت داشت در این دوران نباید این حالات رو نادیده یا سرکوب کرد بلکه با پذیرش این اتفاق و روند طبیعی دوران سوگ و باور به اینکه این یک بخش از طبیعت زندگی ست ولو ناعادلانه!
فرد تلاش کنه به روال عادی زندگی برگرده با سرگرم شدن به کارهای رومزه ،ورزش کردن ،شرکت در اجتماع و فعالیت گروهی و کتاب خوندن و نوشتن تمام احساسات مثبت و منفی که باعث میشه فرد تخیله هیجانی بشه و بتونه به اون پذیرش و جریان زندگی برگرده
موید باشید 🌱