تشخیص سلامت روان در خواستگاری

باسلام
دوست گرامی البته سلامت روانی هم مانند سلامت فیزیکی، امری ثابت و دائمی نیست به این معنا که هر فردی ممکن است در برهه ای از زندگی خود به تنش ها، تعارضات و بحران های روانشناختی دچار شود که سلامت روانشناختی کنونی او را مختل کند؛ اما با درمان و حل این مشکلات می توان دوباره سلامت روانشناختی را بازیافت.
📍اما به طور کلی برای شناخت وضعیت سلامت روان خواستگار می توان این گام‌ها را برداشت 👇
📌هدفش از ازدواج را بپرسید
وقتی دختر و پسر با هم صحبت می کنند، یکی از سوالات کلیدی، هدف فرد مقابل از ازدواج است. ببینید چه دلیلی برای ازدواج دارد و آیا پاسخش با تعاریف رایج از سلامت روانشناختی هماهنگ است یا خیر؟
📌از رابطه اش با خانواده و دوستانش بپرسید
شیوه ارتباطش با خانواده اش چگونه است؟ از او بخواهید نام چند دوست صمیمی خود و مدت دوستی شان را بگوید. مسلما فردی که دوست صمیمی ندارد یا زمان طولانی نمی تواند در یک رابطه دوستانه بماند، از سلامت روانشناختی کافی برخوردار نیست.
📌از تغییرات برنامه هایش بعد از ازدواج بپرسید
در این مرحله ببینید که آیا فرد مقابل تفاوت نقش ها و جایگاه های یک فرد مجرد و متاهل را می تواند درک کند یا نه و انتظار دارد با ازدواج چه تغییری در زندگی و برنامه روزانه شما و خودش ایجاد شود؟ میزان درک او از تفاوت نقش ها، معیار خوبی برای تشخیص سلامت روان او است.
📌از او بخواهید خاطره تعریف کند
از او بخواهید خاطراتی از زمان تحصیل یا گذشته خود نقل کند، ببینید خاطراتش چه محتوایی دارند. حتما با فرد مورد نظر زیر نظر خانواده تان و با اجازه آن ها بیرون بروید، نحوه رانندگی و میزان صبر او در ترافیک پیش بینی خوبی می تواند باشد؛ همچنین شیوه برخورد او با پیشخدمت رستوران و این قبیل مسائل.
🌸در ضمن برای بررسی دقیق تر سلامت روان، حتما از خدمات مشاوره قبل از ازدواج هم بهره ببرید
موفق باشید 🎯🎯🎯

باسلام
امکان و احتمال اینکه با سوال و جواب به شناخت درستی برسید کم است.
بیشتر افراد در جواب به سوالات چیزی که می دانند درست است را بیان می کنند ، چون معمولا دوست دارند طرف مقابل را جذب کنند و حس خوبی منتقل کنند.
برای همین میزان احساس تفاهم در ابتدای آشنایی زیاد است و با بالا رفتن شناخت واقعی این احساس کم می شود.
کمتر کسی به این سوال که در زمان عصبانیت چکار می کنید جواب واقعی می دهد.
انتظار از ازدواج و شریک زندگی، ملاک های انتخاب ، اهداف و اولویت ها اگر به صورت کلی مطرح شود بهتر از سوالات کوتاه است که جواب آن مشخص است.
همچنین نحوه ارتباط با اعضای خانواده و ملاقات در اجتماع شناخت بهتری ایجاد می کند.
فردی که در زمان رانندگی عصبانی است ، با مادرش برخورد خوبی ندارد، با برادر یا دوست و عمو قهر است و رابطه خوبی با خواهر خود ندارد یا .... سلامت روان ندارد. و شما با پرسیدن و سوال کردن متوجه هیچکدام نخواهید شد. موفق باشید

درود 🌱
سلامت روانی هم مانند سلامت فیزیکی، امری ثابت و دائمی نیست به این معنا که هر فردی ممکن است در برهه ای از زندگی خود به تنش ها، تعارضات و بحران های روانشناختی دچار شود که سلامت روانشناختی کنونی او را مختل کند؛
وقتی دختر و پسر با هم صحبت می کنند، یکی از سوالات کلیدی، هدف فرد مقابل از ازدواج است. ببینید چه دلیلی برای ازدواج دارد.
اگر فردی برای حل و فصل مشکلات شخصی خود مانند احساس پوچی و بی هدفی، احساس تنهایی، احساس نداشتن موفقیت شغلی و تحصیلی و مانند آن ها به ازدواج اقدام کند، هم باعث افزایش مشکلات روانشناختی خود شده است و هم فرد دیگری را در مشکلات مربوط به نداشتن سلامت روانشناختی خود دخیل و شریک ساخته است. ازدواج یک هدف یا مسئولیت نیست که به هر نحوی باید انجام شود. ازدواج، یک وسیله برای پیشبرد اهداف کلی زندگی فرد است. هر انسانی باید نقشه کلی و اهدافی برای زندگی خود داشته باشد.
شیوه ارتباطش با خانواده اش چگونه است؟ از او بخواهید نام چند دوست صمیمی خود و مدت دوستی شان را بگوید. مسلما فردی که دوست صمیمی ندارد یا زمان طولانی نمی تواند در یک رابطه دوستانه بماند، از سلامت روانشناختی کافی برخوردار نیست.
در این مرحله ببینید که آیا فرد مقابل تفاوت نقش ها و جایگاه های یک فرد مجرد و متاهل را می تواند درک کند یا نه و انتظار دارد با ازدواج چه تغییری در زندگی و برنامه روزانه شما و خودش ایجاد شود؟ میزان درک او از تفاوت نقش ها، معیار خوبی برای تشخیص سلامت روان او است.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱