سوال 995357

با سلام
برادر خوبم از سنینی به بعد هر فردی نیاز به استقلال دارد و بدست آوردن این استقلال به نوعی هویت یابی را شکل می دهد .
اما باید در نظر داشته باشید همه افراد در زندگی به حضور دسگران نیازمندند اصلا طبیعت و ذات انسان ها این طور شکل گرفته ما در روابطووپ با دیگران نیازهای عاطفی مون رو پاسخ می دهیم لذا نمی توان استقلال را انزوا و جدایی مطلق معنا کرد .
استقلال به معنای این است که بتونید غالب تصمیم گیری هاتون رو انجام دهید . بتونید امور شخصی را بگذرانید بتونید اطرافیانتون رو انتخاب کنید و مواقعی را بدور از دیگران و حمایتشون فعالیت هایی داشته باشید یا با همسر و دوستتون زمان بگذرانید.
اگر وابستگی شدید به خانواده دارید باید در کسب استقلال بیشتر تدریجی عمل کنید . از زمان های کمتر شروع کنید . افراد قابل اعتماد در اطرافتون رو گاها جایگزین خانواده کنید . فعالیتهایی را که قبلا با خانواده انجام می دادین گاها خودتان انجام دهید . سفرهای کوتاه مدت داشته باشید و....
به آرامی استقلال را افزایش دهید.

درود 🌱
دل‌بستگی به‌ دیگران ویژگی است که به‌طور طبیعی در همه افراد اتفاق می‌افتد. دل‌بستگی هم مانند هر ویژگی انسانی دیگری درصورتی‌که از حد معمول خود خارج شود، نشان از آسیب در فرد دارد.
افرادی که وابستگی عاطفی دارند باور دارند درصورتی‌که فردی مستقل باشند و ویژگی‌های یک فرد مستقل را از خود نشان دهند دیگران آن‌ها را ترک و طرد خواهند کرد. زیرا معتقد هستند که یک فرد یا وابسته به دیگران و تحت حمایت و مراقبت دیگری است و یا کاملاً مستقل و درنتیجه تنها.
آیا چنین احساساتی دارید؟
در هر صورت باید بگوییم کار سختی در پیش دارید. اما وابستگی عاطفی قابل‌حل است. فقط باید با اراده قوی و عزمی راسخ قدم در راه بگذارید.
قدم اول برای رهایی از وابستگی عاطفی شناخت کامل خود است.مهم‌ترین دانش هر انسانی خودشناسی است. در جامعه مدرن به‌راحتی می‌توانید به شناخت خود برسید. چون علم به‌خصوص علم روانشناسی در این زمینه پیشرفت‌های بسیاری کرده است.
میتوانید با همراهی یک متخصص روی عزت نفس و اعتماد به نفس خود کار کنید.
آرزو شربیانی /درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

سلام و احترام
رهایی از وابستگی به خانواده و رسیدن به استقلال عاطفی می‌تواند یک فرآیند تدریجی و پیچیده باشد، به‌ویژه اگر به مدت طولانی به خانواده وابسته بوده‌اید. رسيدن به استقلال عاطفي نيازمند ايجاد تغييرات شناختي و رفتاري است. قبل از بيان چند راهكار، توجه به اين نكته مهم هست كه ارتباط و نياز عاطفي به خانواده به مقدار متعادل و صحيح خوب است و به سلامت روان افراد بسيار كمك مي كند.
بعضي از راهكارها:
١- شناسايي وابستگي عاطفي: اولین قدم، شناسایی نوع وابستگی‌های عاطفی است. ممکنه این وابستگی‌ها به شکل نیاز به تایید، حمایت بیش از حد، یا ترس از تنها ماندن باشد. درک این الگوها به شما کمک می‌کند تا بهتر بتوانید با آن‌ها مقابله کنید.
٢- یکی از مؤلفه‌های استقلال عاطفی، تعیین مرزهای شخصی سالم با خانواده است. مرزهای مشخص به شما کمک می‌کنند تا بدون احساس گناه یا فشار، فضای خود را حفظ کنید و از تأثیرات منفی جلوگیری کنید.
٣- ایجاد و تقویت روابط خارج از خانواده، مانند دوستان و همکاران، می‌تواند به کاهش وابستگی عاطفی به خانواده کمک کند. با داشتن شبکه‌ای از افراد مورد اعتماد، احساس استقلال بیشتری خواهید داشت.
٤-مشاوره روانشناختی یا درمان فردی می‌تواند به شما در درک وابستگی‌ها و شیوه‌های مقابله با آن‌ها کمک کند. یک مشاور می‌تواند ابزارها و راهکارهایی را برای تسهیل این فرآیند ارائه دهد.گاهي ممكن است اين احساس ناشي از يك خطاي فكر باشد و در اصل مشكل جدي وجود نداشته باشد كه به كمك مشاور ميتوانيد آن را تشخيص دهيد
در پايان، توجه به اين نكته ضروري هست كه، همانطور كه تعلقات به مرور زمان شكل مي گيرند، تغيير آن ها هم به مرور زمان شكل خواهد گرفت

باسلام
استقلال مالی می تواند به مستقل شدن کمک کند ولی وابستگی یعنی خودتان نمی توانید این استقلال را پذیرا باشید و افکاری دارید که به نوعی مانع شما می شود. پس کلید رهایی دست خودتان است.
ننوشته اید چند سال دارید و منظورتان از استقلال عاطفی مشخص نیست. آیا خانواده استقلال شما را نمی پذیرند یا شما توانایی جدا زندگی کردن را ندارید؟
اگر سنتان کم نیست و در جامعه و فرهنگ شما ، جدا زندگی کردن پذیرفته است و می توانید اجاره بپردازید جدا کردن محل سکونت وابستگی را کم می کند.
در صورت تمایل کمی بیشتر درباره منظور و هدفتان بنویسد تا موقعیت شما بهتر درک شود. موفق باشید