ناشناس

بار مسئولیت سالمندی و انتخاب ازدواج

سلام دختری ۳۹ ساله هستم زندگی به شدت سختی دارم وظیفه نگهداری از پدر و مادر سالمند.همش باید مراقب مادرم باشم که زمین نخورد.خسته شدم نمیتوانم بیرون برای انجام دندانپزشکی برم چون مادرم نمی‌تواند تنها بماند و اینکه بسیار قدر نشناس و پرتوقع هستند.آیا ازدواج میتواند برای فرار از این زندگی به من کمک کند!!!!یا نه بدبختی همچنان ادامه دارد.....

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی پرتوقعی در دوران سالمندی بسیار شایع است و به جرات می توان گفت عمده کسانی که پرستاری از سالمند می کنند با این مساله دست و پنجه نرم می کنند
اما توجه کنید، اگر خواهر یا برادر دیگری دارید، حتما برای زمانهایی از آنها کمک بگیرید، تجرد شما نباید باعث سواستفاده دیگران شود
📌نکته دیگر اینکه حتما در برنامه زندگی تان اوقاتی را صرف خودتان کنید یعنی حتی الامکان کارهای خانه را مدیریت کنید و هر روز یکی دوساعت را صرف خودتان کنید
والدین تان باید بیاموزند که خودمراقبتی لازم را داشته باشند، سالمندان نیاید صد درصد محتاج پرستار باشند در این زمینه حتما از سایر خواهر و برادرها کمک بگیرید
📌نکته بعدی اینکه قطعا شما باید به فکر ازدواج باشید اما نه برای فرار از مشکلات خانه پدری بلکه برای خودتان و آینده تان
ضمن اینکه باید دقیق انتخاب کنید نه شتابزده و صرفا برای رهایی از مشکلات فعلی
نمی گویم سخت گیری کنید ولی حتما با طرف مقابل تان تناسب 60الی 70 درصدی داشته باشید
🌸زندگی زناشویی هم مشکلات خاص خود را دارد اما برای مدیریت آن، پیشاپیش روش‌های مدیریت مشکلات و چالش‌ها را از طریق مطالعه و مشاوره، بیاموزید
موفق باشید🎯🎯🎯
profile-photo
با سلام
دوست عزیز شرایط سختتون رو درک می کنم اما دو نکته رو همواره باید مد نظر داشته باشید .
اول اینکه شما موظف به پرستاری تمام وقت نیستید و دیگر اعضای خانواده نیز در این زمینه وظیفه دارند لذا این موضوع را برای دیگران جا بیاندازید و حتما به بخش های دیگر زندگی تون رسیدگی کنید . شما در قبال خود نیز مسئولیت دارید.
دوم اینکه ازدواج می تونه این نقش شما را کمرنگ تر کند اما نباید برای فرار از خانه پدری ازدواج را راه مفری برای خود بدانید . چون ازدواج این گونه هم تبعات سنگین تری خواهد داشت.
بنابراین چاره کار مدیریت شرایط هست.
profile-photo
باسلام
احساس شما قابل درک است‌ چون نگهداری از افراد سالمند آسان نیست، خصوصا وقتی مانند شما ، احساس اجبار وجود دارد.
اگر تک فرزند نیستید باید از خواهر و برادر و اگر تنها فرزند هستید می توانید از سایر اعضای خانواده کمک بگیرید تا کمی فشار از روی شما برداشته شود.
ازدواج و تشکیل خانواده حق شما است ولی اگر فقط برای رهایی از وضع موجود باشد و در انتخاب ، ملاک ها و اولویت هایتان را در نظر نگیرید امکان اینکه مشکلات بیشتری پیش بیاید وجود دارد.
برای بهتر شدن رابطه با مادر و ابراز نارضایتی مهارت ارتباط را یاد بگیرید تا دیگران متوجه احساس شما بشوند .
همچنین می توانید در جمع های خانوادگی درباره تمایل به ازدواج و ملاک هایتان صحبت کنید تا اگر موردی بود معرفی کنند.
برای بهتر شدن شرایط تلاش کنید شما جوان هستید و نمی توانید مدت طولانی با این احساس بدبختی زندگی کنید. موفق باشید
profile-photo
درود 🌱
احسنت به شما و کاری که کرده اید. ارزش کاری که کرده اید، در کلام نمی گنجد.شما را درک می کنم و به شما برای ناراحتی و نگرانی تان حق می دهم، ولی از شما می خواهم هم اکنون به جای اندوهگین بودن برای از دست دادن موقعیت های تان ، به اکنون و آنچه که در دست دارید و موقعیتهایی که در معرض ان قرار دارید اندیشه کنید.
معمولا فرزندان اخر خانواده مسئول محافظت و مراقبت والدین خود می شوند و پس از گذشت سالیانی ، در این سنین احساس تنهایی می کنند و احساس می کنند از زندگی خود چیزی نفهمیده اند و به عبارتی عمر را بر باد داده اند و حالا با از دست دادن موقعیتها و سن مناسب ازدواج ، نگرانی از اینکه دیگر تنها مانده اند و راهی برای خارج شدن از این تنهایی برای خود نمی یابند ، دچار غم و اندوه و ناامیدی می شوند .ولی باید بدانید ، کم نیستند دخترانی که در سن شما هستند و مجرد هستند که حتی شرایط شما را نداشته اند و از والدین خود هم مراقبت نکرده اند و به هر دلیلی الان در حال حاضر احساس تنهایی می کنند .
شاید بهتر باشد با خواهر و برادرانتان گفتگو کنید و انان را در جریان مشکل خود قرار دهید و از انها بخواهید در نگهداری مادر همکاری داشته باشند و تقسیم وظایف شود تا شما هم مجالی برای پرداختن به زندگی شخصیه خود داشته باشید .این حق طبیعی شماست که ازدواج کنید و تشکیل خانواده بدهید .حالا در هر سنی که باشید.
در ابتدا لازم است در جمع هایی حضور یابید تا دیده شوید .از آنجایی که تمام وقت و انرژی شما صرف نگهداری و پرستاری از مادر می شده است مجال و امکان شرکت در مجامع را نداشته اید وقتی این حضور در جمع را نداشتید پس کمتر دیده شده اید و متعاقبا خواستگار کمتری هم داشته اید و موقعیتی پدید نیامده است .پس حضور شما در جمع هایی مثل حضور در مراسم ها ، گروه های کوه نوردی و یا شرکت در کلاس های آموزشی و هنری در دیده شدن شما اثر گذار خواهند بود .بدین ترتیب می توانید با انسانهای بیشتری در تماس باشید و موقعیت هایی برای آینده ی خودتان ایجاد کنید و به امید خدا به خواسته ی خود برسید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱