سوال 995525

سلام و عرض ادب.....‌
اضطراب می‌تواند هم ریشه ژنتیکی داشته باشد و هم تحت تأثیر عوامل محیطی ایجاد شود. مطالعات نشان داده‌اند که ژنتیک بین 30 تا 50 درصد در ایجاد اضطراب نقش دارد. این بدان معناست که اگر یکی از والدین یا اعضای نزدیک خانواده دچار اختلالات اضطرابی باشد، احتمال بروز اضطراب در سایر اعضای خانواده بیشتر است.
البته تأثیر ژنتیک معمولاً با عوامل محیطی مثل استرس، تجربیات کودکی، شیوه تربیتی، و شرایط زندگی ترکیب می‌شود. بنابراین، حتی اگر زمینه ژنتیکی اضطراب وجود داشته باشد، محیط و نحوه مدیریت زندگی نقش مهمی در بروز یا کاهش آن ایفا می‌کنند.

باسلام
دوست گرامی به طور کلی اکثر اختلالات روانپزشکی دارای عوامل قوی وراثتی هستند، به طوری که بر اساس آمارها و تحقیقات علمی، ژن ها تا ۷۵ درصد در اختلال کم توجهی-بیش فعالی یا اسکیزوفرنی، ۲۵ تا ۴۰ درصد در اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) و وسواس فکری-عملی (OCD) نقش دارند.
مانند بسیاری از تشخیص های سلامت روان، اضطراب دارای یک جزء ژنتیکی است. با این حال، یک استعداد ژنتیکی تضمین نمی کند که فردی به اضطراب مبتلا شود. علاوه بر این، برخی از افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی سابقه خانوادگی اضطراب را گزارش نمی کنند.
لذا به نظر می‌رسد، ژن‌های مربوط به اضطراب، وقتی در شرايط نا مساعد محیطی قرار گیرد، فرصت فعالیت می یابد لذا وجود کنش و تعامل میان محیط و عوامل ژنتیک لازم است هر چند که اضطراب می تواند تحت تاثیر شرایط بسیار بد محیطی و فارغ از عوامل ژنتیک پدیدار شود
موفق باشید🎯🎯🎯

با سلام
دوست عزیز تاثیر ات ژن و محیط اطراف بر رفتار یک فرد آن قدر پیچیده و در هم تنیده است که نمی توان درصد و احتمالی را برای آن در نظر گرفت اما آنچه مشخص هست این که محیط اطراف معمولا در فردی که ژن مشخصی دارد موثر تر بود و اثرات واضح تری را در او بجای می گذارد . مثلا فردی که ژن اضطراب را دارد در محیط تنش زا احتمالا زودتر و واضح تر رفتارهای اضطرابی را آشکار می سازد .
لذا آنچه اهمیت دارد آگاهی از میزان تاثیر ژن ها نیست بلکه مهارت آموزی در شرایط تنش زاست. تجسس در مورد ژن ها بجای ایجاد استرس باید آگاهی و آمادگی برای مدیریت خود ایجاد کند.

درود 🌱
برای بسیاری از افراد لیستی از ژن های پیچیده باعث میشوند تا فرد در شرایط نامطلوب قرار بگیرد و دچار اضطراب شود ولی احتمال انکه این ژن ها را به ارث ببرد به مراتب کمتر است
حتی ممکن است که ژن های اضطرابی شما و اقوامتان با هم متفاوت باشند .
افراد مختلفی ممکن است در معرض استرس قرار گیرند ولی حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از این حالتها به فاکتور های ژنتیکی مرتبط است .دانشمندان سعی میکنند تا با بررسی اختلالات اضطرابی والدین و مقایسه ان با حالتهای فرزندان ارتباط میان استرس و ژنتیک را دریابند .انها در یافتند که در صورتی که دوقلوی یک فرد و یا خویشاوندان درجه یک او مبتلا به حملات ترس باشند ,ان فرد هم با احتمال بالایی به این بیماری دچار میشود .
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱