ناشناس
سوال 995651
با سلام و روز بخیرپیرو سؤال قبلی در مورد توافق در فرزند آوری و تعداد فرزندان، بنده یه خانم چهل ساله هستم و یه دختر دارم که با پدرش زندگی میکنه. ولی بهتر میدونم که در ازدواج جدید یه بچه داشته باشم ولی واقعا نمیدونم که در سن بالا خوبه بچه دار بشم یا نه یا تک فرزندی هم خودش یه معظل هست.اصلا بدون صرف وقت اولیه برای هماهنگی بیشتر با همسر، همون اول بچه دار شدن صلاحه یا نه؟ولی اکثر خواستگاران هم همین اول میگن که تمایلی برای بچه دار شدن ندارند و من میمونم که به خاطر بچه ردشون کنم یا نه؟ چون به دلیل شرایط سنی و موارد دیگه، تصمیم قطعی در این مورد نمیتونم بگیرم. با تشکر از شما مشاوران بزرگوار🩷
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
4 پاسخباسلام
کاربرگرامی توافق برای بچه دار شدن ۵۰ درصد به عهده خانم و ۵۰ درصد به عهده آقا هست. یک تصمیم دو طرفه. اگر شما تصمیم دارید که با بچه دار شدن بدون هماهنگی با همسر اقدام کنید که از این طریق پایه های زندگی را محکم کنید اشتباه هست.حتما باید همسر آمادگی پدر شدن را در خود ببیند. مسئولیت پذیری در این امر بسیار مهم هست.
اگر قصد بچه دار شدن دارید همان اول به طرف مقابل بگویید چون طرف مقابل شما حق انتخاب دارد.
کاربرگرامی توافق برای بچه دار شدن ۵۰ درصد به عهده خانم و ۵۰ درصد به عهده آقا هست. یک تصمیم دو طرفه. اگر شما تصمیم دارید که با بچه دار شدن بدون هماهنگی با همسر اقدام کنید که از این طریق پایه های زندگی را محکم کنید اشتباه هست.حتما باید همسر آمادگی پدر شدن را در خود ببیند. مسئولیت پذیری در این امر بسیار مهم هست.
اگر قصد بچه دار شدن دارید همان اول به طرف مقابل بگویید چون طرف مقابل شما حق انتخاب دارد.
با سلام
دوست عزیز بهتر هست ابتدا اولویت تون رو مشخص کنید . ازدواج یا فرزنددار شدن؟ و سپس در مورد آن تصمیم بگیرید . اگر ازدواج براتون اهمیت بیشتری دارد با فردی که معیارهاتون رو دارند آشنا شوید و تمایلتون رو برای فرزند آوری اعلام کنید اگر احساس کردید معیارهای شما را دارا هستند و با فرزند هم مخالفتی ندارپداما نه در زمانی خیلی زود، بهتر هست زمینه ازدواج را فراهم کنید ان شالله بعدها آمادگی بیشتری در او ایجاد خواهید کرد.
اما اگر اولویتتون فرزند هست و ترجیح میدید حتما ازدواج همراه با فرزند آوری باشد باید تاکید بر این موضوع را در صدر خواسته هاتون بگذارید .
در شرایط شما بنظر می رسه ذاشتن یک همراه و همدم و همسر اهمیت داشته باشد و سپس
دوست عزیز بهتر هست ابتدا اولویت تون رو مشخص کنید . ازدواج یا فرزنددار شدن؟ و سپس در مورد آن تصمیم بگیرید . اگر ازدواج براتون اهمیت بیشتری دارد با فردی که معیارهاتون رو دارند آشنا شوید و تمایلتون رو برای فرزند آوری اعلام کنید اگر احساس کردید معیارهای شما را دارا هستند و با فرزند هم مخالفتی ندارپداما نه در زمانی خیلی زود، بهتر هست زمینه ازدواج را فراهم کنید ان شالله بعدها آمادگی بیشتری در او ایجاد خواهید کرد.
اما اگر اولویتتون فرزند هست و ترجیح میدید حتما ازدواج همراه با فرزند آوری باشد باید تاکید بر این موضوع را در صدر خواسته هاتون بگذارید .
در شرایط شما بنظر می رسه ذاشتن یک همراه و همدم و همسر اهمیت داشته باشد و سپس
باسلام
برای بچه دار شدن باید توافق و آمادگی دو طرف وجود داشته باشد. و بچه تک فرزند مشکلات کمتری از فرزند ناخواسته دارد.
پس اگر با توجه به سن و شرایط خواستگارانی که تاکنون داشته آید این تمایل وجود نداشته باید یا اولویت ملاک انتخابی را مشخص کنید و بپذیرید پیدا کردن فردی که هم تمایل به ازدواج دارد و هم در بچه دار شدن به توافق برسید کم است.
اگر اولویت ازدواج است برای شناخت وقت بگذارید و اگر فرزند داشتن است در ابتدا قصدتان را مشخص کنید تا وقت و انرژی یکدیگر را هدر نکنید. موفق باشید
برای بچه دار شدن باید توافق و آمادگی دو طرف وجود داشته باشد. و بچه تک فرزند مشکلات کمتری از فرزند ناخواسته دارد.
پس اگر با توجه به سن و شرایط خواستگارانی که تاکنون داشته آید این تمایل وجود نداشته باید یا اولویت ملاک انتخابی را مشخص کنید و بپذیرید پیدا کردن فردی که هم تمایل به ازدواج دارد و هم در بچه دار شدن به توافق برسید کم است.
اگر اولویت ازدواج است برای شناخت وقت بگذارید و اگر فرزند داشتن است در ابتدا قصدتان را مشخص کنید تا وقت و انرژی یکدیگر را هدر نکنید. موفق باشید
درود 🌱
دوست عزیز قطعا شما در خودتان آمادگی روانی لازم را دیده اید که به فرزند آوری فکر میکنید، از طرفی طبق گفته ی سازمان بهداشت بهترین سن فرزند آوری از لحاظ جسمانی تا ۴۹ سالگی است. بنابراین نگران سن نباشید.
در رابطه با توافق طرفین جهت فرزند آوری قبل از شروع دوره ی آشنایی به این موضوع اشاره کنید. اگر این مورد برایتان بسیار اهمیت دارد، باید با شخصی ازدواج کنید که جدا از داشتن تناسبات لازم، این مورد را هم پذیرا باشند.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
دوست عزیز قطعا شما در خودتان آمادگی روانی لازم را دیده اید که به فرزند آوری فکر میکنید، از طرفی طبق گفته ی سازمان بهداشت بهترین سن فرزند آوری از لحاظ جسمانی تا ۴۹ سالگی است. بنابراین نگران سن نباشید.
در رابطه با توافق طرفین جهت فرزند آوری قبل از شروع دوره ی آشنایی به این موضوع اشاره کنید. اگر این مورد برایتان بسیار اهمیت دارد، باید با شخصی ازدواج کنید که جدا از داشتن تناسبات لازم، این مورد را هم پذیرا باشند.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱



