سوال 995895

سلام من وخانمم باهم مشکل داریم..من مقید هستم خانمم کاملن از دین خارج شد وحتی خدا را قبول ندارد..3ساله اینجوری شد.2تا فرزند دارم..در شرف جدایی هستم.لطفا راهنمایی کنید

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

5 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی عدم تفاهم در عقاید در بسیاری از زوجین دیده می شود اما در نظر بگیرید این مسئله نباید کل زندگی شما را دربر بگیرد.شما فرزند دارید و باید یاد بگیرید که بعد از ازدواج گذشت و احترام حرف اول را می زند. لازم هست در این باره گفت و گو کنید و از مشاوره خانواده کمک بگیرید. نیمه ی پر لیوان هم در نظر بگیرید آیا شما در مسائل دیگر هم چالش و نارضایتی دارید؟
می توانید حد وسط و تعادل را در نظر بگیرید و به عقاید یکدیگر احترام بگذارید بپذیرید که زندگی گاهی باب میل ما نمی گذرد و لازم هست به اینکه گذشت داشته باشید. اما اگر قصد شما صد در صد جدایی هست حتما برای آسیب کمتر برای خودتان و فرزندانتان حضوری به مشاور مراجعه کنید.
profile-photo
باسلام
دوست گرامی نهاد خانواده بسیار مقدس و قابل احترام است و برای حفظ آن از هیچ تلاشی نباید فروگذار کرد
من از شرایط زندگی خانوادگی شما اطلاعی ندارم اما در صورتی که می‌بینید ارتباط عاطفی تان با هم مشکل خاصی ندارد، برای جدایی اقدام نکنید چون طلاق و جدایی، آسیب‌های جدی به فرزندان تان می زند اگر فرزندی نداشتید، جدایی کاملا منطقی بود اما با وجود دو فرزند، نمی توان راحت صحبت از جدایی کرد
اگر قصد ادامه زندگی داشتید روی مسائل اعتقادی هم تمرکز کنید و در این زمینه از مشاوره حضوری هم کمک بگیرید
❌تنها در یک مورد جدایی را توصیه می کنم، اگر می‌بینید زندگی مشترک تان تبدیل به میدان جنگ شده و بچه ها به شدت در حال آسیب دیدن هستند، در این شرایط جدایی توصیه هم می‌شود اما در صورتی که می‌بینید می توانید با آرامش زندگی را ادامه دهید، به اعتقادات هم تا حد ممکن کار نداشته باشید و زندگی مشترک تان را ادامه دهید
موفق باشید🎯🎯🎯
profile-photo
درود 🌱
میدانیم که همسران برای حفظ هماهنگی و موفقیت زندگی زناشویی باید با به تفاوت‌های یکدیگر احترام بگذارند و در اختلاف نظراتشان کوتاه بیایند و راه مصالحه را در پیش گیرند. اما برخی از این اختلافات به قدری بزرگ، اساسی‌ و تعیین کننده بسیاری از مسائل زندگی زناشویی و مشترک هستند که کوتاه آمدن در آن زمینه برای بسیاری قابل پذیرش نیست.یکی از این مسائل اختلافات مذهبی زن و شوهر است. قطعا دو طرف قبل از ازدواج از عقیده‌های دینی و مذهبی یکدیگر آگاهی می‌یابند، اما این اختلاف را بی‌اهمیت شمرده و بدون فکر کردن به عواقب آن در آینده، از آن ساده گذر می‌کنند.
هر دو می‌توانید با تفاوت ها كنار بیاید و ميان اعتقادات تان موازنه ايجاد كنید. ميزان آسيب رساندن اين اختلافات به زندگی مشترک به رفتار دو طرف وابسته است.
هر دختر و پسری یا زن و مردی تفاوت های جسمی و روانی و عقیدتی زيادی دارند و زمانی كه زندگی مشترک را آغاز می‌كنند مسئولند تا تفاوت‌های فرد مقابل را بشناسند و با هنرمندی از اين تفاوت ها به عنوان فرصتی برای نزديک شدن استفاده كند نه به عنوان سلاحی برای جنگيدن.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
باسلام
قبل از ازدواج و در مرحله انتخاب همسر توجه به همسانی اعتقادات مذهبی و فرهنگی اهمیت زیادی دارد ولی بعد از ازدواج تکیه بر این تفاوت ادامه زندگی مشترک را دشوار می‌کند.
شما چگونه در زندگی با این مسئله کنار آمده اید و در این سه سال چگونه این تفاوت به مشکل تبدیل شده است ؟
اگر می توانید بدون قضاوت و تلاش برای تغییر به شخصیت یکدیگر احترام بگذارید و همدیگر را همینطور که هستید بپذیرید از یک زوج درمانگر کمک بگیرید تا اختلافات را حل کنید.
ولی اگر نمی توانید به یکدیگر بعنوان پدر و مادر فرزندانتان احترام بگذارید بهتر است برای جلوگیری از آسیب بیشتر از هم جدا شوید و برای ارتباط بهتر با فرزندان به روانشناس مراجعه کنید.
سلام . باید ببینید که این موضوع از کی بوجود آمده است آیا شما و همسرتان در اوایل زندگی به خاطر سایر مسائل روی بحث مذهب چالشی نداشتید ؟ آیا این موضوع از عوامل مختلف مثل وضعیت جامعه و دوستان بوجود نیامده است ؟
اگر از اول زندگی با شما بوده است باید هر دو طرف روی مسائلی که روی آن تفاهم و آرامش بخش است تمرکز کنید نه اینکه به قولی بعد از سال ها دو طرف تازه برگردید اول خط.
اگر هم در طول زندگی این امر بوجود آمده است. اول دلایل آن را بیابید و بعد به صورت غیر تهاجمی آن ها را حل و قطع کنید.
شاید زندگی با دو نگرش مختلف خیلی سخت باشد ولی شما باید موضوع فرزندانتان را در نظر بگیرید.
و بدانید که چه آسیب هایی میتوانید شما و همسرتان به زندگی آنها وارد کنید.
شاید با رفتار میانه از سوی هر دو طرف بتوان زندگی را ادامه داد. به نظرم الآن روی جدایی اصلا فکر نکنید و بیشتر روی نکات مثبت و اینکه چطور همدیگر را با همان چیزی که وجود دارد می‌توانند بپذیرید تمرکز کنید