ناشناس

سوال 995938

سلام من همون ام که ۲۲ سالش بود و سرخورده تز ازمونا بود راستش نمیدونم‌چرا باید اینقدر حس عقب افتادگی داشته باشم چون یه عده هم سن های من ازمون قبول شدند و من باید یکسال دیگه بخونم خیلی ناراحتم من لیسانسمم سه ساله گرفتم تا بتونم تو سن کم تا دکتری بخونم راستس یکسال خونه نشینی و درس خوندن و یه عده نشدن ها ناراحتم میکنه این حس عقب افتادگی و اینکه حس خنگ بودن میکنم گاهی

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست عزیز چرا انقدر ناامید هستید! توان هر فردی متفاوت هست و تایم بیشتری برای درس خواندن اختصاص دهید و در کلاس های کنکور و موسسه های آمادگی برای آزمون شرکت کنید.
شما در این سن لیسانس گرفته اید و مسیری را طی کرده اید، دستاوردهای خود را ببینید همان هایی که برایش زحمت کشیده اید.
خودتان را با دیگران مقایسه نکنید. شرایط زندگی هر فردی متفاوت هست.
profile-photo
با سلام
دوست عزیز چند نکته را مد نظر داشته باشبد
اول این که همیشه و در همه مسایل زندگی قرار نیست در تجارب اول کسب موفقیت داشته باشید .
دوم اینکه قرار نیست در به نتیجه نرسیدن ها خود را سرکوب کنید با این کار موفقیت را به تعویق می اندازید بجای آن تلاش کنید عیوب و کاستی ها را بشناسید مثلا روش های درست درس خواندن را یاد بگیرید . انتخاب رشته تون رو با آگاهی بیشتر انجام دهید توان و استعدادتون رو واقع بینانه بشناسید و ...
سوم بدانید همیشه واقعیت ها دل خواسته های ما نیست. بلکه ما باید از پیشامپها عبرت بگیریم نه این که خود را تحقیر کنیم.
بجای خود تحقیری خود را تقویت کنید .
profile-photo
درود 🌱
دوست عزیز توجه داشته باشید که ترس از جا ماندن، اختلالی است که می‌تواند تمام جنبه‌های زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد؛ از زندگی شخصی گرفته تا روابط کاری و اجتماعی، همه می‌توانند آسیب ببینند.
ترس از جا ماندن» بیشتر در افرادی مشاهده می‌شود که خودشان را نمی‌شناسند؛ به این معنا که از علایق خود خبر ندارند و نمی‌دانند پرداختن به چه موضوعاتی می‌تواند برای آن‌ها لذتبخش باشد. بنابراین در ابتدا سعی کنید با ویژگی‌های شخصیتی خود آشنا شوید، علایق خود را پیدا کنید و برای خود اهدافی ترسیم کنید.
هنگامی که در مسیر دلخواه خود قدم برمی‌دارید،‌ خیلی کمتر پیش می‌آید که زندگی خود را با دیگران مقایسه کنید و نسبت به کارهای خود دلسرد شوید. چرا که در حال قدم گذاشتن در مسیری لذتبخش هستید. در واقع افراد هنگام پرداختن به کارهای مورد علاقه خود، زمان کمتری را برای تماشای زندگی دیگران در اختیار دارند. به همین خاطر، کمتر دچار ترس از جا ماندن می‌شوند.
آرزو شربیانی» درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
باسلام
داشتن هدف و برنامه ریزی برای آینده کار بسیار پسندیده ایست ولی گاهی هدف اصلی فراموش می شود و فقط باورهای اشتباه و مقایسه های بی‌جا لذت زندگی در حال را از ما می گیرد.
این حس شما ممکن است بخاطر دوست داشته شدن مشروط و مقایسه شدن در دوران کودکی باشد.
وقتی ارزش افراد بخاطر انجام کاری باشد وقتی به آن نمی‌رسد حس بی ارزشی و عقب افتادگی می کنند و با مقایسه بی جا احساس خنگی به آن اضافه می شود.
شما ویژگی‌های مثبت خودتان را یا نمی بینید یا خیلی کم ارزیابی می کنید و فقط بخاطر یکسال دیرتر قبول شدن خودتان را سرزنش می کنید.
یک سال و دو سال زودتر دکترا گرفتن فرق چندانی در آینده شما ندارد ولی این احساسات منفی ممکن است منجر به افسردگی شود.
بهتر است قبل از اینکه بیشتر از این به عزت نفستان آسیب وارد کنید از یک روانشناس کمک بگیرید و افکار منفی و باورهایی که متعلق به خودتان نیست را شناسایی و تغییر دهید.موفق باشید