ناشناس
سوال 996019
سلام در وضعیت روحی خوبی به سر نمیبرم و‌اینکه ادمی هستم که نمیخوام نشون بدم چیزی رو ولی احتیاج دارم کمکم کنند ولی خب خانواده اصولا چیزی از من نمیپرسند و خب کلا ادم های ارومی هستند یک عالمه دعا و نذر کردم تا شرایط برام درست بشه احساس ناکافی بودن برای همه و همه چیز دارم حتی احساس میکنم برای یاری امام زمان هم همه تلاشم رو نمیکنم همه تلاشم رو برای اوردن رشته فوق لیسانس میکنم و اگه نشه این احساس بیشتر میشه دهه هشتادی هستم و دختر مغرور تر از اونی هستم که به کسی بگم چیزی و همیشه خودم رو ادم شادی نشون میدم و وقتی کمی غمگین باشم برای بقیه چیز شناخته شده ای نیست احساس شکست دارم و از اینده میترسم از اینکه شغلی نداشته باشم و به چیزی که میخوام نرسم و باید باز کلی درس بخونم چون من یکساله درس میخونم و خب داخل یه ازمون شکست خوردم و باید چند سری ازمون بدم تا بتونم شغلی داشته باشم از این که فقط باید درس بخونم و بیرون خونه کاری ندارم احساس بی فایده ای دارم و حتی سعی میکنم کم خواب باشم و هی فعالیت کنم تا یکم این حس رفع بشه و اگر گاهی بیشتر خوابم بگیره از خودم خجالت میکشم که من باید فقط یه حا بشینم و درس بخونم و کاری ندارم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام
وقتی انتظارات برای رسیدن به احساس رضایتمندی و ارزشمندی زیاد است و بی قید و شرط نیست احساس نگرانی و ترس از بی کفایتی اتفاق می افتد.
ممکن است تربیت خانواده باعث ایجاد این باور و استاندارد بالا شده باشد یا محیط زندگی با مقایسه های بی مورد تعریف از موفقیت یا خوشبختی را در ذهن شما اینگونه سمی شکل داده باشد.
علت هر چه باشد ادامه این باور و ناتوانی در کنترل این خودگویی های منفی بیشتر باعث دلسردی و شکست می شود.
این احساس ناشی از افکار شما و تفسیر های اشتباهی است که روی موقعیت های مختلف دارید و با فاجعه سازی و پیشگویی های منفی شرایط را برایتان غیر قابل تحمل کرده است.
یادگیری شناسایی و کنترل این افکار و چالش با آنها برای احساس آرامش ضروری است.
می توانید از کتابهای خودیار در درمان شناختی رفتاری و یا از یک روانشناس کمک بگیرید.
سن شما کم است و اگر بخواهید می توانید برای تغییر تلاش کنید. در غیر اینصورت ممکن است نه به اهدافتان برسید و نه احساس آرامش کنید. موفق باشید
وقتی انتظارات برای رسیدن به احساس رضایتمندی و ارزشمندی زیاد است و بی قید و شرط نیست احساس نگرانی و ترس از بی کفایتی اتفاق می افتد.
ممکن است تربیت خانواده باعث ایجاد این باور و استاندارد بالا شده باشد یا محیط زندگی با مقایسه های بی مورد تعریف از موفقیت یا خوشبختی را در ذهن شما اینگونه سمی شکل داده باشد.
علت هر چه باشد ادامه این باور و ناتوانی در کنترل این خودگویی های منفی بیشتر باعث دلسردی و شکست می شود.
این احساس ناشی از افکار شما و تفسیر های اشتباهی است که روی موقعیت های مختلف دارید و با فاجعه سازی و پیشگویی های منفی شرایط را برایتان غیر قابل تحمل کرده است.
یادگیری شناسایی و کنترل این افکار و چالش با آنها برای احساس آرامش ضروری است.
می توانید از کتابهای خودیار در درمان شناختی رفتاری و یا از یک روانشناس کمک بگیرید.
سن شما کم است و اگر بخواهید می توانید برای تغییر تلاش کنید. در غیر اینصورت ممکن است نه به اهدافتان برسید و نه احساس آرامش کنید. موفق باشید
باسلام
دوست گرامی افکاری که در موردش صحبت می کنید یعنی نگرانی از ناکافی بودن، موفق نشدن در آینده، عذاب وجدان داشتن در زمانهایی که نیاز به خواب و تفریح و... دارید و...
به نوعی وسواس است که عمدتا در سنین نوجوانی و هویت یابی خود را نشان می دهد
نمی خواهم بگویم مبتلا به وسواس هستید ولی باید با این افکار مقابله کنید و نگذارید دائما در ذهن تان مانور بیاید و الا برای مدتی طولانی درگیر افکار عذاب آور میشوید
سعی کنید وقتی این دست افکار به سراغ تان می آید تغییر وضعیت دهید
کاری مثبت را شروع کنید و از همه مهم تر فقط درس نخوانید، حتما یک فعالیت شاد و فرحبخش مانند یادگیری هنر، موسیقی و ورزش و... در برنامه زندگی تان باشد
این فعالیت‌ها چاشنی زندگی است و اگر نباشد زندگی بی روح می‌شود و شاید ناامیدی زیاد شود پس حتما به عنوان یک جوان تنوع در زندگی تان دهید و فقط درس نخوانید
📌گشت زنی زیاد در فضای مجازی خصوصا اینستاگرام یا در اصطلاح زیست اینستاگرامی نداشته باشید پرسه زنی زیاد در این فضاها ایجاد کننده ناامیدی است لذا استفاده از این دست ابزارها را به شدت مدیریت کنید
🌷نکته آخر اینکه حتما با یک مشاور صحبت حضوری داشته باشید شما باید بیاموزید افکار منفی تان را مدیریت کرده و در برابرشان پاسخ درست و منطقی دهید نه اینکه اسیرشان شوید
موفق باشید🎯🎯🎯
دوست گرامی افکاری که در موردش صحبت می کنید یعنی نگرانی از ناکافی بودن، موفق نشدن در آینده، عذاب وجدان داشتن در زمانهایی که نیاز به خواب و تفریح و... دارید و...
به نوعی وسواس است که عمدتا در سنین نوجوانی و هویت یابی خود را نشان می دهد
نمی خواهم بگویم مبتلا به وسواس هستید ولی باید با این افکار مقابله کنید و نگذارید دائما در ذهن تان مانور بیاید و الا برای مدتی طولانی درگیر افکار عذاب آور میشوید
سعی کنید وقتی این دست افکار به سراغ تان می آید تغییر وضعیت دهید
کاری مثبت را شروع کنید و از همه مهم تر فقط درس نخوانید، حتما یک فعالیت شاد و فرحبخش مانند یادگیری هنر، موسیقی و ورزش و... در برنامه زندگی تان باشد
این فعالیت‌ها چاشنی زندگی است و اگر نباشد زندگی بی روح می‌شود و شاید ناامیدی زیاد شود پس حتما به عنوان یک جوان تنوع در زندگی تان دهید و فقط درس نخوانید
📌گشت زنی زیاد در فضای مجازی خصوصا اینستاگرام یا در اصطلاح زیست اینستاگرامی نداشته باشید پرسه زنی زیاد در این فضاها ایجاد کننده ناامیدی است لذا استفاده از این دست ابزارها را به شدت مدیریت کنید
🌷نکته آخر اینکه حتما با یک مشاور صحبت حضوری داشته باشید شما باید بیاموزید افکار منفی تان را مدیریت کرده و در برابرشان پاسخ درست و منطقی دهید نه اینکه اسیرشان شوید
موفق باشید🎯🎯🎯
درود 🌱
احساس ناکافی بودن یک حس ناخوشایند است که بر خلاف تصور عموم مردم، هیچ ربطی به عملکرد فرد ندارد. یعنی فردی که دچار این حس است، ممکن است عملکرد خوبی در زندگی شغلی، عاطفی و شخصی خود داشته باشد؛ اما باز هم حس خوبی نسبت به خود ندارد.
دوست عزیز در واقع افرادی درگیر احساس ناکافی بودن می شوند که عزت نفس و اعتماد به نفس کافی ندارند! این افراد در موقعیت‌های مختلف زندگی خود دچار خودکم‌بینی هستند و هیچ وقت به طور کامل از خودشان راضی نیستند.
آیا چنین هستید؟
به نکات زیر توجه داشته باشید:
•انتظارات و ایده‌آل‌ها و توقعات خود را اصلاح کرده و آنها را متناسب با موقعیت، شرایط و مهارت‌هایتان تنظیم کنید.•جملات تأکیدی مثبت را دائم به خود یادآوری کنید.با خودتان مهربان باشید و دست از سرزنش کردن خود بردارید.•برای کسب مهارت‌های مختلف زمان بیشتری بگذارید.•یک ساز، هنر، زبان یا تخصص جدید را یاد بگیرید.•روی نقاط قوت خود تمرکز کنید.•برای خود هدیه خریده و از خودتان تشکر کنید.•از مقایسه خود با دیگران خودداری کنید.•از کمال‌گرایی دوری کنید.•برای رشد و توسعه ذهنی خود تلاش کنید.•برای درمان احساس ناکافی بودن حاد، حتماً از مشورت و راهنمایی‌های یک متخصص استفاده کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
احساس ناکافی بودن یک حس ناخوشایند است که بر خلاف تصور عموم مردم، هیچ ربطی به عملکرد فرد ندارد. یعنی فردی که دچار این حس است، ممکن است عملکرد خوبی در زندگی شغلی، عاطفی و شخصی خود داشته باشد؛ اما باز هم حس خوبی نسبت به خود ندارد.
دوست عزیز در واقع افرادی درگیر احساس ناکافی بودن می شوند که عزت نفس و اعتماد به نفس کافی ندارند! این افراد در موقعیت‌های مختلف زندگی خود دچار خودکم‌بینی هستند و هیچ وقت به طور کامل از خودشان راضی نیستند.
آیا چنین هستید؟
به نکات زیر توجه داشته باشید:
•انتظارات و ایده‌آل‌ها و توقعات خود را اصلاح کرده و آنها را متناسب با موقعیت، شرایط و مهارت‌هایتان تنظیم کنید.•جملات تأکیدی مثبت را دائم به خود یادآوری کنید.با خودتان مهربان باشید و دست از سرزنش کردن خود بردارید.•برای کسب مهارت‌های مختلف زمان بیشتری بگذارید.•یک ساز، هنر، زبان یا تخصص جدید را یاد بگیرید.•روی نقاط قوت خود تمرکز کنید.•برای خود هدیه خریده و از خودتان تشکر کنید.•از مقایسه خود با دیگران خودداری کنید.•از کمال‌گرایی دوری کنید.•برای رشد و توسعه ذهنی خود تلاش کنید.•برای درمان احساس ناکافی بودن حاد، حتماً از مشورت و راهنمایی‌های یک متخصص استفاده کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱