ناشناس

سوال 996122

سلام.طی یک هفته گذشته به وضوح احساس میکنم بی انگیزه و به شدت بی حال شدم و در طی روز هیچ کار مفیدی نمیکنم (با این که کلی کار دارم). معمولا عادت دارم که به دانشگاه برم و کارهام رو بکنم (دانشجوی دکترا هستم) و قبلا به بدنسازی میرفتم. اما در طی یک هفته گذشته به هوای مراقبت از برادرم (دانشجوی لیسانس هست و بدون نظارت من درس نمیخونه) نه سر کار رفتم و نه دانشگاه (حتی مداخله مستقیمی هم در کارهای داداشم نمیکنم ... فقط مراقبم که درس بخونه و تا الان هم تا حد خوبی موثر بوده). اما حس میکنم که بخشی از استرس امتحانات او هم روی ذهنم تاثیر گذاشته و چیزی که بیشتر من رو اذیت میکنه ، بی علاقگی به شدت زیاد به کارهایی هست که معمولا به راحتی انجام میدادم و حتی به بعضی از کارهای شخصی و عبادی من هم کشیده شده (بی علاقگیه خیلی عجیب هست) آیا ممکنه دچار افسردگی شده باشم؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

4 پاسخ
profile-photo
باسلام
کاربرمحترم علائمی که اشاره کردید مربوط به افسردگی نیست. شما بیش از اندازه مسئولیت های خانواده را بر عهده خود قرار دادید.
علاقه مندی های خود را که بیشتر در دسترس شما هستند پیدا کنید و رسیدگی به خودتان را اولویت قرار دهید. درباره برادرتان در خانه تقسیم وظایف انجام دهید و شما مسئول قبولی برادرتان نیستید. کنارش باشید و کمک کنید اما خودتان را وقف کسی نکنید.
جایگاه و تلاش هایی که برای زندگیتان داشتید را حفظ کنید. معاشرت با هم دوره ای های موفق را شروع کنید.
profile-photo
باسلام
دوست گرامی یک هفته تغییر در خلق و خو، نمی تواند نشان از بروز یک اختلال روانی مانند اضطراب، افسردگی. وسواس و یا هر اختلال دیگر باشد
این تغییر خلق شما صرفا تحت تاثیر شرایط است و با رفع مانع و مشکل، برطرف می‌شود
اما توصیه می کنم با برادرتان مانند کودک دبستانی رفتار نکنید قدری استقلال و اتکا به نفس به او بدهید
تا چه زمانی می خواهید نظارت مستقیم بر روی ایشان داشته باشید؟
اصلا تا کی می توانید؟
بعد از فارغ التحصیلی هم می خواهید تمام شرایط کاری ایشان را مهیا کنید و یا کنترلش کنید که حتما سر کار برود؟؟؟
سبک زندگی و برخوردتان با برادرتان غلط بوده و لذا تاثیر مستقیم در زندگی و روحیات تان گذاشته
سعی کنید حتما بخشی از فعالیت‌های گذشته تان را حفظ کنید تا ایام امتحان ایشان پایان یابد
در ضمن هرگاه حوصله و روحیه نداشتید، حتما خودتان را وادار به انجام کارهایی بکنید که حوصله آن را نداشته و حتی انزجار دارید
ضمنا بعد از گذشت ایام امتحانات حتما یک سفر کوتاه یا تفریح شاد برنامه ریزی کنید
موفق باشید🎯🎯🎯
profile-photo
با سلام
برادر خوبم وجود این علائم در طول یک هفته را نمی تپان افسردگی قلمداد کرد گاها برای همه ما پیش می آید که به صورت مقطعی دچار کاهش انگیزه میشیم و نیاز به بازسازی روحی داریم.
کاری که شما باید انجام دهید سعی کنید علایق و رفتاری رو که موجب سرحال تر شدن شما می شود بشناسید و اقدام به آن رفتار یا عملکرد کنید . مثلا ملاقات با دوستان یا یک تفریح دوستانه یا سفر کوتاه یا یک تفریح خانوادگی ویا یک رفتار کودکانه مثل بازی های کودکی و کارتن دیدن و .. ... مهم این است که انگیزه ساز خود را بشناسید .
اقدام دیگر این که اجازه ندید این رویه ادامه پیدا کند و بعد از چندروز استراحت روانی مجدد به رویه قبل برگردید شاید کمی سخت بلشد اما هنین که مشغول رویه قبل شوید روحیه تون شادتر و با انگیزه تر خواهد شد . گاه این خود ماییم که باید وارد عمل شویم. دست روز دست گذاشتن مسایل را حل نمی کند گاه باید باید برای خود اجبارقرار دهیم. و مثل یک معلم یا پشتیبان انگیزه بسازیم.
profile-photo
درود 🌱
احساس بی انگیزگی در زندگی مشکلی است که هر کس ممکن است در برهه ای از زندگی خود دچار آن شود. انسان به هدف و تلاش زنده است، از این رو مقابله با این احساس برای سلامت روان و جسم اهمیت دارد.
تازگی ها به علت بی انگیزگی تان فکر کرده اید؟ آیا از کسی حرف های ناامیدکننده می شنوید؟ دور و اطرافتان پر از آدم های منفی نگر است؟ آدم بدبینی هستید؟ با یافتن دلیل احساس ناامیدی می توانید با آن مقابله کنید. این عامل را در زندگی خود حذف کنید و زندگیتان را به روند عادی برگردانید.
دوستانی را برای خود برگزینید که به دنبال هدفی در زندگی هستند. وقتی با کسانی ارتباط داشته باشید که نسبت به زندگی و هدف های خود مشتاق هستند، این اشتیاق و علاقه به شما نیز منتقل خواهد شد.
برای حل مشکل بی انگیزگی به منابعی نیاز دارید که موتور حرکت شما را فعال نگه دارند. شنیدن تجربیات دیگران و تشویق ها و انگیزه دهی آنان به شما حس خوبی از امید و نشاط برای کار می دهد.
اهداف تان را روی یک برگه بنویسید. برای آن برنامه ریزی کنید و اقدام کنید. از منطقه امن خود خارج شوید. ریسک کنید و به دنبال فرصت های نو باشید. اجازه ندهید چیزهایی مانند سن، افکار اطرافیان و کلیشه های اجتماعی شما را در خانه زندانی کنند.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱