ناشناس

سوال 996900

سلام روز خوش،من و بابام یه ۳_۴ سالی در زمانی که در قید حیات بودن به خاطر بی اعتمادی بی دلیل و محدودیت هایی که داشتن میونمون زیاد خوب نبود و خیلی وقتا بحثمون میشد سر چیزایی که واقعا حقم بود مثل تفریح و بیرون رفتن با دوستام یا حتی خواهرم که متاهله الان که فوت شدن(۳سالی میشه)مامانم هر سری وقتی بحث میکنیم اینارو یاد آوری میکنه بهم و تیکه میندازه،و من واقعا ناراحت میشم و عذاب وجدان میگیرم و حس نا امنی میکنم ایا واقعا تقصیر از من بوده؟چطور با این موصوع کنار بیام

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی در زمان نوجوانی و ورود به جوانی اختلاف نظر در سبک زندگی، تحصیل، ارتباط با دوستان و رفت و امد با دوستان و پوشش بین فرزند و والدین طبیعی هست. این اتفاق در گذشته شما بوده و نباید خودتان را سرزنش کنید
حتما صحبتی منطقی و محترمانه با مادر داشته باشید و بگویید که این نوع رفتار باعث رنجش شما می شود و بهتر هست بیشتر قدر یکدیگر را بدانید.
خودتان را سرگرم تحصیل، شغل و حرفه های جدید کنید تا کمتر به این موضاعت فکر کنید و با عذاب وجدان زندگی نکنید.
profile-photo
درود 🌱
دوست عزیز اتفاقاتی که در گذشته بین شما و پدرتون افتاده، بخشی از واقعیت زندگی شماست و نباید خودتون رو به‌خاطرش دائم سرزنش کنید. واقعیت اینه که شما یک نوجوان یا جوان در حال رشد بودید که نیاز به تفریح، استقلال و ارتباط اجتماعی داشتید؛ چیزهایی که طبیعی و حق هر فردیه. اگر بین شما و پدرتون اختلافی پیش اومده، لزوما به معنای ناسپاسی یا بی‌احترامی نیست.
عذاب وجدان مداوم، بیشتر از اینکه به بهبود رابطه با گذشته کمک کنه، شما رو درگیر احساس بی‌ارزشی و ناامنی می‌کنه. اینکه مادرتون این مسائل رو تکرار می‌کنن، احتمالا به دلیل سوگ حل‌نشده یا فشارهای روانی خودشونه.
برای کنار اومدن با این احساسات، خوبه گذشته رو همون‌طور که بوده بپذیرید و بدون سرزنش خودتون، با دیدی واقع‌بینانه بهش نگاه کنید. نوشتن احساسات یا حرف‌زدن با یک مشاور می‌تونه خیلی کمک‌کننده باشه تا عمیق‌تر با این ناراحتی‌ها کنار بیاید. اگر فضای مناسبی بین شما و مادرتون وجود داره، گفت‌وگویی صمیمی و محترمانه داشته باشید و بهشون بگید که این یادآوری‌ها شما رو ناراحت می‌کنه. در نهایت سعی کنید خودتون رو فقط با اختلافات گذشته تعریف نکنید و یادآور بشید که در اون دوران، با توجه به شرایط و سن‌تون، رفتارهای طبیعی داشتید. مهربون‌تر بودن با خودتون و تمرکز بر رشد درونی، کلید رهایی از این حس‌هاست.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
profile-photo
با سلام
دوست عزیز در همه خانواده ها افراد در زمان با هم بودن دچار اختلاف نظرهایی هستند. ممکن هست در این موقعیت ها تنش هایی هم ایجاد شود برگشت به گذشته اصلا عملکرد مناسبی بشمار نمی رود مادر شما به هیچ عنوان نباید گذشته ای را که دیگر توانی برای اصلاحش ندارید زنده کنند . چه بسا خود ایشان هم دچار اشتباهاتی شده باشند بازگو کردن گذشته و ایجاد احساس گناه در دیگران رفتار پسندیده ای نبست و می تونه حتی به بروز اضطراب شدید یا اختلالاتی منجر شود. این مساله را از قول روان شناسان به مادر تذکر دهید .
از طرفی پدرتون حتما حقوقی بر گردن شما دارند که شما در جایگاه فرزندی موظفید برایشان خیرات و صدقه دهید . با این کار مورد دعای ایشان هم واقع می شوید پس سعی کنید همواره در کارهای نیک او را شریک کنید هراز گاهی فاتحه یا قرآن برایشان بخوانید و از او به خیر و نیکی یاد کنید . در این رویه هم پدر شما بهره می برند هم خودتان حال خوبی پیدا می کنید.