ناشناس
ازدواج
درمورد سنم که پرسیدید ۲۵سالمه و خواهر بزرگتر از خودم ندارملیسانس دارم و شاغلمو اگه بشه میخوام ارشد هم بگیرم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
باسلام
دوست گرامی با توجه به اینکه شاغل هستید، اگر توانایی مدیریت یک زندگی دو نفره را دارید، حتما برای این مهم اقدام کنید
در یادداشت قبل هم توضیح دادم، کسی که تصمیم به شروع زندگی مشترک دارد، یعنی باید بتواند در تمام زمینه ها اعلام استقلال کرده، و بتوانید توانایی خود در مدیریت زندگی مشترک را اثبات کنید و تحت نفوذ و کنترل خانواده نباشید
شاید خانواده شرایط خیلی ایده آلی برای ازدواج فرزندش ترسیم کند که اصلا نیازی به آن نباشد، مهم این است که آن فرزند با توجه به توانایی ها و خواسته های خودش بتواند یک زندگی مشترک را آبرومندانه مدیریت کند
موفق باشید 🎯🎯🎯
دوست گرامی با توجه به اینکه شاغل هستید، اگر توانایی مدیریت یک زندگی دو نفره را دارید، حتما برای این مهم اقدام کنید
در یادداشت قبل هم توضیح دادم، کسی که تصمیم به شروع زندگی مشترک دارد، یعنی باید بتواند در تمام زمینه ها اعلام استقلال کرده، و بتوانید توانایی خود در مدیریت زندگی مشترک را اثبات کنید و تحت نفوذ و کنترل خانواده نباشید
شاید خانواده شرایط خیلی ایده آلی برای ازدواج فرزندش ترسیم کند که اصلا نیازی به آن نباشد، مهم این است که آن فرزند با توجه به توانایی ها و خواسته های خودش بتواند یک زندگی مشترک را آبرومندانه مدیریت کند
موفق باشید 🎯🎯🎯
درود 🌱
شما دختری هستین که مسیر درست و سالم رو انتخاب کردین، نه هول هستین، نه اشتباهی مرتکب شدین. اینکه به ازدواج فکر می‌کنین، کاملا طبیعیه چون نیازهای عاطفی و روانی و حتی شرایط خانوادگی‌تون ایجاب می‌کنه. خانواده‌تون مخصوصا پدر محترمتون شاید نگرانی یا دیدگاه سنتی داشته باشن ولی این دلیلی نمی‌شه که شما خجالت بکشین یا احساس بدی کنین.
بهتره با پدرتون تو یه فضای آروم و محترمانه حرف بزنین، خیلی روشن توضیح بدین که این مسیر، از سر عقل و بلوغه، نه از سر عجله. بگین که دنبال همراهی و راه حلال هستین نه رابطه پنهانی.
شروع یه رابطه مخفیانه شاید اولش حس بهتری بده، ولی آخرش دل آدمو بیشتر می‌شکنه. شما مسیر درستی رو رفتین، ادامه‌ش هم با حفظ عزت نفس و صبوریه.
تحصیلتون رو هم ادامه بدین، چون قدرتتون رو بیشتر می‌کنه.
در نهایت شما تنها نیستین، حق دارین انتخاب و تصمیم بگیرین و باید بتونین با افتخار از خواسته‌هاتون دفاع کنین. آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
شما دختری هستین که مسیر درست و سالم رو انتخاب کردین، نه هول هستین، نه اشتباهی مرتکب شدین. اینکه به ازدواج فکر می‌کنین، کاملا طبیعیه چون نیازهای عاطفی و روانی و حتی شرایط خانوادگی‌تون ایجاب می‌کنه. خانواده‌تون مخصوصا پدر محترمتون شاید نگرانی یا دیدگاه سنتی داشته باشن ولی این دلیلی نمی‌شه که شما خجالت بکشین یا احساس بدی کنین.
بهتره با پدرتون تو یه فضای آروم و محترمانه حرف بزنین، خیلی روشن توضیح بدین که این مسیر، از سر عقل و بلوغه، نه از سر عجله. بگین که دنبال همراهی و راه حلال هستین نه رابطه پنهانی.
شروع یه رابطه مخفیانه شاید اولش حس بهتری بده، ولی آخرش دل آدمو بیشتر می‌شکنه. شما مسیر درستی رو رفتین، ادامه‌ش هم با حفظ عزت نفس و صبوریه.
تحصیلتون رو هم ادامه بدین، چون قدرتتون رو بیشتر می‌کنه.
در نهایت شما تنها نیستین، حق دارین انتخاب و تصمیم بگیرین و باید بتونین با افتخار از خواسته‌هاتون دفاع کنین. آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/سکستراپیست
ممنون که سوالات قبلی را پاسخ دادید. با توجه به سن ، تحصیل و اشتغال، شما در موقعیت انتخاب همسر و ازدواج قرار دارید و نظر پدر و خانواده و برخورد آنها با ازدواج شما منطقی نیست. وقتی رفتاری پذیرفته است و خودتان نیاز به ازدواج را احساس می کنید باید تأثیر صحبت پدر را به حداقل برسانید. در بزرگسالی نیاز ما به تایید دیگران خصوصا والدین کم می شود و مانند کودکان دیگر تحت تأثیر مستقیم عکس العمل والدین نیستیم. باز هم اگر مکالمه بین خودتان و پدر را می نوشتید دادن راهکار دقیق تر بود ولی شما با یادگیری مهارت ارتباط ، مهارت همدلی و مهارت قاطعیت می توانید پاسخ مناسبی به پدر بدهید و بجای خشم و لجبازی ، احساستان را درست ابراز کنید. اگر باز هم موفق نشدید از یک روانشناس یا بزرگتر فامیل کمک بگیرید. موفق باشید